Αγγίζοντας τον κόσμο των κρυστάλλων είναι σαν να βρισκόμαστε στη θαυμαστή σπηλιά
του Αλαντίν, χρώματα αστραποβολούν ψιθυρίζοντας μυστικά γεμάτα θεραπευτικές
δυνάμεις, ενώ η λάμψη και η ακτινοβολία τους καλύπτεται με τεράστια αποθέματα
σοφίας.
Οι κρύσταλλοι, τα πιο συμμετρικά, φωτεινά και πολύχρωμα αντικείμενα της δημιουργίας, μπορούν να μας διδάξουν πώς να ενεργοποιούμε και να ακτινοβολούμε την εσωτερική μας λαμπρότητα και μπορούν να φέρουν τον νου σε μια κατάσταση γαλήνης, χαράς αλλά και πνευματικής εξύψωσης.
Κρύσταλλοι
Οι κρύσταλλοι με ΠΟΛΥ απλά λόγια!
Σε τι μπορεί να σε βοηθήσει ένας κρύσταλλος;
Ο κάθε κρύσταλλος έχει μία δόνηση η οποία επηρεάζει κάθε άνθρωπο με διαφορετικό τρόπο. Μπορεί να βοηθήσει το σώμα σου και την ψυχή σου, εξισορροπώντας τη ροή της ενέργειάς σου. Μπορεί να σε βοηθήσει στην καθημερινότητά σου σε θέματα που μπορεί να σε απασχολούν όπως κόπωση, άγχος, θλίψη κα.
Πού μπορείς να προμηθευτείς κρυστάλλους;
Αρχικά ρίξε μία ματιά στο σπίτι! Μπορεί ήδη να έχεις κάποιο κόσμημα, κομπολόι ή διακοσμητικό αντικείμενο. Διαφορετικά, πέρα από τα κοσμήματα που μπορείς να προμηθευτείς από καταστήματα κοσμημάτων, κρυστάλλους μπορείς να βρεις σε εξειδικευμένα καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας στην οδό Καραγιώργη Σερβίας στο Σύνταγμα ή σε άλλες περιοχές.
Πώς θα ξέρω ποιος κρύσταλλος είναι ο σωστός για μένα και πώς θα επιλέξω;
Εδώ η απάντηση είναι απλή. Εμπιστεύσου τη διαίσθησή σου! Ναι! Και αν δεν το έχεις κάνει μέχρι τώρα απλά δοκίμασέ το! Παρατήρησε τους κρυστάλλους και απλά πάρε αυτόν που θα σου φωνάζει «Μη φύγεις χωρίς εμένα!». Μην ανησυχείς αν δεν ξέρεις τις ιδιότητες του συγκεκριμένου κρυστάλλου ή αν είναι ο πιο κατάλληλος, ο κρύσταλλος που επιλέγεις είναι πάντοτε ο σωστός!
Πώς μπορώ να χρησιμοποιήσω τον κρύσταλλό μου;
Να θυμάσαι ότι πριν χρησιμοποιήσεις τον κρύσταλλό σου θα πρέπει πρώτα να τον
καθαρίσεις από προηγούμενες ενέργειες που έχει απορροφήσει, να τον ενεργοποιήσεις και να τον προγραμματίσεις. Να θυμάσαι ότι πάντα πρέπει να έχεις θετική πρόθεση. Ένας απλός τρόπος για να καθαρίσεις τον κρύσταλλό σου είναι να τον τοποθετήσεις σε ένα γυάλινο δοχείο με θαλασσινό αλάτι και μετά να τον αφήσεις στον ήλιο για κάποιες ώρες. Επίσης μπορείς να χρησιμοποιήσεις αλάτι Ιμαλαϊων. Για να προγραμματίσεις τον κρύσταλλό σου κράτησέ τον στα χέρια και σκέψου το σκοπό για τον οποίο τον έχεις επιλέξει και τις ποιότητες που θέλεις να φέρεις στη ζωή σου με τη βοήθειά του, πάντα με αγάπη, φως και θετική πρόθεση.
Πώς γίνεται μία ατομική συνεδρία κρυσταλλοθεραπείας;
Στην κρυσταλλοθεραπεία, αφού επιλέξουμε τους κρυστάλλους που θα χρησιμοποιήσουμε, τους τοποθετούμε επάνω στο σώμα (στα ενεργειακά κέντρα ή στο σημείο που χρειάζεται θεραπεία) ή γύρω από αυτό ώστε να μπορέσουμε να εξισορροπήσουμε την ενέργεια σε σωματικό, συναισθηματικό και ψυχικό επίπεδο.
Ημιπολύτιμοι λίθοι
Στην επιστήμη, ένας ημιπολύτιμος λίθος είναι η στερεή ύλη στην οποία άτομα, τα μόρια ή ιόντα σε ένα τακτικά επαναλαμβανόμενο μοτίβο εκτείνεται και στις τρεις χωρικές διαστάσεις.
Το κρύσταλλο λέξη είναι ένα δάνειο από την αρχαία ελληνική λέξη (krustallos), η οποία είχε την ίδια έννοια, αλλά σύμφωνα με την αρχαία αντίληψη του κρυστάλλου δεν είναι πέτρα Η λέξη αναφερόταν τότε στα ήδη χαλαζία, ή «κρύσταλλο». Τα περισσότερα που χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ζωή είναι polycrystals. Κρύσταλλα είναι συχνά συμμετρικά σχηματίζουν κρυσταλλικά δίδυμα.
Gemstones - Ένας λίθος που ονομάζεται επίσης πολύτιμη ή ημιπολύτιμη πέτρα, είναι ένα κομμάτι ορυκτού, το οποίο - όταν κοπή και να λειανθεί- χρησιμοποιείται για να κάνει κοσμήματα ή άλλα στολίδια. Ωστόσο ορισμένα πετρώματα, (όπως το λάπις λάζουλι-) και αλλά οργανικά υλικά (όπως το κεχριμπάρι ή jet) δεν είναι μέταλλα η ορυκτά αλλά εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για κοσμήματα σε δαχτυλίδια, και συνεπώς συχνά θεωρούνται ως πολύτιμοι λίθοι, Οι περισσότεροι λίθοι χρησιμοποιούνται σε κοσμήματα, λόγω των ιδιοτήτων τους λάμψη ή άλλες φυσικές ιδιότητες που έχουν αισθητική αξία. Σπανιότητα είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό που προσδίδει αξία σε μια πολύτιμος λίθος
ΑΧΑΤΗΣ
Είναι μία ποικιλία χαλκηδόνιου (χαλαζία).και δημιουργείται από διαδοχικά στρώματα χαλκηδόνιου, που το καθένα έχει διαφορετικό χρώμα, Έτσι κάνοντας μία τομή στον αχάτη, βλέπουμε τις λεπτές παράλληλες καμπύλες γραμμές. Κατά τον Θεόφραστο, οι Έλληνες έδωσαν το όνομα σ’ αυτό το ορυκτό, από τον ποταμό Αχάτη (σήμερα Drilio) της Σικελίας όπου τον εύρισκαν. Είναι πολύ διαδεδομένο ορυκτό, και το συναντάμε σε όλα σχεδόν τα χρώματα. Ο Πλίνιος ανέφερε πολλές κατηγορίες αχάτη με διάφορα ονόματα, ιασπαχάτης, αιματαχάτης, κηραχάτης, σμαραγδαχάτης, δενδραχάτης και λευκαχάτης.
Στη σημερινή εποχή οι διάφορες ποικιλίες του αχάτη, έχουν ομαδοποιηθεί στις παρακάτω κατηγορίες.
Δενδρίτης ή βρυώδης αχάτης (Dendrite or moss agate). Λέγεται έτσι γιατί περιέχει κάποιες εγκλείσεις οι οποίες δημιουργούν σχηματισμούς φυτικούς, ή άλλους που θυμίζουν βρύα (moss). Τα βρύα (ή μούσκλα) είναι πολύ μικρά φυτά.
Δενδρίτης από το Bello Horizonte της Βραζιλίας.
Turritella agate Ονομάστηκε έτσι από τα έγκλειστα απολιθώματα του όστρακου turritella που περιέχει. Τα απολιθώματα σχηματίζουν πολύ ωραία μοτίβα στην επιφάνεια του αχάτη.
Τουριτέλλα από το Γουαιόμινκ Η.Π.Α.
Ελληνικός αχάτης (Greek agate) Είναι μία μάλλον αδιάφορη ποιότητα αχάτη σε καφετί αποχρώσεις που βρίσκεται στην Σικελία.
Βραζιλιάνικος αχάτης (Brazilian agate) Συνήθως τον βρίσκουμε στις αποχρώσεις του καφέ.Δημιουργεί καθαρά ευδιάκριτα σχήματα, με άσπρες και γκρι ραβδώσεις. Μπορεί εύκολα να χρωματιστεί τεχνητά, με εντυπωσιακά χρώματα.
Μπολ σκαλισμένο σε μονοκόμματο κομμάτι ανεπεξέργαστου βραζιλιάνικου αχάτη.
Μποτσουάνα (Botswana agate)Είναι ένας σκουρόχρωμος αχάτης με έντονες λεπτές άσπρες ραβδώσεις. Βρίσκεται στη Μποτσουάνα, στην Αφρική. Μοιάζει πολύ (ή είναι) όνυχας
Μποτσουάνα.
Οφθαλμοαχάτης (Eye agate) Αυτό το όνομα δίνεται σε αχάτη οποιασδήποτε ποικιλίας, που θα κοπεί και θα γυαλιστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε στην επιφάνειά του να εμφανίζεται το σχήμα του ματιού. Οι αχάτες αυτοί είχαν σε παλαιότερες εποχές μεγάλη ζήτηση σαν φυλαχτά, γιατί θεωρείτο ότι εξουδετερώνουν την δύναμη από το «κακό μάτι»
Οφθαλμοαχάτης από
ΑΜΕΘΥΣΤΟΣ
είναι μια ποικιλία μοβ του χαλαζία.
Χρήσεις: Ενισχύει ενδοκρινικό και το ανοσοποιητικό σύστημα, την αρθρίτιδα, καθαριζει το αίμα και το ενεργοποιει, κανει καλο στην ακοή στα οστά, και στις ψυχικές διαταραχές
στην έμπνευση και τη διαίσθηση, την πνευματική / ψυχική αφύπνιση, τη δημιουργικότητα, το θάρρος,
ενισχύει το δικαίωμα εγκεφαλική δραστηριότητα και επίφυσης και υπόφυση,
6ο Crown τσάκρα, Τρίτο Μάτι
Αρκεί και μόνο να φοράς ένα κρύσταλλο και αυτό προκαλεί τις ιδιότητες που έχει κάθε κρύσταλλος.
Θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε μερικούς από τους πιο σημαντικούς καθώς και τις ιδιότητες τους.
Οι κρύσταλλοι διαθέτουν πολύ υψηλή δόνηση και πάλλονται σε διαφορετικές συχνότητες ανάλογα με τις ενεργειακές ποιότητες που αντιπροσωπεύουν. Δρουν καταλυτικά και διαποτίζουν με φως και ενέργεια τα ενεργειακά μας κέντρα. Καθαρίζουν την αύρα από αρνητικές σκεπτομορφές και βοηθούν τον δέκτη να επανασυνδεθεί με την πηγή της αγάπης, της αλήθειας και της δύναμης μέσα του ώστε να κάνει τις επιθυμητές αλλαγές, να συγχωρήσει, να αγαπήσει και να αποδεχθεί τον εαυτό του.
Πηγαίνετε σε ένα εξιδεικευμένο κατάστημα και επιλέξτε ανάλογα με τις ανάγκες σας.
* Ο μαύρος όνυχας σας προστατεύει από κακόβουλες ενέργειες.
*Ο μαλαχίτης δρα ως εξαγνιστής, έχει τεράστια προστατευτική δύναμη και είναι καλό φυλακτό για τις μετακινήσεις με το αυτοκίνητο και τα αεροπορικά ταξίδια.
*Η ακουαμαρίνα φέρνει έμπνευση και νέες ιδέες, μειώνει την τάση για κριτική, αυξάνει την αυτογνωσία και ενεργοποιεί τη διαδικασία της μάθησης.
*Το μάτι της τίγρης ελκύει την επιτυχία και τα πλούτη και εξασφαλίζει οικονομική σταθερότητα και αφθονία.
* Ο αμέθυστος σας ηρεμεί και σας φέρνει σιγουριά.
* Ο αιματίτης βοηθά να δημιουργείτε ευνοϊκή ατμόσφαιρα σε αντίξοες συνθήκες.
* Το κεχριμπάρι ελκύει πάνω σας θετική ενέργεια.
* Ο καπνίας βοηθά να επικεντρωθείτε στην παρούσα κατάσταση και να αντιμετωπίσετε καλύτερο ό τι προκύπτει.
* Ο κιτρίνης ενισχύει την αυτοπεποίθηση αλλά και την καλοτυχία.
* Ο μαύρος τουρμαλίτης αποκρούει την αρνητική ενέργεια.
* Ο ροζ χαλαζίας καταπραύνει την επιθετικότητα των άλλων.
Η Ρεφλεξολογία, ως θεραπευτική μέθοδος, ανήκει στην κατηγορία των εναλλακτικών θεραπευτικών πρακτικών. Με τον όρο «εναλλακτικές θεραπείες» υποδηλώνονται όλες εκείνες οι «πρακτικές» που μπορούν να συνδυαστούν και να συνεργαστούν, να συμπληρώσουν ή να υποκαταστήσουν τη συμβατική ιατρική. Μια άλλη ερμηνεία που δίνεται είναι ότι αυτές οι πρακτικές μπορούν να «συμπληρώσουν» τα σωματικά αποθέματα, προσφέροντας την επιπλέον βοήθεια που μπορεί να χρειάζεται το σώμα κάποια δεδομένη στιγμή.
Οι κρύσταλλοι σαν μια ιδιαίτερη «μαγική» προσφορά της μητέρας
φύσης, 
μας
γοητεύουν τόσο, ώστε τους χρησιμοποιούμε με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους,
αποδίδοντάς τους αξίες συμβολικές, φιλοσοφικές, αισθητικές αλλά και
θεραπευτικές. Ιδιαίτερα οι πιο «καθαροί» από άλλες προσμίξεις κρύσταλλοι,
ασκούσαν πάντοτε επάνω μας μια ανεξήγητη έλξη και σε όλες τις εποχές ήταν
αντικείμενο θαυμασμού αλλά και μελέτης.
Από την αρχή της εξέλιξής μας σʼ αυτόν τον πλανήτη, αντιληφθήκαμε ότι η απόκοσμη δύναμή τους μεταδίδεται εξ αιτίας μιας εσωτερικής, κρυμμένης ενέργειας που μεταφέρουν. Αυτή η ενέργεια σχετίζεται με την ικανότητά τους να αντανακλούν το ίδιο το φως, την αγνότητά του, τη δύναμη και τη μαγεία του. Μέσα από χιλιάδες διαφορετικά χρώματα, διαφορετικές όψεις και σχήματα μας δίνεται η ευκαιρία να μπούμε σε κόσμους φανταστικούς, ονειρικούς, γεμάτους από ομορφιά και αρμονία. Η ομορφιά αυτή του φωτός μας δίνει μια νέα παραμυθένια διάσταση του κόσμου, δίνει φτερά στην φαντασία μας.
Ας γνωρίσουμε μαζί τι είναι οι κρύσταλλοι, πως σχηματίστηκαν και ποιες οι ιδιότητές τους. Ας δούμε ακόμη, πώς ο άνθρωπος γοητεύτηκε και συνδέθηκε μαζί τους από την πρώτη στιγμή που τους ανακάλυψε.
Πώς Δημιουργήθηκαν οι Κρύσταλλοι
Οι περισσότεροι κρύσταλλοι είναι αποτέλεσμα γεωλογικών διεργασιών διάρκειας εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων. Πριν εξορυχτούν, μπορεί να παρέμειναν μέσα στο έδαφος για εκατομμύρια χρόνια, ίσως ακόμη και από τότε που δημιουργήθηκε ο ίδιος ο πλανήτης. Όταν λοιπόν, κρατάμε έναν κρύσταλλο στην παλάμη μας, αγγίζουμε κάτι που ξεπερνά την ιστορία, κρατάμε κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τη μικρή διάρκεια της ανθρώπινης ζωής.
Μπορούμε να πούμε πως οι κρύσταλλοι είναι το DNA της Γης, είναι το απτό αποτύπωμα της εξέλιξής της. Λειτουργώντας σαν μικροσκοπικές αποθήκες περιλαμβάνουν αρχεία εκατομμυρίων χρόνων, εμπεριέχουν τη μνήμη των ισχυρών δυνάμεων που τους διαμόρφωσαν. Ορισμένοι σχηματίστηκαν από το μάγμα που υπάρχει στα βάθη του πλανήτη. Αυτό το ρευστό υπέρθερμο υλικό που συχνά ανέρχεται στην επιφάνεια, όταν ωθείται από πιέσεις που δημιουργούνται από την κίνηση των τεκτονικών πλακών. Καθώς, όμως, αυτό το ρευστό προσεγγίζει την επιφάνεια του πλανήτη ψύχεται και όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, κρυσταλλοποιείται. Αν η διαδικασία είναι σχετικά αργή, μπορούν να δημιουργηθούν μεγάλοι σε διαστάσεις κρύσταλλοι. Αν αντίθετα είναι γρήγορη, τότε οι κρύσταλλοι είναι μικρότεροι.
Εκείνο που ουσιαστικά συμβαίνει είναι ότι όταν κάποιες χημικές ενώσεις ή στοιχεία μετασχηματίζονται από αέρια ή υγρή μορφή σε στερεή, αποκτούν αρκετές φορές κρυσταλλική δομή. Αυτή είναι και η διαδικασία της στερεοποίησης ή κρυστάλλωσης, όπου το αρχικό υλικό αναπτύσσεται πάνω σε μια συγκεκριμένη γεωμετρική δομή. Και έτσι βλέπουμε το μικρότερο κομμάτι να παρουσιάζει την ίδια δομή με το μεγαλύτερο, σχηματίζοντας ένα κρυσταλλικό πλέγμα, το οποίο κάθε φορά που προστίθεται σʼ αυτό νέα ποσότητα δομικού υλικού μεγαλώνει. Η γεωμετρία του εκάστοτε κρυσταλλικού πλέγματος, καθορίζει τόσο το σχήμα, όσο και τις φυσικές ιδιότητες του κρυστάλλου.
Αυτή η χαρακτηριστική γεωμετρική δομή ενός κρυστάλλου ονομάζεται «κρυσταλλικό σύστημα» και εμφανίζεται με επτά μορφές: Κυβική, Τετραγωνική, Εξαγωνική, Τριγωνική, Ορθορομβική, Μονοκλινή και Τρικλινή. Αυτές οι επτά βασικές κρυσταλλικές κατηγορίες είναι «πρότυπα-αρχέτυπα», που εκδηλώνονται στο φυσικό πεδίο μέσω του Βασιλείου των Κρυστάλλων.
Αντιλαμβανόμαστε ότι οι κρύσταλλοι σχηματίζονται μέσα από απίστευτα ισχυρές πιέσεις και εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, ενώ γνωρίζουμε από τις «εσωτερικές παραδόσεις», ότι αυτός είναι και ο τρόπος μέσα από τον οποίο εξελίσσεται το ορυκτό βασίλειο.
Οποιαδήποτε όμως μορφή και αν πάρουν, η κρυσταλλική δομή τους απορροφά, διατηρεί και μεταδίδει ενέργεια. Και υπάρχουν περιπτώσεις που αυτή η ενέργεια σχετίζεται με ιδιότητες ηλεκτρομαγνητικές.
Σίγουρα, εάν αποκτούσαμε έναν κρύσταλλο θα μαγευόμασταν από το χρώμα, την υφή και τον κραδασμό του. Θα μπορούσε να συνδεόταν με την καλή μας διάθεση, να γινόταν το γούρι ή το φυλακτό μας ίσως, και αν σιωπούσαμε να μοιραζόταν μαζί μας τα αιώνια μυστικά του και να μας άγγιζε η μαγική του ατμόσφαιρα.
Οι Κρύσταλλοι από τη Μυθική Ατλαντίδα έως και Σήμερα
Οι παλαιότεροι θρύλοι και παραδόσεις για τη μαγεία των κρυστάλλων μάς οδηγούν ως τη μυθική Ατλαντίδα. Οι κάτοικοί της, θρυλείται πως χρησιμοποιούσαν κρυστάλλους για να συμπυκνώσουν, να ελέγξουν και να κατευθύνουν την κοσμική ενέργεια.
Αναφέρεται ότι
αυτός ο πολιτισμός χρησιμοποιούσε τους κρυστάλλους ως φάρους φωτός, μέσα από
τους οποίους επικοινωνούσε τηλεπαθητικά με τους συμπαντικούς προγόνους μας.
Πιστεύεται ότι ένας από τους λόγους που αυτή η ήπειρος καταστράφηκε, ήταν ότι η ιερή αυτή γνώση χρησιμοποιήθηκε για εγωκεντρικούς σκοπούς. Ακόμα λέγεται πως, προβλέποντας την καταστροφή κάποιοι σοφοί Ατλάντιοι, θέλησαν να διασώσουν τη Γνώση της φυλής τους. «Προγραμμάτισαν» ή καλύτερα «φόρτισαν» ορισμένους κρυστάλλους αποθηκεύοντας πληροφορίες μέσα τους και στη συνέχεια τους έκρυψαν σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Πίστευαν πως όταν θα ερχόταν ο κατάλληλος χρόνος, οι κρύσταλλοι αυτοί θα αναδύονταν στην επιφάνεια και θα ελκύονταν από άτομα τα οποία θα μπορούσαν να συντονιστούν με αυτούς και να αντλήσουν την αποθηκευμένη σοφία.
Όσοι επέζησαν από την Ατλαντίδα ξεκίνησαν μια καινούργια αρχή στην Αίγυπτο, στη Νότια Αμερική και στο Θιβέτ. Οικοδόμησαν πυραμίδες, χρησιμοποιώντας τη γνώση τους για τους κρυστάλλους σχεδιάζοντας τις σύμφωνα με τα πρότυπα των μεγάλων ναών της Ατλαντίδας. Η τέλεια γεωμετρική μορφή των πυραμίδων αναπαράγει τους νόμους της φυσικής των κρυστάλλων, ενώ ταυτόχρονα διοχετεύει συμπαντική ενέργεια υψηλής συχνότητας στον πλανήτη. Πιστεύεται ότι η Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου είχε στην κορυφή της έναν γιγάντιο κρύσταλλο ο οποίος χρησίμευε στη γείωση και στη χρήση αυτής της κοσμικής ενέργειας.
Με την πάροδο των αιώνων, η συσσωρευμένη γνώση σχετικά με την ενέργεια και τις δυνατότητες των κρυστάλλων αποκρύφτηκε. Ένα μεγάλο μέρος της σοφίας χάθηκε, αλλά κάποιες πληροφορίες επέζησαν και αναδύθηκαν σε διαφορετικούς πολιτισμούς στο διάβα της ιστορίας.
Οι κρύσταλλοι χρησιμοποιήθηκαν ως φυλαχτά, πνευματικά και ψυχικά, ακόμα και ιατρικά εργαλεία, από αρχαιοτάτων χρόνων. Ακόμα και σε προϊστορικούς τάφους έχουν βρεθεί πολλά είδη κρυστάλλων.
Στην Ινδία οι βασιλείς συνέλεγαν τα καλύτερα πετράδια για να προστατεύονται από το κακό. Το πιο δυνατό φυλαχτό που περιγράφεται στα αρχαία Ινδουιστικά κείμενα είναι το «Ναβαράτνα» το κόσμημα με τις εννέα πέτρες. Για την κατασκευή του χρησιμοποιούσαν ένα Ρουμπίνι, ένα Σμαράγδι, ένα Μαργαριτάρι, ένα Κοράλι, έναν Υάκινθο, ένα Μάτι της Τίγρης, ένα Τοπάζι, ένα Ζαφείρι και ένα Διαμάντι, που αντιπροσώπευαν αντίστοιχα τους επτά πλανήτες καθώς και το βόρειο και νότιο κομβικό σημείο της Σελήνης.
Τα πρώτα αστρολογικά έργα που γράφτηκαν στα σανσκριτικά, περιέχουν εξειδικευμένες παρατηρήσεις για την προέλευση και την δύναμη των λίθων. Εκείνη την εποχή οι αστρολόγοι συμβούλευαν όσους είχαν κακοτυχίες να φορούν διάφορα πετράδια για να εξουδετερώνουν τις αρνητικές επιδράσεις των πλανητών. Αυτή η φιλοσοφία αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο δημιουργήθηκε ο χάρτης των Αστρολογικών Τριάδων.
Η πανέμορφη πέτρα Λάπις Λάζουλι, με το σκούρο
ζωηρό μπλε χρώμα είχε μεγάλη
αξία στην Κεντρική Ασία, πριν ακόμη αρχίσει η γραπτή ιστορία. Έχει βρεθεί σε
τάφους της κοιλάδας του ποταμού Ινδού, που χρονολογούνται 7000 χρόνια πριν. Οι
Αιγύπτιοι επίσης συνέδεσαν τον Λάπις Λάζουλι με τη θεά Ίσιδα.
Οι Κινέζοι είχαν ιδιαίτερη προτίμηση στο Νεφρίτη επί πολλές χιλιετίες. Σήμερα μπορεί να δει κανείς αντικείμενα από Νεφρίτη, από την περίοδο Σονγκ-Τσε (4500-3000 π.Χ.) στο Μουσείο Ιστορίας του Πεκίνου. Ο Νεφρίτης πίστευαν ότι έφερνε υγεία, πλούτο και μακροζωία.
Σε όλη την ιστορική διαδρομή, οι πολύτιμοι λίθοι και τα πετράδια συνδέονται στενά με την βασιλική ιδιότητα και τοποθετούνται με τέχνη πάνω σε στέμματα, κοσμήματα, θρόνους, σπαθιά και άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Πολλοί βασιλείς όταν πέθαιναν θάβονταν μαζί με μια περίτεχνη συλλογή πολύτιμων λίθων.
Οι Μάγια και οι Ινδιάνοι της Αμερικής χρησιμοποιούσαν κρυστάλλους για τη διάγνωση αλλά και για τη θεραπεία των ασθενειών. Αυτοί οι κρύσταλλοι είναι γνωστοί ως πέτρες Τοτέμ.
Οι αρχαίοι Κέλτες συνήθιζαν να θάβουν τους νεκρούς τους με ένα κρυστάλλινο Χαλαζία στο στόμα, συνήθεια που συναντάται παραλλαγμένη σε πολλούς λαούς, ακόμη και σήμερα.
Εδώ αξίζει να αναφέρουμε και «Τα Λιθικά», κείμενα που γράφτηκαν μετά τον Τρωικό πόλεμο από τους οπαδούς του Ορφέα. Όπως μας πληροφορεί ο συγγραφέας, ο Ορφέας γνώριζε την θεραπευτική δύναμη των λίθων.
Μία άλλη γραπτή πηγή σχετική με την ιατρική χρήση των κρυστάλλων, είναι η πραγματεία «Περί των Λίθων», του Έλληνα φιλόσοφου Θεόφραστου (372-286 π.Χ.). Ο Θεόφραστος είναι ο πρώτος που επιχείρησε να ταξινομήσει τους κρυστάλλους σε ομάδες και να τους περιγράψει. Τους χώρισε σε «αρσενικούς» και «θηλυκούς» και προσδιόρισε ιατρικές αλλά και μαγικές ιδιότητες σε ορισμένους από αυτούς.
Στον Μεσαίωνα, οι σχετικές με τους κρυστάλλους παραδόσεις και προλήψεις έφθασαν στο αποκορύφωμά τους, εξ αιτίας των αναζητήσεων των Αλχημιστών της εποχής οι οποίοι συχνά χρησιμοποιούσαν τους πολύτιμους λίθους στις έρευνές τους .
Πώς και πού Χρησιμοποιούνται οι Κρύσταλλοι
Οι κρύσταλλοι είναι μερικές από τις απλούστερες και πιο σταθερές δομές του πλανήτη μας, αυτός ίσως να είναι και ο λόγος της δύναμής τους. Φτιαγμένοι από επαναλαμβανόμενα πρότυπα ατόμων ή μορίων συνδέονται και σχηματίζουν μια σταθερή μορφή. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες υλικές φόρμες είναι μια σύνθεση διάφορων μοριακών τύπων που ενώνονται για να σχηματίσουν μια «οντότητα». Θα μπορούσαν άραγε να ήταν άστρα που έπεσαν από τον ουρανό αναζητώντας την αγκαλιά της γήινης μητέρας τους αποκτώντας τη δομή με την οποία τα γνωρίζουμε;
Πολλοί από αυτούς, ιδιαίτερα ο Χαλαζίας, παρουσιάζουν μια παράξενη ιδιότητα που αναφέρεται από τους επιστήμονες ως «πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο». Γενικά, όταν ασκηθεί έντονη πίεση σε έναν κρύσταλλο χαλαζία, τότε, καθώς αυτός παραμορφώνεται ελαφρά, εμφανίζει ηλεκτρικές ιδιότητες (Μία πρακτική χρήση αυτής της ιδιότητας τη συναντάμε σε μουσικά όργανα, όπως για παράδειγμα στην κιθάρα, καθώς έτσι μετατρέπουμε τους ηχητικούς παλμούς του οργάνου σε ηλεκτρικά σήματα, προκειμένου να αναπαράγουμε και να επεξεργαστούμε τον ήχο της). Αντίστροφα, όταν ένας κρύσταλλος χαλαζίας βρεθεί μέσα σε ένα ηλεκτρικό πεδίο τότε το σχήμα του αλλάζει ελαφρά. Όταν μάλιστα βρεθεί μέσα σε ένα εναλλασσόμενο ηλεκτρικό πεδίο, τότε το σχήμα του αλλάζει διαρκώς και ρυθμικά, με τέτοιο τρόπο που το ίδιο το κρυσταλλικό υλικό ταλαντώνεται (Εδώ πρακτικά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, καθώς ένα ηλεκτρικό σήμα, ο ηχογραφημένος ήχος, για παράδειγμα, της κιθάρας μπορεί να γίνει ακουστός με τη βοήθεια ενός κρυστάλλου χαλαζία. Για αυτόν το λόγο, τα κινητά τηλέφωνα αλλά και ορισμένα σταθερά τηλέφωνα χρησιμοποιούν μεγάφωνα κρυστάλλων χαλαζία. Επίσης, πολλοί βομβητές σε θυροτηλέφωνα και σε άλλες συσκευές χρησιμοποιούν τέτοιους κρυστάλλους). Οι κρύσταλλοι χαλαζία χρησιμοποιούνται, ακόμη, σε συσκευές υπερήχων, σε χρονόμετρα υψηλής ακριβείας, σε ραδιοπομπούς, στα ρολόγια και στα τσιπ των υπολογιστών, καθώς και σε πλήθος άλλων ηλεκτρονικών συσκευών.
Γενικά, στη σημερινή εποχή όπου η πρόοδος της τεχνολογίας είναι ταχύτατη, οι κρύσταλλοι χρησιμοποιούνται για τη μεταβίβαση και ενίσχυση των ενεργειών με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Για παράδειγμα, Τα Ρουμπίνια, τόσο τα φυσικά όσο και τα τεχνητά, χρησιμοποιούνται στα λέιζερ μικροχειρουργικής, ενώ τα Διαμάντια στην κατασκευή τρυπανιών. Κάθε χρόνο εξορύσσονται τεράστιες ποσότητες κρυστάλλων και στη συνέχεια επεξεργάζονται ώστε να γίνουν κατάλληλοι για την ανάλογη χρήση.
Ιδιαίτερα χρήσιμοι είναι οι αποκαλούμενοι υγροί κρύσταλλοι που είναι μεσοφάσεις μεταξύ κρυσταλλικών, στερεών και ισοτροπικών υγρών. Οι πλέον γνωστές τεχνολογικές εφαρμογές τους αφορούν τις οθόνες των υπολογιστών, τηλεοράσεων, κινητών τηλεφώνων και ρολογιών. Οι υγροί κρύσταλλοι, όμως, δεν αποτελούν φυσική μορφή κρυστάλλων.
Πέρα, όμως, από τον τεχνολογικό τομέα, μελετώνται σήμερα και άλλες πιθανές χρήσεις των κρυστάλλων. Μέσα από το συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον προς την εναλλακτική ιατρική, επανεκτιμούνται οι παραδόσεις των Ινδιάνων Σαμάνων, των Αβοριγίνων και της Αγιουβερδικής ιατρικής όπως αυτή ασκείται στην Ινδία. Οι επιστημονικές αποδείξεις που υποστηρίζουν αυτές τις ιδέες είναι σχετικά λίγες αλλά η εμπειρία πολλών θεραπευτών και των ασθενών τους, οδηγεί σε διαφορετικά συμπεράσματα.
Η χρήση των κρυστάλλων ταιριάζει ιδιαίτερα στον αιώνα μας γιατί μπορεί εύκολα να ενσωματωθεί στον πολυάσχολο τρόπο ζωής μας. Θα βοηθούσε αν μπορούσαμε να αφιερώναμε λίγα λεπτά την ημέρα για να αγγίζουμε τους αγαπημένους μας κρυστάλλους και ίσως να συγκεντρωνόμασταν για λίγο σε αυτή την επαφή νιώθοντας ό,τι έχουν να μας προσφέρουν. Ίσως η σχέση αυτή να εξελιχθεί αθόρυβα προς όφελός μας. Η επαφή με τους κρυστάλλους μπορεί να γίνει συναρπαστική. Ας απελευθερώσουμε τη φαντασία και τη διαίσθησή μας, καθώς οι κρύσταλλοι είναι έτοιμοι να μας δείξουν τα μυστικά τους.
Η Θεραπευτική Χρήση των Κρυστάλλων σήμερα
H κρυσταλλοθεραπεία στην εποχή μας
συγκαταλέγεται σε
μια από τις πιο δημοφιλείς σύγχρονες μεθόδους εναλλακτικής θεραπείας, παρόλο που
είναι μια πανάρχαια τεχνική ίασης. Οι αρχαίοι πολιτισμοί υποστήριζαν πως οι
κρύσταλλοι, προερχόμενοι από τα σπλάχνα της Γης, εκπέμπουν ενέργεια. Σήμερα,
επιστημονικές μελέτες επιβεβαιώνουν την αλήθεια αυτού του ισχυρισμού: Οι
περίφημες φωτογραφίες Kirlian απέδειξαν πως οι κρύσταλλοι και τα ορυκτά
λειτουργούν πράγματι ως ενεργειακοί πομποί.
Πολλοί θεραπευτές, διαφόρων εναλλακτικών προσεγγίσεων, χρησιμοποιούν κρυστάλλους για την αποκατάσταση της ενεργειακής ισορροπίας του ανθρώπου αλλά και συγκεκριμένων σημείων του πάσχοντος οργανισμού. Η κρυσταλλοθεραπεία αντιλαμβάνεται τον κρύσταλλο ως ένα είδος «φακού» ή καλύτερα πομποδέκτη όπου εστιάζει τους ενεργειακούς κραδασμούς του θεραπευτή μαζί με την ιδιότητα του κάθε κρυστάλλου, και τους χρησιμοποιεί για να επαναφέρει την ισορροπία στα διαταραγμένα ενεργειακά πεδία του ασθενή. Είναι μια «μαγική» διαδικασία γιατί κάτι που θεωρείται «υλικό αντικείμενο -άψυχο» φέρει μέσα του τόση σοφία όπου ως «θείο» δώρο μπορεί να δοθεί στους ανθρώπους και να γίνει «εργαλείο» για μια ισορροπημένη ύπαρξη. Η επαφή μας και μόνο με τους κρυστάλλους, που κρύβουν μέσα τους τη γνώση πολλών χρόνων, είναι σαν να μας μεταβιβάζουν αυτό που πάντα φυλαγόταν κρυμμένο στους αιώνες στην πορεία της εξέλιξής μας, μια γνώση που τους αποτυπώθηκε και που μπορεί να ταξιδέψει στην εποχή μας μέσω της κρυσταλλικής τους δομής.
Αρχικά, για να χρησιμοποιηθεί ένας κρύσταλλος για θεραπευτικούς σκοπούς πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο καθαρός από προσμίξεις και να έχει περάσει από μια διαδικασία κάθαρσης με την οποία αποβάλλει την αρνητική ενέργεια που έχει πιθανόν συσσωρεύσει. Αυτό είναι κάτι που μπορεί εύκολα να γίνει με την τοποθέτηση του κρυστάλλου μέσα σε ζεστό νερό με αλάτι ή η κάλυψή του με χοντρό ορυκτό αλάτι, όπου θα παραμείνει για αρκετές ώρες. Άλλοι τρόποι καθαρισμού, πραγματοποιούνται με τη βοήθεια του νερού ή του ηλιακού φωτός, καθώς και με το θάψιμο στο έδαφος.
Μετά από τον καθαρισμό χρειάζεται η εναρμόνιση του κρυστάλλου με την ενέργεια του θεραπευτή, ο οποίος πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση καλής υγείας και εσωτερικής ισορροπίας. Μια από τις μεθόδους είναι οι κρύσταλλοι να τοποθετηθούν πάνω στο σώμα του πάσχοντα, σε συγκεκριμένα ενεργειακά σημεία, βοηθώντας έτσι στην εξομάλυνση της ροής τους. Το μέγεθος και η εμφάνιση των κρυστάλλων δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, όμως η καθαρότητα, το χρώμα καθώς και οι ιδιότητές τους θεωρείται πως επηρεάζουν σημαντικά το αποτέλεσμα. Η τοποθέτηση των κρυστάλλων πάνω ή γύρω από το σώμα για θεραπεία είναι μια διαισθητική διαδικασία που επιτυγχάνεται έλκοντας τη θετική και απωθώντας την αρνητική ενέργεια.
Μεγάλο μέρος της θεραπείας με κρυστάλλους βασίζεται στη χρήση των ενεργειακών κέντρων του ανθρώπου, τα τσάκρα, που χρησιμοποιεί η παραδοσιακή ινδική αγιουβερδική ιατρική.
Τα τσάκρα, που σημαίνουν «τροχοί» στα Σανσκριτικά, περιγράφονται ως περιστρεφόμενες ενεργειακές σφαίρες που έχουν συγκεκριμένες θέσεις στο σώμα μας. Οι κρυσταλλοθεραπευτές πιστεύουν πως ο κρύσταλλος είναι ζωντανό υλικό, που έχει την ικανότητα να εκπέμπει και να λαμβάνει συνεχώς ενεργειακά σήματα, ακόμη κι όταν έχει κοπεί σε κομμάτια.
Σε γενικές γραμμές, ο σκοπός της κρυσταλλοθεραπείας είναι η εξισορρόπηση του φυσικού, νοητικού και συναισθηματικού σώματος των ανθρώπων, ώστε να εξασφαλίζεται εσωτερική αρμονία, ισορροπία καθώς και εξύψωση προς τις πνευματικές ενέργειες. Η κρυσταλλοθεραπεία χρησιμοποιεί τις ανώτερες ενέργειες του φωτός και του χρώματος, οι οποίες επιδρούν στα λεπτότερα επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης. Λέγεται ότι στη διάρκεια των κρυσταλλοθεραπειών μπορεί να διαλυθεί η αυταπάτη του χρόνου και να βιωθεί η πραγματικότητα της αιώνιας στιγμής.
Οι κρύσταλλοι λειτουργούν καλά με τις λεπτές ενέργειες των διαθέσεων και των συναισθημάτων μας. Μπορούν να μας καθοδηγήσουν όταν αγωνιζόμαστε να βρούμε τον δρόμο μας μέσα στη ζούγκλα των συναισθημάτων και να μας καθησυχάσουν αν πέσουμε σε κατάθλιψη. Διευκολύνουν την καθαρή σκέψη και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εξομαλύνουν ή να αναζωογονήσουν την ατμόσφαιρα.
Η αγνότητα και απλότητα των κρυστάλλων μπορούν να βελτιώσουν την αντίληψή μας για το μυστήριο της ζωής με θετικό τρόπο και να μας βοηθήσουν να συνδεθούμε σωστά με αυτό το μυστήριο. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να έρθετε πιο κοντά διαλογιστικά με τον κρύσταλλο της επιλογής σας. Θα ανακαλύψετε μια δόνηση ανάμεσα σε σας και τον κρύσταλλό σας που είναι μοναδική αλλά και επαναλαμβανόμενη.
Κρύσταλλοι και Ιδιότητες
Κρύσταλλος από κρύσταλλο διαφέρει. Όπως κάθε υλικό έχει διαφορετικές ιδιότητες, έτσι και κάθε κρύσταλλος είναι διαφορετικός. Ανάλογα με τη χημική τους σύσταση και άλλα, περισσότερο προφανή χαρακτηριστικά, όπως το χρώμα τους, οι κρύσταλλοι είναι «προικισμένοι» με διαφορετικές ιδιότητες, που φαίνεται πως επηρεάζουν ιδιαίτερα το δυναμικό νευρικό σύστημα. Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, πως οι γαλαζωποί και μπλε κρύσταλλοι διαθέτουν καταπραϋντικές ιδιότητες, ενώ οι κόκκινοι διεγερτικές. Όλοι οι θεραπευτές, ωστόσο, δηλώνουν ομόφωνα πως στην περίπτωση των κρυστάλλων δεν χρειάζεται να ψάχνει κανείς για λογικές εξηγήσεις. Ο καλύτερος τρόπος για να διαπιστώσεις αν η κρυσταλλοθεραπεία έχει αποτέλεσμα, είναι να δοκιμάσεις!
Ενδεικτικά, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ορισμένες από τις θεραπευτικές ιδιότητες που αποδίδονται στους κρυστάλλους.
Μια διαφοροποιημένη όραση, εφόσον τοποθετηθούν στο κέντρο του τρίτου ματιού, μπορεί να προκαλέσουν: ο Αμέθυστος, ο Χαλκηδόνιος, ο Αζουρίτης και ο Λουβουλίτης. Ο Αζουρίτης είναι ο πιο ισχυρός λίθος και χρησιμοποιείται όταν είναι κανείς συνειδητά έτοιμος και προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει άμεσα τους προσωπικούς του φόβους.
μας
γοητεύουν τόσο, ώστε τους χρησιμοποιούμε με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους,
αποδίδοντάς τους αξίες συμβολικές, φιλοσοφικές, αισθητικές αλλά και
θεραπευτικές. Ιδιαίτερα οι πιο «καθαροί» από άλλες προσμίξεις κρύσταλλοι,
ασκούσαν πάντοτε επάνω μας μια ανεξήγητη έλξη και σε όλες τις εποχές ήταν
αντικείμενο θαυμασμού αλλά και μελέτης. Από την αρχή της εξέλιξής μας σʼ αυτόν τον πλανήτη, αντιληφθήκαμε ότι η απόκοσμη δύναμή τους μεταδίδεται εξ αιτίας μιας εσωτερικής, κρυμμένης ενέργειας που μεταφέρουν. Αυτή η ενέργεια σχετίζεται με την ικανότητά τους να αντανακλούν το ίδιο το φως, την αγνότητά του, τη δύναμη και τη μαγεία του. Μέσα από χιλιάδες διαφορετικά χρώματα, διαφορετικές όψεις και σχήματα μας δίνεται η ευκαιρία να μπούμε σε κόσμους φανταστικούς, ονειρικούς, γεμάτους από ομορφιά και αρμονία. Η ομορφιά αυτή του φωτός μας δίνει μια νέα παραμυθένια διάσταση του κόσμου, δίνει φτερά στην φαντασία μας.
Ας γνωρίσουμε μαζί τι είναι οι κρύσταλλοι, πως σχηματίστηκαν και ποιες οι ιδιότητές τους. Ας δούμε ακόμη, πώς ο άνθρωπος γοητεύτηκε και συνδέθηκε μαζί τους από την πρώτη στιγμή που τους ανακάλυψε.
Πώς Δημιουργήθηκαν οι Κρύσταλλοι
Οι περισσότεροι κρύσταλλοι είναι αποτέλεσμα γεωλογικών διεργασιών διάρκειας εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων. Πριν εξορυχτούν, μπορεί να παρέμειναν μέσα στο έδαφος για εκατομμύρια χρόνια, ίσως ακόμη και από τότε που δημιουργήθηκε ο ίδιος ο πλανήτης. Όταν λοιπόν, κρατάμε έναν κρύσταλλο στην παλάμη μας, αγγίζουμε κάτι που ξεπερνά την ιστορία, κρατάμε κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τη μικρή διάρκεια της ανθρώπινης ζωής.
Μπορούμε να πούμε πως οι κρύσταλλοι είναι το DNA της Γης, είναι το απτό αποτύπωμα της εξέλιξής της. Λειτουργώντας σαν μικροσκοπικές αποθήκες περιλαμβάνουν αρχεία εκατομμυρίων χρόνων, εμπεριέχουν τη μνήμη των ισχυρών δυνάμεων που τους διαμόρφωσαν. Ορισμένοι σχηματίστηκαν από το μάγμα που υπάρχει στα βάθη του πλανήτη. Αυτό το ρευστό υπέρθερμο υλικό που συχνά ανέρχεται στην επιφάνεια, όταν ωθείται από πιέσεις που δημιουργούνται από την κίνηση των τεκτονικών πλακών. Καθώς, όμως, αυτό το ρευστό προσεγγίζει την επιφάνεια του πλανήτη ψύχεται και όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, κρυσταλλοποιείται. Αν η διαδικασία είναι σχετικά αργή, μπορούν να δημιουργηθούν μεγάλοι σε διαστάσεις κρύσταλλοι. Αν αντίθετα είναι γρήγορη, τότε οι κρύσταλλοι είναι μικρότεροι.
Εκείνο που ουσιαστικά συμβαίνει είναι ότι όταν κάποιες χημικές ενώσεις ή στοιχεία μετασχηματίζονται από αέρια ή υγρή μορφή σε στερεή, αποκτούν αρκετές φορές κρυσταλλική δομή. Αυτή είναι και η διαδικασία της στερεοποίησης ή κρυστάλλωσης, όπου το αρχικό υλικό αναπτύσσεται πάνω σε μια συγκεκριμένη γεωμετρική δομή. Και έτσι βλέπουμε το μικρότερο κομμάτι να παρουσιάζει την ίδια δομή με το μεγαλύτερο, σχηματίζοντας ένα κρυσταλλικό πλέγμα, το οποίο κάθε φορά που προστίθεται σʼ αυτό νέα ποσότητα δομικού υλικού μεγαλώνει. Η γεωμετρία του εκάστοτε κρυσταλλικού πλέγματος, καθορίζει τόσο το σχήμα, όσο και τις φυσικές ιδιότητες του κρυστάλλου.
Αυτή η χαρακτηριστική γεωμετρική δομή ενός κρυστάλλου ονομάζεται «κρυσταλλικό σύστημα» και εμφανίζεται με επτά μορφές: Κυβική, Τετραγωνική, Εξαγωνική, Τριγωνική, Ορθορομβική, Μονοκλινή και Τρικλινή. Αυτές οι επτά βασικές κρυσταλλικές κατηγορίες είναι «πρότυπα-αρχέτυπα», που εκδηλώνονται στο φυσικό πεδίο μέσω του Βασιλείου των Κρυστάλλων.
Αντιλαμβανόμαστε ότι οι κρύσταλλοι σχηματίζονται μέσα από απίστευτα ισχυρές πιέσεις και εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, ενώ γνωρίζουμε από τις «εσωτερικές παραδόσεις», ότι αυτός είναι και ο τρόπος μέσα από τον οποίο εξελίσσεται το ορυκτό βασίλειο.
Οποιαδήποτε όμως μορφή και αν πάρουν, η κρυσταλλική δομή τους απορροφά, διατηρεί και μεταδίδει ενέργεια. Και υπάρχουν περιπτώσεις που αυτή η ενέργεια σχετίζεται με ιδιότητες ηλεκτρομαγνητικές.
Σίγουρα, εάν αποκτούσαμε έναν κρύσταλλο θα μαγευόμασταν από το χρώμα, την υφή και τον κραδασμό του. Θα μπορούσε να συνδεόταν με την καλή μας διάθεση, να γινόταν το γούρι ή το φυλακτό μας ίσως, και αν σιωπούσαμε να μοιραζόταν μαζί μας τα αιώνια μυστικά του και να μας άγγιζε η μαγική του ατμόσφαιρα.
Οι Κρύσταλλοι από τη Μυθική Ατλαντίδα έως και Σήμερα
Οι παλαιότεροι θρύλοι και παραδόσεις για τη μαγεία των κρυστάλλων μάς οδηγούν ως τη μυθική Ατλαντίδα. Οι κάτοικοί της, θρυλείται πως χρησιμοποιούσαν κρυστάλλους για να συμπυκνώσουν, να ελέγξουν και να κατευθύνουν την κοσμική ενέργεια.
Αναφέρεται ότι
αυτός ο πολιτισμός χρησιμοποιούσε τους κρυστάλλους ως φάρους φωτός, μέσα από
τους οποίους επικοινωνούσε τηλεπαθητικά με τους συμπαντικούς προγόνους μας.
Πιστεύεται ότι ένας από τους λόγους που αυτή η ήπειρος καταστράφηκε, ήταν ότι η ιερή αυτή γνώση χρησιμοποιήθηκε για εγωκεντρικούς σκοπούς. Ακόμα λέγεται πως, προβλέποντας την καταστροφή κάποιοι σοφοί Ατλάντιοι, θέλησαν να διασώσουν τη Γνώση της φυλής τους. «Προγραμμάτισαν» ή καλύτερα «φόρτισαν» ορισμένους κρυστάλλους αποθηκεύοντας πληροφορίες μέσα τους και στη συνέχεια τους έκρυψαν σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Πίστευαν πως όταν θα ερχόταν ο κατάλληλος χρόνος, οι κρύσταλλοι αυτοί θα αναδύονταν στην επιφάνεια και θα ελκύονταν από άτομα τα οποία θα μπορούσαν να συντονιστούν με αυτούς και να αντλήσουν την αποθηκευμένη σοφία.
Όσοι επέζησαν από την Ατλαντίδα ξεκίνησαν μια καινούργια αρχή στην Αίγυπτο, στη Νότια Αμερική και στο Θιβέτ. Οικοδόμησαν πυραμίδες, χρησιμοποιώντας τη γνώση τους για τους κρυστάλλους σχεδιάζοντας τις σύμφωνα με τα πρότυπα των μεγάλων ναών της Ατλαντίδας. Η τέλεια γεωμετρική μορφή των πυραμίδων αναπαράγει τους νόμους της φυσικής των κρυστάλλων, ενώ ταυτόχρονα διοχετεύει συμπαντική ενέργεια υψηλής συχνότητας στον πλανήτη. Πιστεύεται ότι η Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου είχε στην κορυφή της έναν γιγάντιο κρύσταλλο ο οποίος χρησίμευε στη γείωση και στη χρήση αυτής της κοσμικής ενέργειας.
Με την πάροδο των αιώνων, η συσσωρευμένη γνώση σχετικά με την ενέργεια και τις δυνατότητες των κρυστάλλων αποκρύφτηκε. Ένα μεγάλο μέρος της σοφίας χάθηκε, αλλά κάποιες πληροφορίες επέζησαν και αναδύθηκαν σε διαφορετικούς πολιτισμούς στο διάβα της ιστορίας.
Οι κρύσταλλοι χρησιμοποιήθηκαν ως φυλαχτά, πνευματικά και ψυχικά, ακόμα και ιατρικά εργαλεία, από αρχαιοτάτων χρόνων. Ακόμα και σε προϊστορικούς τάφους έχουν βρεθεί πολλά είδη κρυστάλλων.
Στην Ινδία οι βασιλείς συνέλεγαν τα καλύτερα πετράδια για να προστατεύονται από το κακό. Το πιο δυνατό φυλαχτό που περιγράφεται στα αρχαία Ινδουιστικά κείμενα είναι το «Ναβαράτνα» το κόσμημα με τις εννέα πέτρες. Για την κατασκευή του χρησιμοποιούσαν ένα Ρουμπίνι, ένα Σμαράγδι, ένα Μαργαριτάρι, ένα Κοράλι, έναν Υάκινθο, ένα Μάτι της Τίγρης, ένα Τοπάζι, ένα Ζαφείρι και ένα Διαμάντι, που αντιπροσώπευαν αντίστοιχα τους επτά πλανήτες καθώς και το βόρειο και νότιο κομβικό σημείο της Σελήνης.
Τα πρώτα αστρολογικά έργα που γράφτηκαν στα σανσκριτικά, περιέχουν εξειδικευμένες παρατηρήσεις για την προέλευση και την δύναμη των λίθων. Εκείνη την εποχή οι αστρολόγοι συμβούλευαν όσους είχαν κακοτυχίες να φορούν διάφορα πετράδια για να εξουδετερώνουν τις αρνητικές επιδράσεις των πλανητών. Αυτή η φιλοσοφία αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο δημιουργήθηκε ο χάρτης των Αστρολογικών Τριάδων.
Η πανέμορφη πέτρα Λάπις Λάζουλι, με το σκούρο
ζωηρό μπλε χρώμα είχε μεγάλη
αξία στην Κεντρική Ασία, πριν ακόμη αρχίσει η γραπτή ιστορία. Έχει βρεθεί σε
τάφους της κοιλάδας του ποταμού Ινδού, που χρονολογούνται 7000 χρόνια πριν. Οι
Αιγύπτιοι επίσης συνέδεσαν τον Λάπις Λάζουλι με τη θεά Ίσιδα. Οι Κινέζοι είχαν ιδιαίτερη προτίμηση στο Νεφρίτη επί πολλές χιλιετίες. Σήμερα μπορεί να δει κανείς αντικείμενα από Νεφρίτη, από την περίοδο Σονγκ-Τσε (4500-3000 π.Χ.) στο Μουσείο Ιστορίας του Πεκίνου. Ο Νεφρίτης πίστευαν ότι έφερνε υγεία, πλούτο και μακροζωία.
Σε όλη την ιστορική διαδρομή, οι πολύτιμοι λίθοι και τα πετράδια συνδέονται στενά με την βασιλική ιδιότητα και τοποθετούνται με τέχνη πάνω σε στέμματα, κοσμήματα, θρόνους, σπαθιά και άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Πολλοί βασιλείς όταν πέθαιναν θάβονταν μαζί με μια περίτεχνη συλλογή πολύτιμων λίθων.
Οι Μάγια και οι Ινδιάνοι της Αμερικής χρησιμοποιούσαν κρυστάλλους για τη διάγνωση αλλά και για τη θεραπεία των ασθενειών. Αυτοί οι κρύσταλλοι είναι γνωστοί ως πέτρες Τοτέμ.
Οι αρχαίοι Κέλτες συνήθιζαν να θάβουν τους νεκρούς τους με ένα κρυστάλλινο Χαλαζία στο στόμα, συνήθεια που συναντάται παραλλαγμένη σε πολλούς λαούς, ακόμη και σήμερα.
Εδώ αξίζει να αναφέρουμε και «Τα Λιθικά», κείμενα που γράφτηκαν μετά τον Τρωικό πόλεμο από τους οπαδούς του Ορφέα. Όπως μας πληροφορεί ο συγγραφέας, ο Ορφέας γνώριζε την θεραπευτική δύναμη των λίθων.
Μία άλλη γραπτή πηγή σχετική με την ιατρική χρήση των κρυστάλλων, είναι η πραγματεία «Περί των Λίθων», του Έλληνα φιλόσοφου Θεόφραστου (372-286 π.Χ.). Ο Θεόφραστος είναι ο πρώτος που επιχείρησε να ταξινομήσει τους κρυστάλλους σε ομάδες και να τους περιγράψει. Τους χώρισε σε «αρσενικούς» και «θηλυκούς» και προσδιόρισε ιατρικές αλλά και μαγικές ιδιότητες σε ορισμένους από αυτούς.
Στον Μεσαίωνα, οι σχετικές με τους κρυστάλλους παραδόσεις και προλήψεις έφθασαν στο αποκορύφωμά τους, εξ αιτίας των αναζητήσεων των Αλχημιστών της εποχής οι οποίοι συχνά χρησιμοποιούσαν τους πολύτιμους λίθους στις έρευνές τους .
Πώς και πού Χρησιμοποιούνται οι Κρύσταλλοι
Οι κρύσταλλοι είναι μερικές από τις απλούστερες και πιο σταθερές δομές του πλανήτη μας, αυτός ίσως να είναι και ο λόγος της δύναμής τους. Φτιαγμένοι από επαναλαμβανόμενα πρότυπα ατόμων ή μορίων συνδέονται και σχηματίζουν μια σταθερή μορφή. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες υλικές φόρμες είναι μια σύνθεση διάφορων μοριακών τύπων που ενώνονται για να σχηματίσουν μια «οντότητα». Θα μπορούσαν άραγε να ήταν άστρα που έπεσαν από τον ουρανό αναζητώντας την αγκαλιά της γήινης μητέρας τους αποκτώντας τη δομή με την οποία τα γνωρίζουμε;
Πολλοί από αυτούς, ιδιαίτερα ο Χαλαζίας, παρουσιάζουν μια παράξενη ιδιότητα που αναφέρεται από τους επιστήμονες ως «πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο». Γενικά, όταν ασκηθεί έντονη πίεση σε έναν κρύσταλλο χαλαζία, τότε, καθώς αυτός παραμορφώνεται ελαφρά, εμφανίζει ηλεκτρικές ιδιότητες (Μία πρακτική χρήση αυτής της ιδιότητας τη συναντάμε σε μουσικά όργανα, όπως για παράδειγμα στην κιθάρα, καθώς έτσι μετατρέπουμε τους ηχητικούς παλμούς του οργάνου σε ηλεκτρικά σήματα, προκειμένου να αναπαράγουμε και να επεξεργαστούμε τον ήχο της). Αντίστροφα, όταν ένας κρύσταλλος χαλαζίας βρεθεί μέσα σε ένα ηλεκτρικό πεδίο τότε το σχήμα του αλλάζει ελαφρά. Όταν μάλιστα βρεθεί μέσα σε ένα εναλλασσόμενο ηλεκτρικό πεδίο, τότε το σχήμα του αλλάζει διαρκώς και ρυθμικά, με τέτοιο τρόπο που το ίδιο το κρυσταλλικό υλικό ταλαντώνεται (Εδώ πρακτικά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, καθώς ένα ηλεκτρικό σήμα, ο ηχογραφημένος ήχος, για παράδειγμα, της κιθάρας μπορεί να γίνει ακουστός με τη βοήθεια ενός κρυστάλλου χαλαζία. Για αυτόν το λόγο, τα κινητά τηλέφωνα αλλά και ορισμένα σταθερά τηλέφωνα χρησιμοποιούν μεγάφωνα κρυστάλλων χαλαζία. Επίσης, πολλοί βομβητές σε θυροτηλέφωνα και σε άλλες συσκευές χρησιμοποιούν τέτοιους κρυστάλλους). Οι κρύσταλλοι χαλαζία χρησιμοποιούνται, ακόμη, σε συσκευές υπερήχων, σε χρονόμετρα υψηλής ακριβείας, σε ραδιοπομπούς, στα ρολόγια και στα τσιπ των υπολογιστών, καθώς και σε πλήθος άλλων ηλεκτρονικών συσκευών.
Γενικά, στη σημερινή εποχή όπου η πρόοδος της τεχνολογίας είναι ταχύτατη, οι κρύσταλλοι χρησιμοποιούνται για τη μεταβίβαση και ενίσχυση των ενεργειών με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Για παράδειγμα, Τα Ρουμπίνια, τόσο τα φυσικά όσο και τα τεχνητά, χρησιμοποιούνται στα λέιζερ μικροχειρουργικής, ενώ τα Διαμάντια στην κατασκευή τρυπανιών. Κάθε χρόνο εξορύσσονται τεράστιες ποσότητες κρυστάλλων και στη συνέχεια επεξεργάζονται ώστε να γίνουν κατάλληλοι για την ανάλογη χρήση.
Ιδιαίτερα χρήσιμοι είναι οι αποκαλούμενοι υγροί κρύσταλλοι που είναι μεσοφάσεις μεταξύ κρυσταλλικών, στερεών και ισοτροπικών υγρών. Οι πλέον γνωστές τεχνολογικές εφαρμογές τους αφορούν τις οθόνες των υπολογιστών, τηλεοράσεων, κινητών τηλεφώνων και ρολογιών. Οι υγροί κρύσταλλοι, όμως, δεν αποτελούν φυσική μορφή κρυστάλλων.
Πέρα, όμως, από τον τεχνολογικό τομέα, μελετώνται σήμερα και άλλες πιθανές χρήσεις των κρυστάλλων. Μέσα από το συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον προς την εναλλακτική ιατρική, επανεκτιμούνται οι παραδόσεις των Ινδιάνων Σαμάνων, των Αβοριγίνων και της Αγιουβερδικής ιατρικής όπως αυτή ασκείται στην Ινδία. Οι επιστημονικές αποδείξεις που υποστηρίζουν αυτές τις ιδέες είναι σχετικά λίγες αλλά η εμπειρία πολλών θεραπευτών και των ασθενών τους, οδηγεί σε διαφορετικά συμπεράσματα.
Η χρήση των κρυστάλλων ταιριάζει ιδιαίτερα στον αιώνα μας γιατί μπορεί εύκολα να ενσωματωθεί στον πολυάσχολο τρόπο ζωής μας. Θα βοηθούσε αν μπορούσαμε να αφιερώναμε λίγα λεπτά την ημέρα για να αγγίζουμε τους αγαπημένους μας κρυστάλλους και ίσως να συγκεντρωνόμασταν για λίγο σε αυτή την επαφή νιώθοντας ό,τι έχουν να μας προσφέρουν. Ίσως η σχέση αυτή να εξελιχθεί αθόρυβα προς όφελός μας. Η επαφή με τους κρυστάλλους μπορεί να γίνει συναρπαστική. Ας απελευθερώσουμε τη φαντασία και τη διαίσθησή μας, καθώς οι κρύσταλλοι είναι έτοιμοι να μας δείξουν τα μυστικά τους.
Η Θεραπευτική Χρήση των Κρυστάλλων σήμερα
H κρυσταλλοθεραπεία στην εποχή μας
συγκαταλέγεται σε
μια από τις πιο δημοφιλείς σύγχρονες μεθόδους εναλλακτικής θεραπείας, παρόλο που
είναι μια πανάρχαια τεχνική ίασης. Οι αρχαίοι πολιτισμοί υποστήριζαν πως οι
κρύσταλλοι, προερχόμενοι από τα σπλάχνα της Γης, εκπέμπουν ενέργεια. Σήμερα,
επιστημονικές μελέτες επιβεβαιώνουν την αλήθεια αυτού του ισχυρισμού: Οι
περίφημες φωτογραφίες Kirlian απέδειξαν πως οι κρύσταλλοι και τα ορυκτά
λειτουργούν πράγματι ως ενεργειακοί πομποί. Πολλοί θεραπευτές, διαφόρων εναλλακτικών προσεγγίσεων, χρησιμοποιούν κρυστάλλους για την αποκατάσταση της ενεργειακής ισορροπίας του ανθρώπου αλλά και συγκεκριμένων σημείων του πάσχοντος οργανισμού. Η κρυσταλλοθεραπεία αντιλαμβάνεται τον κρύσταλλο ως ένα είδος «φακού» ή καλύτερα πομποδέκτη όπου εστιάζει τους ενεργειακούς κραδασμούς του θεραπευτή μαζί με την ιδιότητα του κάθε κρυστάλλου, και τους χρησιμοποιεί για να επαναφέρει την ισορροπία στα διαταραγμένα ενεργειακά πεδία του ασθενή. Είναι μια «μαγική» διαδικασία γιατί κάτι που θεωρείται «υλικό αντικείμενο -άψυχο» φέρει μέσα του τόση σοφία όπου ως «θείο» δώρο μπορεί να δοθεί στους ανθρώπους και να γίνει «εργαλείο» για μια ισορροπημένη ύπαρξη. Η επαφή μας και μόνο με τους κρυστάλλους, που κρύβουν μέσα τους τη γνώση πολλών χρόνων, είναι σαν να μας μεταβιβάζουν αυτό που πάντα φυλαγόταν κρυμμένο στους αιώνες στην πορεία της εξέλιξής μας, μια γνώση που τους αποτυπώθηκε και που μπορεί να ταξιδέψει στην εποχή μας μέσω της κρυσταλλικής τους δομής.
Αρχικά, για να χρησιμοποιηθεί ένας κρύσταλλος για θεραπευτικούς σκοπούς πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο καθαρός από προσμίξεις και να έχει περάσει από μια διαδικασία κάθαρσης με την οποία αποβάλλει την αρνητική ενέργεια που έχει πιθανόν συσσωρεύσει. Αυτό είναι κάτι που μπορεί εύκολα να γίνει με την τοποθέτηση του κρυστάλλου μέσα σε ζεστό νερό με αλάτι ή η κάλυψή του με χοντρό ορυκτό αλάτι, όπου θα παραμείνει για αρκετές ώρες. Άλλοι τρόποι καθαρισμού, πραγματοποιούνται με τη βοήθεια του νερού ή του ηλιακού φωτός, καθώς και με το θάψιμο στο έδαφος.
Μετά από τον καθαρισμό χρειάζεται η εναρμόνιση του κρυστάλλου με την ενέργεια του θεραπευτή, ο οποίος πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση καλής υγείας και εσωτερικής ισορροπίας. Μια από τις μεθόδους είναι οι κρύσταλλοι να τοποθετηθούν πάνω στο σώμα του πάσχοντα, σε συγκεκριμένα ενεργειακά σημεία, βοηθώντας έτσι στην εξομάλυνση της ροής τους. Το μέγεθος και η εμφάνιση των κρυστάλλων δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, όμως η καθαρότητα, το χρώμα καθώς και οι ιδιότητές τους θεωρείται πως επηρεάζουν σημαντικά το αποτέλεσμα. Η τοποθέτηση των κρυστάλλων πάνω ή γύρω από το σώμα για θεραπεία είναι μια διαισθητική διαδικασία που επιτυγχάνεται έλκοντας τη θετική και απωθώντας την αρνητική ενέργεια.
Μεγάλο μέρος της θεραπείας με κρυστάλλους βασίζεται στη χρήση των ενεργειακών κέντρων του ανθρώπου, τα τσάκρα, που χρησιμοποιεί η παραδοσιακή ινδική αγιουβερδική ιατρική.
Τα τσάκρα, που σημαίνουν «τροχοί» στα Σανσκριτικά, περιγράφονται ως περιστρεφόμενες ενεργειακές σφαίρες που έχουν συγκεκριμένες θέσεις στο σώμα μας. Οι κρυσταλλοθεραπευτές πιστεύουν πως ο κρύσταλλος είναι ζωντανό υλικό, που έχει την ικανότητα να εκπέμπει και να λαμβάνει συνεχώς ενεργειακά σήματα, ακόμη κι όταν έχει κοπεί σε κομμάτια.
Σε γενικές γραμμές, ο σκοπός της κρυσταλλοθεραπείας είναι η εξισορρόπηση του φυσικού, νοητικού και συναισθηματικού σώματος των ανθρώπων, ώστε να εξασφαλίζεται εσωτερική αρμονία, ισορροπία καθώς και εξύψωση προς τις πνευματικές ενέργειες. Η κρυσταλλοθεραπεία χρησιμοποιεί τις ανώτερες ενέργειες του φωτός και του χρώματος, οι οποίες επιδρούν στα λεπτότερα επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης. Λέγεται ότι στη διάρκεια των κρυσταλλοθεραπειών μπορεί να διαλυθεί η αυταπάτη του χρόνου και να βιωθεί η πραγματικότητα της αιώνιας στιγμής.
Οι κρύσταλλοι λειτουργούν καλά με τις λεπτές ενέργειες των διαθέσεων και των συναισθημάτων μας. Μπορούν να μας καθοδηγήσουν όταν αγωνιζόμαστε να βρούμε τον δρόμο μας μέσα στη ζούγκλα των συναισθημάτων και να μας καθησυχάσουν αν πέσουμε σε κατάθλιψη. Διευκολύνουν την καθαρή σκέψη και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εξομαλύνουν ή να αναζωογονήσουν την ατμόσφαιρα.
Η αγνότητα και απλότητα των κρυστάλλων μπορούν να βελτιώσουν την αντίληψή μας για το μυστήριο της ζωής με θετικό τρόπο και να μας βοηθήσουν να συνδεθούμε σωστά με αυτό το μυστήριο. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να έρθετε πιο κοντά διαλογιστικά με τον κρύσταλλο της επιλογής σας. Θα ανακαλύψετε μια δόνηση ανάμεσα σε σας και τον κρύσταλλό σας που είναι μοναδική αλλά και επαναλαμβανόμενη.
Κρύσταλλοι και Ιδιότητες
Κρύσταλλος από κρύσταλλο διαφέρει. Όπως κάθε υλικό έχει διαφορετικές ιδιότητες, έτσι και κάθε κρύσταλλος είναι διαφορετικός. Ανάλογα με τη χημική τους σύσταση και άλλα, περισσότερο προφανή χαρακτηριστικά, όπως το χρώμα τους, οι κρύσταλλοι είναι «προικισμένοι» με διαφορετικές ιδιότητες, που φαίνεται πως επηρεάζουν ιδιαίτερα το δυναμικό νευρικό σύστημα. Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, πως οι γαλαζωποί και μπλε κρύσταλλοι διαθέτουν καταπραϋντικές ιδιότητες, ενώ οι κόκκινοι διεγερτικές. Όλοι οι θεραπευτές, ωστόσο, δηλώνουν ομόφωνα πως στην περίπτωση των κρυστάλλων δεν χρειάζεται να ψάχνει κανείς για λογικές εξηγήσεις. Ο καλύτερος τρόπος για να διαπιστώσεις αν η κρυσταλλοθεραπεία έχει αποτέλεσμα, είναι να δοκιμάσεις!
Ενδεικτικά, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ορισμένες από τις θεραπευτικές ιδιότητες που αποδίδονται στους κρυστάλλους.
Μια διαφοροποιημένη όραση, εφόσον τοποθετηθούν στο κέντρο του τρίτου ματιού, μπορεί να προκαλέσουν: ο Αμέθυστος, ο Χαλκηδόνιος, ο Αζουρίτης και ο Λουβουλίτης. Ο Αζουρίτης είναι ο πιο ισχυρός λίθος και χρησιμοποιείται όταν είναι κανείς συνειδητά έτοιμος και προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει άμεσα τους προσωπικούς του φόβους.
-
Ο ροζ Χαλαζίας και ο πράσινος Αβεντουρίτης είναι δυο από τους καλύτερους λίθους για το κέντρο της καρδιάς.
-
Ο Μαλαχίτης είναι ο πιο ισχυρός για την κάθαρση των συναισθημάτων.
-
Το Σμαράγδι για σωματική αλλά και συναισθηματική θεραπεία.
-
Ο Λάπις Λάζουλι για νοητική διεύρυνση και εναρμόνιση του νου με το συναίσθημα.
-
Οπάλιος για καλύτερη αντίληψη των πιθανών λύσεων σε μια κατάσταση.
-
Όνυχας για αλλαγή παλιών συνηθειών και συναισθηματική σταθερότητα.
-
Ρουμπίνι για άνοιγμα των συναισθημάτων και ξεπέρασμα του φόβου.
-
Κιτρίνης για τόνωση της ενεργητικότητας.
-
Ζαφείρι για νοητική καθαρότητα.
-
Αχάτης για ενδοσκόπηση και γαλήνη.
-
Ίασπις για αντιμετώπιση του στρες και συντονισμό με την εσωτερική πηγή ενέργειας.
-
Τοπάζι για χαρά, γενναιοδωρία, αφθονία και καλή υγεία.
-
Τουρμαλίνης για αυτοπεποίθηση, έμπνευση, συμπόνια και ευημερία.
-
Τυρκουάζ για την κατάθλιψη, την εξάντληση, εσωτερική ηρεμία, και εξαγνισμό.
Οι κρύσταλλοι, τα πιο συμμετρικά, φωτεινά και πολύχρωμα αντικείμενα της δημιουργίας, μπορούν να μας διδάξουν πώς να ενεργοποιούμε και να ακτινοβολούμε την εσωτερική μας λαμπρότητα και μπορούν να φέρουν τον νου σε μια κατάσταση γαλήνης, χαράς αλλά και πνευματικής εξύψωσης.
Κρύσταλλοι
Οι κρύσταλλοι με ΠΟΛΥ απλά λόγια!
Σε τι μπορεί να σε βοηθήσει ένας κρύσταλλος;
Ο κάθε κρύσταλλος έχει μία δόνηση η οποία επηρεάζει κάθε άνθρωπο με διαφορετικό τρόπο. Μπορεί να βοηθήσει το σώμα σου και την ψυχή σου, εξισορροπώντας τη ροή της ενέργειάς σου. Μπορεί να σε βοηθήσει στην καθημερινότητά σου σε θέματα που μπορεί να σε απασχολούν όπως κόπωση, άγχος, θλίψη κα.
Πού μπορείς να προμηθευτείς κρυστάλλους;
Αρχικά ρίξε μία ματιά στο σπίτι! Μπορεί ήδη να έχεις κάποιο κόσμημα, κομπολόι ή διακοσμητικό αντικείμενο. Διαφορετικά, πέρα από τα κοσμήματα που μπορείς να προμηθευτείς από καταστήματα κοσμημάτων, κρυστάλλους μπορείς να βρεις σε εξειδικευμένα καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας στην οδό Καραγιώργη Σερβίας στο Σύνταγμα ή σε άλλες περιοχές.
Πώς θα ξέρω ποιος κρύσταλλος είναι ο σωστός για μένα και πώς θα επιλέξω;
Εδώ η απάντηση είναι απλή. Εμπιστεύσου τη διαίσθησή σου! Ναι! Και αν δεν το έχεις κάνει μέχρι τώρα απλά δοκίμασέ το! Παρατήρησε τους κρυστάλλους και απλά πάρε αυτόν που θα σου φωνάζει «Μη φύγεις χωρίς εμένα!». Μην ανησυχείς αν δεν ξέρεις τις ιδιότητες του συγκεκριμένου κρυστάλλου ή αν είναι ο πιο κατάλληλος, ο κρύσταλλος που επιλέγεις είναι πάντοτε ο σωστός!
Πώς μπορώ να χρησιμοποιήσω τον κρύσταλλό μου;
Να θυμάσαι ότι πριν χρησιμοποιήσεις τον κρύσταλλό σου θα πρέπει πρώτα να τον
καθαρίσεις από προηγούμενες ενέργειες που έχει απορροφήσει, να τον ενεργοποιήσεις και να τον προγραμματίσεις. Να θυμάσαι ότι πάντα πρέπει να έχεις θετική πρόθεση. Ένας απλός τρόπος για να καθαρίσεις τον κρύσταλλό σου είναι να τον τοποθετήσεις σε ένα γυάλινο δοχείο με θαλασσινό αλάτι και μετά να τον αφήσεις στον ήλιο για κάποιες ώρες. Επίσης μπορείς να χρησιμοποιήσεις αλάτι Ιμαλαϊων. Για να προγραμματίσεις τον κρύσταλλό σου κράτησέ τον στα χέρια και σκέψου το σκοπό για τον οποίο τον έχεις επιλέξει και τις ποιότητες που θέλεις να φέρεις στη ζωή σου με τη βοήθειά του, πάντα με αγάπη, φως και θετική πρόθεση.
Πώς γίνεται μία ατομική συνεδρία κρυσταλλοθεραπείας;
Στην κρυσταλλοθεραπεία, αφού επιλέξουμε τους κρυστάλλους που θα χρησιμοποιήσουμε, τους τοποθετούμε επάνω στο σώμα (στα ενεργειακά κέντρα ή στο σημείο που χρειάζεται θεραπεία) ή γύρω από αυτό ώστε να μπορέσουμε να εξισορροπήσουμε την ενέργεια σε σωματικό, συναισθηματικό και ψυχικό επίπεδο.
ΙΔΙΟΤΗΤΕς ΤΩΝ ΛΙΘΩΝ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΕς (Πως βοηθούν και πού)
Ευεργετικές Πέτρες ΑΖΟΥΡΙΤΗΣ Οφελεί τα οστά, την σπλήνα, το δέρμα και τον θυρεοειδή. Φοριέται σαν δαχτυλίδι στο δεξί χέρι. ΑΙΜΑΤΙΤΗΣ Σταματάει αιμορραγίες. Όταν τοποθετηθεί στο μέτωπο, ρίχνει τον πυρετό. Κατευνάζει συναισθηματικές εξάρσεις όπως π.χ. υστερία ή κατάθλιψη κλπ. Βοηθά στην ταχύτερη ανάπλαση των ιστών και στην σωστή λειτουργία των νεφρών και του κυκλοφοριακού. ΑΚΟΥΑΜΑΡΙΝΗΣ Ανακουφίζει από πονόδοντο, πονόλαιμο. Καταπολεμά τις νεφρικές παθήσεις. ΑΜΕΘΥΣΤΟΣ Παρέχει ηρεμία. Καταπολεμά τα συμπτώματα της μέθης: στην αρχαιότητα, συνήθιζαν να τοποθετούν έναν αμέθυστο στον πάτο του κρασοπότηρου απ όπου έπιναν, για να αποφύγουν την μέθη. Βοηθά εναντίον ασθενειών του πνεύμονα και του ήπατος και ενδυναμώνει την καρδιά. Τοποθετείται στο μέτωπο για να καταπολεμήσει πονοκέφαλο και ημικρανίες ή φοριέται κοντά στην καρδιά. ΑΣΒΕΣΤΙΤΗΣ Ωφελεί τα οστά και κυρίως τις αρθρώσεις, τα νεφρά, το ήπαρ, την καρδιά και την σπλήνα. Κατευνάζει προβλήματα αρθριτικών και νευρικού συστήματος. ΑΧΑΤΗΣ Καταπολεμά τη μελαγχολία, το άγχος και το στρες. Προσφέρει σωματική δύναμη. Στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν ως αντίδοτο σε τσίμπημα σκορπιού. ΓΡΑΝΑΤΗΣ Βοηθά στην ορμονική ισορροπία και την γονιμότητα. Κατευνάζει τους πόνους της περιόδου και των αρθριτικών και καταπολεμά την κατάθλιψη. Καθαρίζει το αίμα, την καρδιά, τη σπλήνα και το ήπαρ. ΔΙΑΜΑΝΤΙ Βελτιώνει την όραση και βοηθά στην θεραπεία ασθενειών των ματιών. Έχει αντιπυρετικές ιδιότητες. Χαρίζει ψυχική δύναμη. Αυξάνει την αυτοπεποίθηση. Βοηθά στην θεραπεία ασθενειών που σχετίζονται με τα γεννητικά όργανα, τον εγκέφαλο και την καρδιά. ΖΑΦΕΙΡΙ Θεραπεύει εκζέματα, ημικρανίες και αναπνευστικά προβλήματα. ΗΛΙΤΗΣ Βοηθά στην καταπολέμηση ασθενειών του αίματος, καθώς και αιμορραγίες και βελτιώνει το κυκλοφοριακό. ΙΑΣΠΙΣ Βοηθά στη θεραπεία πολλών γυναικολογικών παθήσεων και κατευνάζει τους πόνους περιόδου. Βοηθά όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το στομάχι και το έντερο. Κατευνάζει το άγχος. Φοριέται στον λαιμό ή στην μέση. ΚΑΦΕ ΙΑΣΠΙΣ Βοηθά στην καλή λειτουργία του ήπατος, των νεφρών και της σπλήνας. Βοηθά στο να κόψετε το κάπνισμα. ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΙΑΣΠΙΣ Βοηθά στην καλή λειτουργία της καρδιάς και των πνευμόνων. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΙΑΣΠΙΣ Βοηθά στην αποτοξίνωση του αίματος και του ήπατος. ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΙΑΣΠΙΣ Βοηθά στην καταπολέμηση ορμονικών προβλημάτων. ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ Ιδανικό για μασάζ κατά του στρες. Πολύ δυνατό για οποιαδήποτε θεραπεία αλλά κυρίως για θεραπεία ασθενειών του λάρυγγα και μολύνσεων των πνευμόνων και του αναπνευστικού. Στην αρχαιότητα θρυμματιζόταν και ανακατευόταν με μέλι και έλαιο τριαντάφυλλου και φτιαχνόταν θεραπευτική κρέμα για διάφορες ασθένειες. Θέλει προσοχή στην χρήση του! ΚΟΡΑΛΛΙ Καταπολεμά την αναιμία. Δυναμώνει το μυϊκό σύστημα. Κατευνάζει εφηβικές συναισθηματικές εξάρσεις. ΛΑΖΟΥΛΙΘΟΣ (LAPIS LAZULI) Βοηθά στην καλή λειτουργία του αναπνευστικού. Καταπολεμά προβλήματα των πνευμόνων, του λάρυγγα, του νευρικού συστήματος και των αιμοκαθαρτικών οργάνων. Βοηθά στην αποτοξίνωση του αίματος. Ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Βοηθά στην καταπολέμηση προβλημάτων του θυρεοειδή και ασθενειών των οστών. ΜΑΛΑΧΙΤΗΣ Δρα ευεργετικά σε ανθρώπους με ευαίσθητο στομάχι και προβλήματα πέψης. Βοηθά στην καταπολέμηση γυναικολογικών παθήσεων, προβλημάτων του αναπνευστικού, των νεφρών, της όρασης, του ανοσοποιητικού συστήματος και του κυκλοφοριακού. Κατευνάζει πόνους των οστών και των μυών. ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ Κατά της μελαγχολίας. Διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα. Βελτιώνει την γενική κατάσταση του οργανισμού. ΜΑΤΙ ΤΗΣ ΤΙΓΡΗΣ Βοηθά την λειτουργία της πέψης και συμβάλει στην καταπολέμηση του έλκους. Βελτιώνει την όραση. ΝΕΦΡΙΤΗΣ / ΖΑΝΤ Βοηθά στην καλή λειτουργία των νεφρών, της καρδιάς, του νευρικού συστήματος, της σπλήνας και του ήπατος. Στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν για θεραπεία στις πέτρες των νεφρών. ΟΠΑΛΙΟ Διεγείρει από το ανοσοποιητικό σύστημα. Προστατεύει από φλεγμονές. ΟΨΙΑΝΟΣ Βελτιώνει την όραση και βοηθά στην καλή λειτουργία της πέψης και των εντέρων. ΠΥΡΙΤΗΣ Βοηθά την καλή λειτουργία του κυκλοφοριακού, της όρασης, του εγκεφάλου και των ορμονών. Διευκολύνει την σωστή κυκλοφορία του οξυγόνου στο αίμα και τους πνεύμονες. Καταπολεμά προβλήματα της πέψης και γενικότερα του στομάχου. ΡΟΥΜΠΙΝΙ Καταπολεμά τις φλεγμονές και τα συμπτώματα που προκαλούν άσθμα. Προστατεύει την καρδιά. Αυξάνει την ενεργητικότητα. Καθαρίζει το αίμα. Βοηθά σε περιπτώσεις υπερκόπωσης. ΣΑΡΔΙΟ Κατευνάζει τους πόνους του τοκετού. Βοηθά την καλή λειτουργία και υγεία της όρασης, της σπλήνας, της κύστης, των οστών και του κυκλοφοριακού. ΣΕΛΗΝΟΛΙΘΟΣ Κατευνάζει τα συμπτώματα της κλιμακτηρίου, τους πόνους περιόδου, καθυστερεί την φυσική φθορά του δέρματος, των μαλλιών και των ματιών. ΣΜΑΡΑΓΔΙ Αντιπυρετικές και αναζωογονητικές ιδιότητες. Βοηθάει στο σταμάτημα της αιμορραγίας. Συνίσταται σε όσους έχουν πέτρα στα νεφρά. Είναι αντισηπτικός και αποτελεσματικός κατά των ασθενειών των ματιών και των εντέρων. ΤΥΡΚΟΥΑΖ Ενδυναμώνει και αναζωογονεί ολόκληρο το σώμα. Προστατεύει τα νεφρά από τις μολύνσεις. Βοηθά στην αντιμετώπιση αιμορραγιών. Χαρίζει ηρεμία και θετική σκέψη. Είναι αποτελεσματικός εναντίων ασθενειών και πόνων των οστών. Βοηθά στην καλή υγεία και λειτουργία του κυκλοφοριακού, των πνευμόνων και του ανοσοποιητικού συστήματος. ΤΟΠΑΖΙ Ανακουφίζει ρευματικούς πόνους. Συνίσταται για να συμβάλει στην καταπολέμηση ορμονικών διαταραχών, συναισθηματικών εξάρσων/κυκλοθυμίες, αϋπνία και προβλήματα με το νευρικό σύστημα και το κυκλοφοριακό. Βοηθά στην καλή όραση. Φοριέται στο αριστερό χέρι. ΤΟΥΡΜΑΛΙΝΗΣ Ο πράσινος Τουρμαλίνης, βοηθά στην καλή υγεία και λειτουργία του νευρικού συστήματος, του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού. ΜΑΥΡΟΣ ΤΟΥΡΜΑΛΙΝΗΣ κατευνάζει το άγχος και το στρες. Ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα. ΜΠΛΕ ΤΟΥΡΜΑΛΙΝΗΣ συμβάλει στην καλή λειτουργία και υγεία των πνευμόνων και του ανοσοποιητικού συστήματος. ΧΑΛΑΖΙΑΣ Κατευνάζει μυϊκούς πόνους και πόνους των οστών. Ο κίτρινος Χαλαζίας είναι αποτελεσματικός ενάντια σε ασθένειες του στομάχου, βοηθά κατά της δυσπεψίας, της αποβολής τοξινών και των ψυχολογικών προβλημάτων. ΧΑΛΑΖΙΑΣ ΚΑΠΝΩΔΗΣ Δρα ευεργετικά στα νεφρά, στην κοιλιακή χώρα, στο πάγκρεας και ειδικά στα γενετικά όργανα. Κατευνάζει πόνους και κράμπες περιόδου. Συμβάλει στην θεραπεία προβλημάτων γονιμότητας. Κατευνάζει τα νεύρα. ΧΡΥΣΟΚΟΛΛΑ Κατευνάζει πόνους του τοκετού, της αρθρίτιδας και των οστών. Βοηθά στην καλή λειτουργία του πεπτικού. Βοηθά στην καταπολέμηση του άγχους, των ασθενειών του στομάχου και της ακανόνιστης εμμηνόρροιας. ΧΡΥΣΟΠΡΑΣΙΟ Κατευνάζει πόνους της αρθρίτιδας. Βοηθά στην καταπολέμηση ασθενειών των ματιών και ψυχικών ασθενειών. Βοηθά στην γονιμότητα. Στην αρχαιότητα το φορούσαν σαν φυλαχτό ενάντια στα αφροδίσια νοσήματα. ΦΘΟΡΙΤΗΣ Βοηθά στην αντιμετώπιση πόνων από ρευματισμούς, αρθρίτιδα και πόνους στην σπονδυλική στήλη. Βοηθά στην καλή υγεία των δοντιών και των οστών. (πηγή ΙΝΤ) |
Ημιπολύτιμοι λίθοι
Στην επιστήμη, ένας ημιπολύτιμος λίθος είναι η στερεή ύλη στην οποία άτομα, τα μόρια ή ιόντα σε ένα τακτικά επαναλαμβανόμενο μοτίβο εκτείνεται και στις τρεις χωρικές διαστάσεις.
Το κρύσταλλο λέξη είναι ένα δάνειο από την αρχαία ελληνική λέξη (krustallos), η οποία είχε την ίδια έννοια, αλλά σύμφωνα με την αρχαία αντίληψη του κρυστάλλου δεν είναι πέτρα Η λέξη αναφερόταν τότε στα ήδη χαλαζία, ή «κρύσταλλο». Τα περισσότερα που χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ζωή είναι polycrystals. Κρύσταλλα είναι συχνά συμμετρικά σχηματίζουν κρυσταλλικά δίδυμα.
Gemstones - Ένας λίθος που ονομάζεται επίσης πολύτιμη ή ημιπολύτιμη πέτρα, είναι ένα κομμάτι ορυκτού, το οποίο - όταν κοπή και να λειανθεί- χρησιμοποιείται για να κάνει κοσμήματα ή άλλα στολίδια. Ωστόσο ορισμένα πετρώματα, (όπως το λάπις λάζουλι-) και αλλά οργανικά υλικά (όπως το κεχριμπάρι ή jet) δεν είναι μέταλλα η ορυκτά αλλά εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για κοσμήματα σε δαχτυλίδια, και συνεπώς συχνά θεωρούνται ως πολύτιμοι λίθοι, Οι περισσότεροι λίθοι χρησιμοποιούνται σε κοσμήματα, λόγω των ιδιοτήτων τους λάμψη ή άλλες φυσικές ιδιότητες που έχουν αισθητική αξία. Σπανιότητα είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό που προσδίδει αξία σε μια πολύτιμος λίθος
ΑΧΑΤΗΣ
Είναι μία ποικιλία χαλκηδόνιου (χαλαζία).και δημιουργείται από διαδοχικά στρώματα χαλκηδόνιου, που το καθένα έχει διαφορετικό χρώμα, Έτσι κάνοντας μία τομή στον αχάτη, βλέπουμε τις λεπτές παράλληλες καμπύλες γραμμές. Κατά τον Θεόφραστο, οι Έλληνες έδωσαν το όνομα σ’ αυτό το ορυκτό, από τον ποταμό Αχάτη (σήμερα Drilio) της Σικελίας όπου τον εύρισκαν. Είναι πολύ διαδεδομένο ορυκτό, και το συναντάμε σε όλα σχεδόν τα χρώματα. Ο Πλίνιος ανέφερε πολλές κατηγορίες αχάτη με διάφορα ονόματα, ιασπαχάτης, αιματαχάτης, κηραχάτης, σμαραγδαχάτης, δενδραχάτης και λευκαχάτης.
Στη σημερινή εποχή οι διάφορες ποικιλίες του αχάτη, έχουν ομαδοποιηθεί στις παρακάτω κατηγορίες.
Δενδρίτης ή βρυώδης αχάτης (Dendrite or moss agate). Λέγεται έτσι γιατί περιέχει κάποιες εγκλείσεις οι οποίες δημιουργούν σχηματισμούς φυτικούς, ή άλλους που θυμίζουν βρύα (moss). Τα βρύα (ή μούσκλα) είναι πολύ μικρά φυτά.
Δενδρίτης από το Bello Horizonte της Βραζιλίας.
Turritella agate Ονομάστηκε έτσι από τα έγκλειστα απολιθώματα του όστρακου turritella που περιέχει. Τα απολιθώματα σχηματίζουν πολύ ωραία μοτίβα στην επιφάνεια του αχάτη.
Τουριτέλλα από το Γουαιόμινκ Η.Π.Α.
Ελληνικός αχάτης (Greek agate) Είναι μία μάλλον αδιάφορη ποιότητα αχάτη σε καφετί αποχρώσεις που βρίσκεται στην Σικελία.
Βραζιλιάνικος αχάτης (Brazilian agate) Συνήθως τον βρίσκουμε στις αποχρώσεις του καφέ.Δημιουργεί καθαρά ευδιάκριτα σχήματα, με άσπρες και γκρι ραβδώσεις. Μπορεί εύκολα να χρωματιστεί τεχνητά, με εντυπωσιακά χρώματα.
Μπολ σκαλισμένο σε μονοκόμματο κομμάτι ανεπεξέργαστου βραζιλιάνικου αχάτη.
Μποτσουάνα (Botswana agate)Είναι ένας σκουρόχρωμος αχάτης με έντονες λεπτές άσπρες ραβδώσεις. Βρίσκεται στη Μποτσουάνα, στην Αφρική. Μοιάζει πολύ (ή είναι) όνυχας
Μποτσουάνα.
Οφθαλμοαχάτης (Eye agate) Αυτό το όνομα δίνεται σε αχάτη οποιασδήποτε ποικιλίας, που θα κοπεί και θα γυαλιστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε στην επιφάνειά του να εμφανίζεται το σχήμα του ματιού. Οι αχάτες αυτοί είχαν σε παλαιότερες εποχές μεγάλη ζήτηση σαν φυλαχτά, γιατί θεωρείτο ότι εξουδετερώνουν την δύναμη από το «κακό μάτι»
Οφθαλμοαχάτης από
ΑΜΕΘΥΣΤΟΣ
είναι μια ποικιλία μοβ του χαλαζία.
Χρήσεις: Ενισχύει ενδοκρινικό και το ανοσοποιητικό σύστημα, την αρθρίτιδα, καθαριζει το αίμα και το ενεργοποιει, κανει καλο στην ακοή στα οστά, και στις ψυχικές διαταραχές
στην έμπνευση και τη διαίσθηση, την πνευματική / ψυχική αφύπνιση, τη δημιουργικότητα, το θάρρος,
ενισχύει το δικαίωμα εγκεφαλική δραστηριότητα και επίφυσης και υπόφυση,
6ο Crown τσάκρα, Τρίτο Μάτι
Αρκεί και μόνο να φοράς ένα κρύσταλλο και αυτό προκαλεί τις ιδιότητες που έχει κάθε κρύσταλλος.
Θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε μερικούς από τους πιο σημαντικούς καθώς και τις ιδιότητες τους.
Οι κρύσταλλοι διαθέτουν πολύ υψηλή δόνηση και πάλλονται σε διαφορετικές συχνότητες ανάλογα με τις ενεργειακές ποιότητες που αντιπροσωπεύουν. Δρουν καταλυτικά και διαποτίζουν με φως και ενέργεια τα ενεργειακά μας κέντρα. Καθαρίζουν την αύρα από αρνητικές σκεπτομορφές και βοηθούν τον δέκτη να επανασυνδεθεί με την πηγή της αγάπης, της αλήθειας και της δύναμης μέσα του ώστε να κάνει τις επιθυμητές αλλαγές, να συγχωρήσει, να αγαπήσει και να αποδεχθεί τον εαυτό του.
Πηγαίνετε σε ένα εξιδεικευμένο κατάστημα και επιλέξτε ανάλογα με τις ανάγκες σας.
* Ο μαύρος όνυχας σας προστατεύει από κακόβουλες ενέργειες.
*Ο μαλαχίτης δρα ως εξαγνιστής, έχει τεράστια προστατευτική δύναμη και είναι καλό φυλακτό για τις μετακινήσεις με το αυτοκίνητο και τα αεροπορικά ταξίδια.
*Η ακουαμαρίνα φέρνει έμπνευση και νέες ιδέες, μειώνει την τάση για κριτική, αυξάνει την αυτογνωσία και ενεργοποιεί τη διαδικασία της μάθησης.
*Το μάτι της τίγρης ελκύει την επιτυχία και τα πλούτη και εξασφαλίζει οικονομική σταθερότητα και αφθονία.
* Ο αμέθυστος σας ηρεμεί και σας φέρνει σιγουριά.
* Ο αιματίτης βοηθά να δημιουργείτε ευνοϊκή ατμόσφαιρα σε αντίξοες συνθήκες.
* Το κεχριμπάρι ελκύει πάνω σας θετική ενέργεια.
* Ο καπνίας βοηθά να επικεντρωθείτε στην παρούσα κατάσταση και να αντιμετωπίσετε καλύτερο ό τι προκύπτει.
* Ο κιτρίνης ενισχύει την αυτοπεποίθηση αλλά και την καλοτυχία.
* Ο μαύρος τουρμαλίτης αποκρούει την αρνητική ενέργεια.
* Ο ροζ χαλαζίας καταπραύνει την επιθετικότητα των άλλων.
Η Ρεφλεξολογία, ως θεραπευτική μέθοδος, ανήκει στην κατηγορία των εναλλακτικών θεραπευτικών πρακτικών. Με τον όρο «εναλλακτικές θεραπείες» υποδηλώνονται όλες εκείνες οι «πρακτικές» που μπορούν να συνδυαστούν και να συνεργαστούν, να συμπληρώσουν ή να υποκαταστήσουν τη συμβατική ιατρική. Μια άλλη ερμηνεία που δίνεται είναι ότι αυτές οι πρακτικές μπορούν να «συμπληρώσουν» τα σωματικά αποθέματα, προσφέροντας την επιπλέον βοήθεια που μπορεί να χρειάζεται το σώμα κάποια δεδομένη στιγμή.
Οι εναλλακτικές θεραπείες στην πλειοψηφία τους είναι πανάρχαιες
ενώ το σύστημα των περισσοτέρων είναι πολύ απλό: διεγείρεται ήπια η
αυτοθεραπευτική ικανότητα του οργανισμού, ώστε να σταλεί ένα μήνυμα στο
εγκεφαλικό κέντρο. Αυτό το μήνυμα προκαλεί την επαναρύθμιση και τη θετική
ανταπόκριση ορμονών και άλλων οργάνων του σώματος με αποτέλεσμα την
αυτοθεραπεία.
Στη σημερινή εποχή έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε, μεταξύ άλλων, και τις φυσικές θεραπείες για τις ασθένειές μας. Ενώ δηλαδή, μπορεί να παίρνουμε αντιβιοτικά για σοβαρές μολύνσεις που δεν θεραπεύονται με καμιά άλλη αγωγή, μπορούμε παράλληλα να ακολουθήσουμε μια συνταγή ομοιοπαθητικής για να ανακουφίσουμε τον πονόλαιμο. Τα σπασμένα οστά μπορεί να χρειάζονται χειρουργείο, αλλά αν υποφέρουμε από πόνους στη μέση, μπορούμε να ζητήσουμε τη βοήθεια ενός φυσιοθεραπευτή, χειροπράκτη ή οστεοπαθητικού. Αλλά και η χρήση θεραπευτικών βοτάνων δεν φαίνεται τόσο παράξενη σε όσους έχουν συνηθίσει τα σύγχρονα φάρμακα, ειδικά από τη στιγμή που η βοτανολογία εφαρμοζόταν στην Ευρώπη εδώ και εκατοντάδες χρόνια.
Η συμβατική ιατρική βασίζεται στη βαθιά γνώση της ανατομίας και της φυσιολογίας του σώματος, καθώς και σε παρατηρήσεις των αποτελεσμάτων που φέρνουν τα φάρμακα και οι επεμβάσεις στις διάφορες ασθένειες. Αντίθετα, οι εναλλακτικές θεραπείες καθώς και οι θεραπευτικές πρακτικές της Ανατολής ακολουθούν μια, όπως φαίνεται, λιγότερο επιθετική προσέγγιση που βασίζονται στην «ολιστική» αντιμετώπιση της ύπαρξής μας.
Η Ολιστική Θεραπευτική, ως τρόπος προσέγγισης συμπεριλαμβάνει την κλασική ιατρική, την εναλλακτική ιατρική και τις συμπληρωματικές και ενεργειακές θεραπείες. Στην ολιστική προσέγγιση μιας ασθένειας δεν αντιμετωπίζεται μόνο το σύμπτωμά της, αλλά και το άτομο σαν προσωπικότητα: ποιες είναι η συνθήκες της ζωής του (άγχος, ένταση κλπ), οι διαπροσωπικές του σχέσεις, οι διατροφικές του συνήθειες, οι εργασιακές συνθήκες, οι πεποιθήσεις του, ο τρόπος σκέψης, τα συναισθήματά του και το πώς όλα αυτά εμπλέκονται και τελικά σχετίζονται με τα διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα, ασθένειες και αρνητικές εκδηλώσεις. Δηλαδή με τον διαπροσωπικό άνθρωπο σαν ψυχή, νου και σώμα καθώς και με τα διάφορα θέματα σε όλα τα επίπεδα:, συναισθηματικό, σωματικό, διανοητικό, πνευματικό κ.λ.π. προκειμένου να επιτευχθεί μια κατάσταση ισορροπίας και αρμονίας σε σωματικό, συναισθηματικό και πνευματικό επίπεδο.
Ο όρος «ολιστικός» προέρχεται από την ελληνική λέξη «όλον». Ενώ το επίθετο ολιστικός = (holistic) το εισήγαγε ο νοτιοαφρικανος βιολόγος Ίαν Κρίστιαν Σματς (Ian Christian Smuts) το 1926 στο βιβλίο του Holism and Evolution.
Βασική αρχή στις εναλλακτικές θεραπείες είναι η συνεχής έρευνα και ενασχόληση με το τι μπορεί να μας βοηθήσει. Ο δικός μας ρόλος στη θεραπεία έχει απόλυτη σημασία. Δεν υπάρχει κάποιο μαγικό φίλτρο για να μας κάνει καλά. Απώτερος σκοπός είναι να μάθουμε να ακούμε το σώμα μας και να εμπιστευόμαστε την κρίση μας.
Σήμερα που η δόξα των θαυματουργών φαρμάκων έχει σπιλωθεί από τις πολλές και τις συχνά θανατηφόρες παρενέργειες και τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις, όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται προς τις εναλλακτικές θεραπείες. Από τον καιρό που άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα αντιβιοτικά, τα οποία δάμασαν τις πιο θανατηφόρες ασθένειες της ιστορίας, έχουν αναπτυχθεί νέα είδη βακτηρίων ανθεκτικά σε αυτά τα αντιβιοτικά. Οι παρενέργειες φαρμάκων που χορηγούνται με ιατρική συνταγή είναι η έκτη πιο συνηθισμένη αιτία θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με κάθε ιατρική ανακάλυψη που σώζει ζωές, μαθαίνουμε για έναν νέο κίνδυνο που απειλεί την υγεία μας. Πολλοί από αυτούς μάλιστα προκαλούνται από τα ίδια φάρμακα που σώζουν τη ζωή μας.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο που πολλοί άνθρωποι, νιώθοντας ότι βρίσκονται στο έλεος δυνάμεων που δεν μπορούν να ελέγξουν, καταφεύγουν σε διαφορετικούς τρόπους θεραπείας. Στρέφονται σε πρακτικές εναλλακτικής θεραπείας όπου εμπεριέχουν το στοιχείο της αυτοβοήθειας και κάνουν τους ανθρώπους να νιώσουν πως, σε κάποιο βαθμό, μπορούν να καθορίζουν τη μοίρα τους.
Ο στόχος που επιτυγχάνεται από τις θεραπευτικές πρακτικές Δύσης και Ανατολής είναι: να «εκμεταλλεύονται» τις δυνάμεις του σώματος καθώς και τη φυσική του τάση για ανάρρωση. Βασίζονται επομένως, στη λεγόμενη «ζωτική ενέργεια» η οποία στην Ινδία ονομάζεται «πράνα», στην Κίνα «τσι» και στην Ιαπωνία «κι». Η ενέργεια αυτή πιστεύεται ότι μεταφέρεται σε κάθε τμήμα του σώματος μέσω ενός συστήματος καναλιών, που ονομάζονται μεσημβρινοί, όπως περίπου μεταφέρεται το αίμα από και προς την καρδιά με τις φλέβες και τις αρτηρίες.
Κάνοντας μασάζ σε ένα σημείο πάνω στη γραμμή ενός μεσημβρινού –ή εισάγοντας μια βελόνα βελονισμού ή καίγοντας βότανα- οι θεραπευτές επηρεάζουν την κίνηση του τσι. Αν δουλευτεί το σωστό σημείο τότε το παγιδευμένο τσι μπορεί να απελευθερωθεί, να επιβραδυνθεί αν κινείται γρήγορα, ή να κατευθυνθεί σε μια περιοχή που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν μπλοκαρισμένη.
Υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στο δυτικό και ανατολικό σύστημα θεραπείας. Μπορεί κάνοντας τομή σε ένα ανθρώπινο σώμα να δούμε όλες τις φλέβες και τις αρτηρίες αλλά δεν μπορούμε να δούμε τους μεσημβρινούς σε μικροσκόπιο, ούτε να πάρουμε ένα δείγμα από «τσι» για ανάλυση. Όμως, όπως τα συναισθήματα έτσι και η Ψυχή, καθώς και η δύναμη της ζωής υπάρχει σε ένα αόρατο αλλά αποδεκτό επίπεδο για όλους μας.
Στη σημερινή εποχή έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε, μεταξύ άλλων, και τις φυσικές θεραπείες για τις ασθένειές μας. Ενώ δηλαδή, μπορεί να παίρνουμε αντιβιοτικά για σοβαρές μολύνσεις που δεν θεραπεύονται με καμιά άλλη αγωγή, μπορούμε παράλληλα να ακολουθήσουμε μια συνταγή ομοιοπαθητικής για να ανακουφίσουμε τον πονόλαιμο. Τα σπασμένα οστά μπορεί να χρειάζονται χειρουργείο, αλλά αν υποφέρουμε από πόνους στη μέση, μπορούμε να ζητήσουμε τη βοήθεια ενός φυσιοθεραπευτή, χειροπράκτη ή οστεοπαθητικού. Αλλά και η χρήση θεραπευτικών βοτάνων δεν φαίνεται τόσο παράξενη σε όσους έχουν συνηθίσει τα σύγχρονα φάρμακα, ειδικά από τη στιγμή που η βοτανολογία εφαρμοζόταν στην Ευρώπη εδώ και εκατοντάδες χρόνια.
Η συμβατική ιατρική βασίζεται στη βαθιά γνώση της ανατομίας και της φυσιολογίας του σώματος, καθώς και σε παρατηρήσεις των αποτελεσμάτων που φέρνουν τα φάρμακα και οι επεμβάσεις στις διάφορες ασθένειες. Αντίθετα, οι εναλλακτικές θεραπείες καθώς και οι θεραπευτικές πρακτικές της Ανατολής ακολουθούν μια, όπως φαίνεται, λιγότερο επιθετική προσέγγιση που βασίζονται στην «ολιστική» αντιμετώπιση της ύπαρξής μας.
Η Ολιστική Θεραπευτική, ως τρόπος προσέγγισης συμπεριλαμβάνει την κλασική ιατρική, την εναλλακτική ιατρική και τις συμπληρωματικές και ενεργειακές θεραπείες. Στην ολιστική προσέγγιση μιας ασθένειας δεν αντιμετωπίζεται μόνο το σύμπτωμά της, αλλά και το άτομο σαν προσωπικότητα: ποιες είναι η συνθήκες της ζωής του (άγχος, ένταση κλπ), οι διαπροσωπικές του σχέσεις, οι διατροφικές του συνήθειες, οι εργασιακές συνθήκες, οι πεποιθήσεις του, ο τρόπος σκέψης, τα συναισθήματά του και το πώς όλα αυτά εμπλέκονται και τελικά σχετίζονται με τα διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα, ασθένειες και αρνητικές εκδηλώσεις. Δηλαδή με τον διαπροσωπικό άνθρωπο σαν ψυχή, νου και σώμα καθώς και με τα διάφορα θέματα σε όλα τα επίπεδα:, συναισθηματικό, σωματικό, διανοητικό, πνευματικό κ.λ.π. προκειμένου να επιτευχθεί μια κατάσταση ισορροπίας και αρμονίας σε σωματικό, συναισθηματικό και πνευματικό επίπεδο.
Ο όρος «ολιστικός» προέρχεται από την ελληνική λέξη «όλον». Ενώ το επίθετο ολιστικός = (holistic) το εισήγαγε ο νοτιοαφρικανος βιολόγος Ίαν Κρίστιαν Σματς (Ian Christian Smuts) το 1926 στο βιβλίο του Holism and Evolution.
Βασική αρχή στις εναλλακτικές θεραπείες είναι η συνεχής έρευνα και ενασχόληση με το τι μπορεί να μας βοηθήσει. Ο δικός μας ρόλος στη θεραπεία έχει απόλυτη σημασία. Δεν υπάρχει κάποιο μαγικό φίλτρο για να μας κάνει καλά. Απώτερος σκοπός είναι να μάθουμε να ακούμε το σώμα μας και να εμπιστευόμαστε την κρίση μας.
Σήμερα που η δόξα των θαυματουργών φαρμάκων έχει σπιλωθεί από τις πολλές και τις συχνά θανατηφόρες παρενέργειες και τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις, όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται προς τις εναλλακτικές θεραπείες. Από τον καιρό που άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα αντιβιοτικά, τα οποία δάμασαν τις πιο θανατηφόρες ασθένειες της ιστορίας, έχουν αναπτυχθεί νέα είδη βακτηρίων ανθεκτικά σε αυτά τα αντιβιοτικά. Οι παρενέργειες φαρμάκων που χορηγούνται με ιατρική συνταγή είναι η έκτη πιο συνηθισμένη αιτία θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με κάθε ιατρική ανακάλυψη που σώζει ζωές, μαθαίνουμε για έναν νέο κίνδυνο που απειλεί την υγεία μας. Πολλοί από αυτούς μάλιστα προκαλούνται από τα ίδια φάρμακα που σώζουν τη ζωή μας.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο που πολλοί άνθρωποι, νιώθοντας ότι βρίσκονται στο έλεος δυνάμεων που δεν μπορούν να ελέγξουν, καταφεύγουν σε διαφορετικούς τρόπους θεραπείας. Στρέφονται σε πρακτικές εναλλακτικής θεραπείας όπου εμπεριέχουν το στοιχείο της αυτοβοήθειας και κάνουν τους ανθρώπους να νιώσουν πως, σε κάποιο βαθμό, μπορούν να καθορίζουν τη μοίρα τους.
Ο στόχος που επιτυγχάνεται από τις θεραπευτικές πρακτικές Δύσης και Ανατολής είναι: να «εκμεταλλεύονται» τις δυνάμεις του σώματος καθώς και τη φυσική του τάση για ανάρρωση. Βασίζονται επομένως, στη λεγόμενη «ζωτική ενέργεια» η οποία στην Ινδία ονομάζεται «πράνα», στην Κίνα «τσι» και στην Ιαπωνία «κι». Η ενέργεια αυτή πιστεύεται ότι μεταφέρεται σε κάθε τμήμα του σώματος μέσω ενός συστήματος καναλιών, που ονομάζονται μεσημβρινοί, όπως περίπου μεταφέρεται το αίμα από και προς την καρδιά με τις φλέβες και τις αρτηρίες.
Κάνοντας μασάζ σε ένα σημείο πάνω στη γραμμή ενός μεσημβρινού –ή εισάγοντας μια βελόνα βελονισμού ή καίγοντας βότανα- οι θεραπευτές επηρεάζουν την κίνηση του τσι. Αν δουλευτεί το σωστό σημείο τότε το παγιδευμένο τσι μπορεί να απελευθερωθεί, να επιβραδυνθεί αν κινείται γρήγορα, ή να κατευθυνθεί σε μια περιοχή που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν μπλοκαρισμένη.
Υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στο δυτικό και ανατολικό σύστημα θεραπείας. Μπορεί κάνοντας τομή σε ένα ανθρώπινο σώμα να δούμε όλες τις φλέβες και τις αρτηρίες αλλά δεν μπορούμε να δούμε τους μεσημβρινούς σε μικροσκόπιο, ούτε να πάρουμε ένα δείγμα από «τσι» για ανάλυση. Όμως, όπως τα συναισθήματα έτσι και η Ψυχή, καθώς και η δύναμη της ζωής υπάρχει σε ένα αόρατο αλλά αποδεκτό επίπεδο για όλους μας.
«Όπου υπάρχει η ελεύθερη ροή της δύναμης της ζωής μέσα από το
αίμα
Εκεί το ρευστό της ζωής θα συντελεί στην τέλεια υγεία»
Α. Α. Μπέιλυ
Εκεί το ρευστό της ζωής θα συντελεί στην τέλεια υγεία»
Α. Α. Μπέιλυ
Ρεφλεξολογία
Η Ρεφλεξολογία είναι
μια αρχαία μέθοδος θεραπείας, μια εξαιρετικά αποτελεσματική μορφή θεραπευτικού
«μασάζ», η οποία λειτουργεί μέσω της εφαρμογής πίεσης σε συγκεκριμένα
αντανακλαστικά σημεία στα πόδια, στα χέρια και στα αυτιά. Εφαρμόζεται κυρίως στα
πέλματα και στη ράχη των κάτω άκρων, όπου τα ονομαζόμενα «αντανακλαστικά
σημεία», είναι περισσότερο εμφανή. Τα αντανακλαστικά σημεία, είναι σημεία ή
περιοχές, που όταν πιεσθούν ή μαλαχθούν με ειδικό τρόπο, προκαλούν ένα
αντανακλαστικό ερέθισμα (ακούσια αντίδραση), σε αντίστοιχο όργανο, αδένα ή
περιοχή του σώματος. Το κάθε αντανακλαστικό σημείο έχει περίπου το μέγεθος του
κεφαλιού μιας καρφίτσας γιʼ αυτό και απαιτείται μεγάλη ακρίβεια για την
αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Τα σημεία που παρουσιάζουν ερεθισμό ή πόνο,
δείχνουν σε ποια αντίστοιχα μέρη στο σώμα η ενέργεια δεν έχει ελεύθερη ροή.
Είναι γνωστό πως «η ύπαρξη πόνου, είναι σημάδι διαταραχής σε κάποιο όργανο με
άλλα λόγια αγγελιαφόρος μιας ασθένειας».
Θέλοντας να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, αναφέρουμε πως οι ρεφλεξολόγοι πιστεύουν πως, μια ασθένεια προκαλείται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου και ενός εσωτερικού προβλήματος που καθιστά πιο αδύναμες τις φυσικές άμυνες του οργανισμού. Επομένως προσπαθούν να θεραπεύσουν την εκάστοτε ασθένεια ενδυναμώνοντας το σώμα, αφαιρώντας καθετί που εμποδίζει την καλή υγεία και βελτιώνοντας τη ροή των ενεργειών.
Ο όρος ρεφλεξολογία προέρχεται από την αγγλική λέξη reflex που σημαίνει αντανακλαστικό και την ελληνική κατάληξη –ολογια. Η σωστή απόδοση της λέξης στα ελληνικά θα ήταν «Αντανακλασιοθεραπεία» ή «Αντανακλαστική θεραπεία», έχει επικρατήσει όμως και στα ελληνικά ο όρος Ρεφλεξολογία.
Η ρεφλεξολογία δεν αποτελεί μαγική πανάκεια ή κάποια μορφή άμεσης θεραπείας. Η ρεφλεξολογία καταγίνεται με τις ανεπαίσθητες ροές ενέργειας που αναζωογονούν το σώμα, έτσι ώστε να ενεργοποιείται η δική του φυσική θεραπευτική ικανότητα. Το σώμα μας έχει από μόνο του απεριόριστες και θαυματουργές δυνατότητες αυτοίασης. Η πρακτική της ρεφλεξολογίας, της πιεσοθεραπείας καθώς και του βελονισμού και του σιάτσου βασίζεται κυρίως στην αντίληψη των ενεργειακών καναλιών. Στο ανατολικό σύστημα θεωρούν πως το σώμα διαθέτει 12 ζεύγη μεσημβρινών ή διαδρομών, που απαρτίζουν το συνολικό ενεργειακό σύστημα και διατηρούν την υγεία του οργανισμού. Οι μεσημβρινοί είναι τα μονοπάτια μέσα από τα οποία η ενέργεια του σύμπαντος διαχέεται στα όργανα του σώματος και διατηρούν το σύμπαν και το σώμα σε αρμονία. Οι Κινέζοι βελονιστές χρησιμοποίησαν βελόνες για να ξεμπλοκάρουν αυτές τις διόδους. Στο σιάτσου, οι Γιαπωνέζοι εφαρμόζουν άμεση πίεση με τον αντίχειρα και τα δάκτυλα στα σημεία του βελονισμού και στην ρεφλεξολογία η πίεση των δακτύλων, ξεμπλοκάρει τα τμήματα των μεσημβρινών που βρίσκονται στα πόδια.
Στα πέλματα των ποδιών μας έχουν εντοπισθεί μέχρι σήμερα, 7200 νευρικές απολήξεις, οι οποίες συνδέονται μέσω της σπονδυλικής στήλης και του εγκεφάλου, με όλα τα σημεία του σώματος.
Ωστόσο, το κινεζικό σύστημα των μεσημβρινών δεν είναι ο μόνος χάρτης του σώματος και διαφέρει λίγο από το δυτικό μοντέλο. Οι ρεφλεξιολόγοι θεωρούν ότι το σώμα χωρίζεται σε 10 κάθετες ζώνες που ξεκινούν από την κορυφή του κεφαλιού εκτείνονται προς τα 10 δάχτυλα, ενώ οι κύριες διακλαδώσεις καταλήγουν στα δάχτυλα των ποδιών. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα, κάθε μέρος του σώματος αντιστοιχεί σε ένα αντανακλαστικό σημείο στο πόδι ή στο χέρι αλλά και στο αυτί. Αυτό δεν είναι αντιφατικό μια και οι πρώτοι θεωρητικοί υποστήριζαν ότι αντανακλαστικά σημεία υπάρχουν σε διάφορα μέρη του σώματος, αλλά επικεντρώθηκαν σε αυτά που θεωρούσαν πιο ισχυρά. Στόχος τους ήταν να βοηθήσουν στην ελεύθερη κυκλοφορία της ενέργειας μέσα στο σώμα, χωρίς εμπόδια, απώλειες ή στάσιμα σημεία και κόμπους, ώστε να δημιουργήσουν τις σωστές ισορροπίες για ανάρρωση ή να εμποδίσουν την εξέλιξη μιας ασθένειας. Και αυτό γιατί οι ασθένειες προκαλούνται από ένα είδος ανισορροπίας ή κάποιο πρόβλημα ενέργειας σε μια συγκεκριμένη περιοχή: έλλειψη ή πλεόνασμα ενέργειας ή ακόμη και απόφραξη της κυκλοφορίας της.
Ορισμένοι ρεφλεξολόγοι χρησιμοποιούν τόσο το σύστημα των μεσημβρινών όσο και των ζωνών. Πιστεύουν ότι η ρεφλεξολογία λειτουργεί διεγείροντας τους έξι μεσημβρινούς που ξεκινούν ή καταλήγουν στα πόδια. Και παρόλο που η σύγχρονη ρεφλεξολογία αναπτύχθηκε από ανθρώπους που δεν γνώριζαν το κινεζικό σύστημα, υπάρχουν εντυπωσιακές ομοιότητες μεταξύ των δύο συστημάτων.
Iστορική Αναδρομή
Θα μπορούσαμε να πούμε πως η ανακάλυψη ή καλύτερα η καταγωγή της ρεφλεξολογίας βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, ίσως, στην ενστικτώδη του ανάγκη για ανακούφιση του πόνου αλλά και εξερεύνησης του σώματός του Στην προσπάθειά του αυτή, άρχισε να πιέζει, να μαλάζει, να χαϊδεύει τον εαυτό του, προκαλώντας του έτσι μια μορφή αυτο-θεραπείας.
Σύμφωνα
με μαρτυρίες που υπάρχουν σε αρχαιοελληνικά αγγεία -από τις οποίες προήλθε και η
συμβατική ιατρική- περιλάμβαναν ένα ενεργειακό σύστημα για τη θεραπεία του
σώματος. Βρέθηκαν ασκληπιεία αγγεία, που χρονολογούνται από το 4000 π.Χ., όπου
παρίσταναν ανθρώπους να ασκούν τη ρεφλεξολογική τεχνική, ενώ σε αιγυπτιακά
ιερογλυφικά και κινέζικα χειρόγραφα, η ρεφλεξολογία είχε εφαρμοστεί από το
4500-5000 π.Χ. περίπου. Σημαντικά στοιχεία υποδηλώνουν πως διάφοροι πολιτισμοί,
σε πολλά μέρη του κόσμου, χρησιμοποιούσαν επί αιώνες μια μορφή θεραπείας των
ποδιών όμοια με αυτή που ονομάζουμε σήμερα ρεφλεξολογία.
Παλαιότερα διαθέσιμα ιστορικά αποδεικτικά στοιχεία, για την εφαρμογή της ρεφλεξολογίας ανακαλύφθηκαν στην Αίγυπτο. Πρόκειται για ένα ιερογλυφικό που χρονολογείται γύρω στο 2500-2330 π.Χ. και ανακαλύφθηκε στη Σαχάρα, στον τάφο ενός Αιγυπτίου γιατρού, του Ανκμαχόρ. Η σκηνή του ιερογλυφικού δείχνει δύο άντρες να ασχολούνται με τα πόδια δύο άλλων αντρών. Τα ιερογλυφικά πάνω από τη σκηνή δείχνουν τον ασθενή να λέει «Μη με πονέσετε» και τον πρακτικό να απαντά, «Κάνω το παν για να σας ευχαριστήσω».
Οι Ιάπωνες θεραπευτές ενός κλάδου της ρεφλεξολογίας που ονομάζονται «σοκουσινγιούτσου», πιστεύουν ότι η θεραπεία τους εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Ινδία πριν από 5000 χρόνια περίπου και, διαδόθηκε στην Κίνα από βουδιστές μοναχούς μετά τον 3ο αιώνα π.Χ. για να εξαπλωθεί στη συνέχεια σε όλη την Ιαπωνία. Η ιστορικός της ρεφλεξολογίας Κριστίν Ίσελ έχει παρατηρήσει ότι οι παραδοσιακοί πίνακες που απεικονίζουν τα πόδια του θεού Βισνού καλύπτονται από σύμβολα τα οποία συμπίπτουν με αντανακλαστικά σημεία.
Πιστεύεται πως η θεραπεία των αντανακλαστικών των ποδιών πέρασε στους Ινδιάνους της Αμερικής μέσω των Ίνκας. Μια φυλή Ινδιάνων, οι Τσερόκις της Βόρειας Καρολίνας, μπορούν να βεβαιώσουν πως επί αιώνες αποδέχονται τη σημασία των ποδιών για τη διατήρηση της σωματικής, ψυχικής και πνευματικής ισορροπίας. Σύμφωνα με την Τζένι Γουάλας, θεραπεύτρια της φυλής: «Στη φυλή μου, το μασάζ των ποδιών αποτελεί πολύ σημαντική θεραπευτική τέχνη και μέρος μιας ιερής τελετής. Τα πόδια περπατούν πάνω στη γη και μέσα απʼ αυτά, το πνεύμα μας συνδέεται με το σύμπαν. Τα πόδια μας είναι η επαφή μας με τη γη και τις ενέργειες που ρέουν μέσα από αυτήν».
Ένα από τα παλαιότερα βιβλία που γράφτηκε με αντικείμενο τη θεραπεία ζωνών εκδόθηκε το 1582, από δύο διάσημους Ευρωπαίους γιατρούς της εποχής, που ονομάζονταν Δρ Άνταμους και Δρ Ατάτις. Ένα άλλο βιβλίο πάνω στο ίδιο αντικείμενο δημοσιεύτηκε λίγο αργότερα, από τον Δρ Μπέλ. Εκείνη την περίοδο, είναι γνωστό ότι πολλοί άνθρωποι στην Κεντρική Ευρώπη, από τους πιο φτωχούς έως τους πιο πλούσιους ακόμα και τους βασιλείς, χρησιμοποιούσαν κάποια μορφή «πιεσοθεραπείας».
Ήταν ήδη γνωστό στο Δρ Γ. Φιτζέραλντ (1872-1942) ότι οι ιθαγενείς της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής που νοσούσαν υφίσταντο ανέκαθεν θεραπεία στα πόδια τους. Ενώ η πρώτη ουσιαστική εξέλιξη στην θεραπεία μέσω των ζωνών αποδίδεται σε αυτόν τον αμερικανό χειρούργο ιατρό όπου μέσα από την εμπειρία του έκανε διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη πόνου ή όχι σε διαφορετικούς ασθενείς. Παρατήρησε, ότι η αυθόρμητη κίνηση, «πίεσης» σε διαφορετικά μέρη του σώματος από την πλευρά των ασθενών, σταμάταγε τον πόνο. Έτσι, άρχισε να εφαρμόζει στα χειρουργεία του γάζες ή άλλα αντικείμενα με τα οποία μπορούσε να ασκήσει πίεση στα συγκεκριμένα σημεία που επέλεγε κάθε φορά.
Το 1915, με ένα άρθρο ο Δρ Έντγουιν Μπάουερς, συνεργάτης του Φιτζέραλντ, περιέγραψε δημόσια για πρώτη φορά αυτή τη θεραπεία. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Everybodyʼs Magazine, με τον τίτλο «Για να σταματήσετε τον πονόδοντο, πιέστε το δάκτυλο του ποδιού σας».
Το 1917, οι Φιτζέραλντ και Μπάουερς, δημοσίευσαν τη μελέτη τους στο βιβλίο Θεραπεία κατά Ζώνες, όπου στην πρώτη έκδοση υπήρχαν διαγράμματα για τις δέκα ζώνες και τις αντίστοιχες υποδιαιρέσεις τους στα πέλματα των ποδιών.
Στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ου αιώνα, το διερευνητικό πνεύμα Ευρωπαίων και Αμερικανών γιατρών έκανε γνωστή την ρεφλεξολογία και στη Δύση.
Οι Γερμανοί ασχολήθηκαν με τη φυσιολογική δράση των αντανακλαστικών στα τέλη της δεκαετίας του 1890 και στις αρχές της δεκαετίας του 1900. Άρχισαν τότε, να εξετάζουν την αντιμετώπιση των ασθενειών μέσω του μασάζ, και ανέπτυξαν τεχνικές που έγιναν γνωστές ως «μασάζ των αντανακλαστικών».
Λέγεται ότι το 1893 ο Δρ Άλφονς Κορνέλιους χρησιμοποίησε πρώτος το μασάζ στις «ζώνες αντανακλαστικών», μια και ο ίδιος έπασχε από κάποια φλεγμονή. Κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του υποβαλλόταν καθημερινά σε μασάζ και παρατήρησε πόσο αποτελεσματικά ήταν τα μασάζ που έκανε ένας συγκεκριμένος γιατρός, ο οποίος δούλευε περισσότερο στις περιοχές που ανακάλυπτε ότι το μασάζ προκαλούσε πόνο. Η πρακτική αυτή ενέπνευσε τον Κορνέλιους, ο οποίος αφού πρώτα εξέτασε τον εαυτό του, έδωσε οδηγίες στον μασέρ του να ασχολείται μόνο με τις περιοχές που προκαλούσαν πόνο. Σύντομα οι πόνοι του εξαφανίσθηκαν και σε τέσσερις εβδομάδες είχε γιατρευτεί εντελώς. Αυτό τον ώθησε να ασχοληθεί με τη χρήση της πίεσης κατά τη διάρκεια της δικής του ιατρικής καριέρας, ενώ το 1902 δημοσίευσε το εγχειρίδιο Druckpunkte ή Σημεία Πίεσης.
Η νέα αυτή μέθοδος, δεν αντιμετωπίστηκε ιδιαίτερα ευνοϊκά από τον ιατρικό κόσμο, αλλά βρήκε υποστήριξη από άλλους θεραπευτές της φυσικής ιατρικής όπως φυσικοθεραπευτές, χειροπράκτες και οστεοπαθολόγους.
Η Γιουνάις Ίνγκχαμ (Eunice
Ingham, 1888-1979), αμερικανίδα φυσιοθεραπεύτρια, θεωρείται πρωτοπόρος της
σύγχρονης ρεφλεξολογίας. Ήταν αυτή, η οποία πρώτη χαρτογράφησε τα πόδια σε σχέση
με τις ζώνες και τις επιδράσεις τους στην υπόλοιπη ανατομία, ξεχώρισε την
εργασία με τα αντανακλαστικά από αυτήν με τις ζώνες και δημιούργησε ένα «χάρτη»,
ολόκληρου του ποδιού. Η μέθοδός της, επικεντρωνόταν στα αντανακλαστικά των
ποδιών και περιελάμβανε ένα ειδικό μασάζ τόσο στα πέλματα, όσο και στα δάκτυλα
και το πάνω μέρος των ποδιών. Ανέπτυξε μία ειδική θεραπευτική τεχνική την οποία
ονόμασε «The Ingham Method of Compression Massage».To 1938 εκδόθηκε η πρώτη της
γραπτή ανακεφαλαίωση «Ιστορίες που τα πόδια μπορούν να πουν» και στη συνέχεια το
1951, ακολούθησε το «Ιστορίες που έχουν πει τα πόδια». Η Ίνγκχαμ, έκανε
περιοδείες, δίνοντας διαλέξεις, κάνοντας σεμινάρια και εκπαιδεύοντας νέους
θεραπευτές. Σήμερα η πνευματική της κληρονομιά διασώζεται και εξελίσσεται υπό τη
διεύθυνση του ανιψιού της, Ντουάιτ Μπάιερς, ο οποίος διευθύνει το Διεθνές
Ινστιτούτο Ρεφλεξολογίας στην Αγία Πετρούπολη.
Το 1966 η Ντόριν Μπέιλι εισήγαγε τη ρεφλεξολογία στην Αγγλία. Μια έκρηξη ενδιαφέροντος για τις εναλλακτικές θεραπείες την έκανε γνωστή όταν το 1970 η Αν Γκιλάντερς ίδρυσε τη Βρετανική Σχολή Ρεφλεξολογίας.
Η εξέλιξη και η αποδοχή της Ρεφλεξολογίας από την εποχή του Δρ Φιτζέραλντ, έως σήμερα είναι ραγδαία. Ενδεικτικά, στη Δανία το 10% του πληθυσμού δέχεται ρεφλεξολογία από 3.000 ειδικούς, στη Μεγάλη. Βρετανία ασκείται επίσημα σε πολλά νοσοκομειακά ιδρύματα, στην Ελλάδα το 2006, ολοκληρώθηκε ένα διετές ερευνητικό πρόγραμμα εφαρμογής της ρεφλεξολογίας σε καρδιοπαθείς, στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο. Τέλος στην Κίνα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία υπάρχουν 5 εκατομμύρια ρεφλεξολόγοι, ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, εκατοντάδες αθλητές δέχτηκαν αγωγές ρεφλεξολογίας μέσα στο Ολυμπιακό χωριό.
Η Ρεφλεξολογία είναι
μια αρχαία μέθοδος θεραπείας, μια εξαιρετικά αποτελεσματική μορφή θεραπευτικού
«μασάζ», η οποία λειτουργεί μέσω της εφαρμογής πίεσης σε συγκεκριμένα
αντανακλαστικά σημεία στα πόδια, στα χέρια και στα αυτιά. Εφαρμόζεται κυρίως στα
πέλματα και στη ράχη των κάτω άκρων, όπου τα ονομαζόμενα «αντανακλαστικά
σημεία», είναι περισσότερο εμφανή. Τα αντανακλαστικά σημεία, είναι σημεία ή
περιοχές, που όταν πιεσθούν ή μαλαχθούν με ειδικό τρόπο, προκαλούν ένα
αντανακλαστικό ερέθισμα (ακούσια αντίδραση), σε αντίστοιχο όργανο, αδένα ή
περιοχή του σώματος. Το κάθε αντανακλαστικό σημείο έχει περίπου το μέγεθος του
κεφαλιού μιας καρφίτσας γιʼ αυτό και απαιτείται μεγάλη ακρίβεια για την
αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Τα σημεία που παρουσιάζουν ερεθισμό ή πόνο,
δείχνουν σε ποια αντίστοιχα μέρη στο σώμα η ενέργεια δεν έχει ελεύθερη ροή.
Είναι γνωστό πως «η ύπαρξη πόνου, είναι σημάδι διαταραχής σε κάποιο όργανο με
άλλα λόγια αγγελιαφόρος μιας ασθένειας». Θέλοντας να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, αναφέρουμε πως οι ρεφλεξολόγοι πιστεύουν πως, μια ασθένεια προκαλείται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου και ενός εσωτερικού προβλήματος που καθιστά πιο αδύναμες τις φυσικές άμυνες του οργανισμού. Επομένως προσπαθούν να θεραπεύσουν την εκάστοτε ασθένεια ενδυναμώνοντας το σώμα, αφαιρώντας καθετί που εμποδίζει την καλή υγεία και βελτιώνοντας τη ροή των ενεργειών.
Ο όρος ρεφλεξολογία προέρχεται από την αγγλική λέξη reflex που σημαίνει αντανακλαστικό και την ελληνική κατάληξη –ολογια. Η σωστή απόδοση της λέξης στα ελληνικά θα ήταν «Αντανακλασιοθεραπεία» ή «Αντανακλαστική θεραπεία», έχει επικρατήσει όμως και στα ελληνικά ο όρος Ρεφλεξολογία.
Η ρεφλεξολογία δεν αποτελεί μαγική πανάκεια ή κάποια μορφή άμεσης θεραπείας. Η ρεφλεξολογία καταγίνεται με τις ανεπαίσθητες ροές ενέργειας που αναζωογονούν το σώμα, έτσι ώστε να ενεργοποιείται η δική του φυσική θεραπευτική ικανότητα. Το σώμα μας έχει από μόνο του απεριόριστες και θαυματουργές δυνατότητες αυτοίασης. Η πρακτική της ρεφλεξολογίας, της πιεσοθεραπείας καθώς και του βελονισμού και του σιάτσου βασίζεται κυρίως στην αντίληψη των ενεργειακών καναλιών. Στο ανατολικό σύστημα θεωρούν πως το σώμα διαθέτει 12 ζεύγη μεσημβρινών ή διαδρομών, που απαρτίζουν το συνολικό ενεργειακό σύστημα και διατηρούν την υγεία του οργανισμού. Οι μεσημβρινοί είναι τα μονοπάτια μέσα από τα οποία η ενέργεια του σύμπαντος διαχέεται στα όργανα του σώματος και διατηρούν το σύμπαν και το σώμα σε αρμονία. Οι Κινέζοι βελονιστές χρησιμοποίησαν βελόνες για να ξεμπλοκάρουν αυτές τις διόδους. Στο σιάτσου, οι Γιαπωνέζοι εφαρμόζουν άμεση πίεση με τον αντίχειρα και τα δάκτυλα στα σημεία του βελονισμού και στην ρεφλεξολογία η πίεση των δακτύλων, ξεμπλοκάρει τα τμήματα των μεσημβρινών που βρίσκονται στα πόδια.
Στα πέλματα των ποδιών μας έχουν εντοπισθεί μέχρι σήμερα, 7200 νευρικές απολήξεις, οι οποίες συνδέονται μέσω της σπονδυλικής στήλης και του εγκεφάλου, με όλα τα σημεία του σώματος.
Ωστόσο, το κινεζικό σύστημα των μεσημβρινών δεν είναι ο μόνος χάρτης του σώματος και διαφέρει λίγο από το δυτικό μοντέλο. Οι ρεφλεξιολόγοι θεωρούν ότι το σώμα χωρίζεται σε 10 κάθετες ζώνες που ξεκινούν από την κορυφή του κεφαλιού εκτείνονται προς τα 10 δάχτυλα, ενώ οι κύριες διακλαδώσεις καταλήγουν στα δάχτυλα των ποδιών. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα, κάθε μέρος του σώματος αντιστοιχεί σε ένα αντανακλαστικό σημείο στο πόδι ή στο χέρι αλλά και στο αυτί. Αυτό δεν είναι αντιφατικό μια και οι πρώτοι θεωρητικοί υποστήριζαν ότι αντανακλαστικά σημεία υπάρχουν σε διάφορα μέρη του σώματος, αλλά επικεντρώθηκαν σε αυτά που θεωρούσαν πιο ισχυρά. Στόχος τους ήταν να βοηθήσουν στην ελεύθερη κυκλοφορία της ενέργειας μέσα στο σώμα, χωρίς εμπόδια, απώλειες ή στάσιμα σημεία και κόμπους, ώστε να δημιουργήσουν τις σωστές ισορροπίες για ανάρρωση ή να εμποδίσουν την εξέλιξη μιας ασθένειας. Και αυτό γιατί οι ασθένειες προκαλούνται από ένα είδος ανισορροπίας ή κάποιο πρόβλημα ενέργειας σε μια συγκεκριμένη περιοχή: έλλειψη ή πλεόνασμα ενέργειας ή ακόμη και απόφραξη της κυκλοφορίας της.
Ορισμένοι ρεφλεξολόγοι χρησιμοποιούν τόσο το σύστημα των μεσημβρινών όσο και των ζωνών. Πιστεύουν ότι η ρεφλεξολογία λειτουργεί διεγείροντας τους έξι μεσημβρινούς που ξεκινούν ή καταλήγουν στα πόδια. Και παρόλο που η σύγχρονη ρεφλεξολογία αναπτύχθηκε από ανθρώπους που δεν γνώριζαν το κινεζικό σύστημα, υπάρχουν εντυπωσιακές ομοιότητες μεταξύ των δύο συστημάτων.
Iστορική Αναδρομή
Θα μπορούσαμε να πούμε πως η ανακάλυψη ή καλύτερα η καταγωγή της ρεφλεξολογίας βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, ίσως, στην ενστικτώδη του ανάγκη για ανακούφιση του πόνου αλλά και εξερεύνησης του σώματός του Στην προσπάθειά του αυτή, άρχισε να πιέζει, να μαλάζει, να χαϊδεύει τον εαυτό του, προκαλώντας του έτσι μια μορφή αυτο-θεραπείας.
Σύμφωνα
με μαρτυρίες που υπάρχουν σε αρχαιοελληνικά αγγεία -από τις οποίες προήλθε και η
συμβατική ιατρική- περιλάμβαναν ένα ενεργειακό σύστημα για τη θεραπεία του
σώματος. Βρέθηκαν ασκληπιεία αγγεία, που χρονολογούνται από το 4000 π.Χ., όπου
παρίσταναν ανθρώπους να ασκούν τη ρεφλεξολογική τεχνική, ενώ σε αιγυπτιακά
ιερογλυφικά και κινέζικα χειρόγραφα, η ρεφλεξολογία είχε εφαρμοστεί από το
4500-5000 π.Χ. περίπου. Σημαντικά στοιχεία υποδηλώνουν πως διάφοροι πολιτισμοί,
σε πολλά μέρη του κόσμου, χρησιμοποιούσαν επί αιώνες μια μορφή θεραπείας των
ποδιών όμοια με αυτή που ονομάζουμε σήμερα ρεφλεξολογία. Παλαιότερα διαθέσιμα ιστορικά αποδεικτικά στοιχεία, για την εφαρμογή της ρεφλεξολογίας ανακαλύφθηκαν στην Αίγυπτο. Πρόκειται για ένα ιερογλυφικό που χρονολογείται γύρω στο 2500-2330 π.Χ. και ανακαλύφθηκε στη Σαχάρα, στον τάφο ενός Αιγυπτίου γιατρού, του Ανκμαχόρ. Η σκηνή του ιερογλυφικού δείχνει δύο άντρες να ασχολούνται με τα πόδια δύο άλλων αντρών. Τα ιερογλυφικά πάνω από τη σκηνή δείχνουν τον ασθενή να λέει «Μη με πονέσετε» και τον πρακτικό να απαντά, «Κάνω το παν για να σας ευχαριστήσω».
Οι Ιάπωνες θεραπευτές ενός κλάδου της ρεφλεξολογίας που ονομάζονται «σοκουσινγιούτσου», πιστεύουν ότι η θεραπεία τους εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Ινδία πριν από 5000 χρόνια περίπου και, διαδόθηκε στην Κίνα από βουδιστές μοναχούς μετά τον 3ο αιώνα π.Χ. για να εξαπλωθεί στη συνέχεια σε όλη την Ιαπωνία. Η ιστορικός της ρεφλεξολογίας Κριστίν Ίσελ έχει παρατηρήσει ότι οι παραδοσιακοί πίνακες που απεικονίζουν τα πόδια του θεού Βισνού καλύπτονται από σύμβολα τα οποία συμπίπτουν με αντανακλαστικά σημεία.
Πιστεύεται πως η θεραπεία των αντανακλαστικών των ποδιών πέρασε στους Ινδιάνους της Αμερικής μέσω των Ίνκας. Μια φυλή Ινδιάνων, οι Τσερόκις της Βόρειας Καρολίνας, μπορούν να βεβαιώσουν πως επί αιώνες αποδέχονται τη σημασία των ποδιών για τη διατήρηση της σωματικής, ψυχικής και πνευματικής ισορροπίας. Σύμφωνα με την Τζένι Γουάλας, θεραπεύτρια της φυλής: «Στη φυλή μου, το μασάζ των ποδιών αποτελεί πολύ σημαντική θεραπευτική τέχνη και μέρος μιας ιερής τελετής. Τα πόδια περπατούν πάνω στη γη και μέσα απʼ αυτά, το πνεύμα μας συνδέεται με το σύμπαν. Τα πόδια μας είναι η επαφή μας με τη γη και τις ενέργειες που ρέουν μέσα από αυτήν».
Ένα από τα παλαιότερα βιβλία που γράφτηκε με αντικείμενο τη θεραπεία ζωνών εκδόθηκε το 1582, από δύο διάσημους Ευρωπαίους γιατρούς της εποχής, που ονομάζονταν Δρ Άνταμους και Δρ Ατάτις. Ένα άλλο βιβλίο πάνω στο ίδιο αντικείμενο δημοσιεύτηκε λίγο αργότερα, από τον Δρ Μπέλ. Εκείνη την περίοδο, είναι γνωστό ότι πολλοί άνθρωποι στην Κεντρική Ευρώπη, από τους πιο φτωχούς έως τους πιο πλούσιους ακόμα και τους βασιλείς, χρησιμοποιούσαν κάποια μορφή «πιεσοθεραπείας».
Ήταν ήδη γνωστό στο Δρ Γ. Φιτζέραλντ (1872-1942) ότι οι ιθαγενείς της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής που νοσούσαν υφίσταντο ανέκαθεν θεραπεία στα πόδια τους. Ενώ η πρώτη ουσιαστική εξέλιξη στην θεραπεία μέσω των ζωνών αποδίδεται σε αυτόν τον αμερικανό χειρούργο ιατρό όπου μέσα από την εμπειρία του έκανε διαπιστώσεις σχετικά με την ύπαρξη πόνου ή όχι σε διαφορετικούς ασθενείς. Παρατήρησε, ότι η αυθόρμητη κίνηση, «πίεσης» σε διαφορετικά μέρη του σώματος από την πλευρά των ασθενών, σταμάταγε τον πόνο. Έτσι, άρχισε να εφαρμόζει στα χειρουργεία του γάζες ή άλλα αντικείμενα με τα οποία μπορούσε να ασκήσει πίεση στα συγκεκριμένα σημεία που επέλεγε κάθε φορά.
Το 1915, με ένα άρθρο ο Δρ Έντγουιν Μπάουερς, συνεργάτης του Φιτζέραλντ, περιέγραψε δημόσια για πρώτη φορά αυτή τη θεραπεία. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Everybodyʼs Magazine, με τον τίτλο «Για να σταματήσετε τον πονόδοντο, πιέστε το δάκτυλο του ποδιού σας».
Το 1917, οι Φιτζέραλντ και Μπάουερς, δημοσίευσαν τη μελέτη τους στο βιβλίο Θεραπεία κατά Ζώνες, όπου στην πρώτη έκδοση υπήρχαν διαγράμματα για τις δέκα ζώνες και τις αντίστοιχες υποδιαιρέσεις τους στα πέλματα των ποδιών.
Στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ου αιώνα, το διερευνητικό πνεύμα Ευρωπαίων και Αμερικανών γιατρών έκανε γνωστή την ρεφλεξολογία και στη Δύση.
Οι Γερμανοί ασχολήθηκαν με τη φυσιολογική δράση των αντανακλαστικών στα τέλη της δεκαετίας του 1890 και στις αρχές της δεκαετίας του 1900. Άρχισαν τότε, να εξετάζουν την αντιμετώπιση των ασθενειών μέσω του μασάζ, και ανέπτυξαν τεχνικές που έγιναν γνωστές ως «μασάζ των αντανακλαστικών».
Λέγεται ότι το 1893 ο Δρ Άλφονς Κορνέλιους χρησιμοποίησε πρώτος το μασάζ στις «ζώνες αντανακλαστικών», μια και ο ίδιος έπασχε από κάποια φλεγμονή. Κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του υποβαλλόταν καθημερινά σε μασάζ και παρατήρησε πόσο αποτελεσματικά ήταν τα μασάζ που έκανε ένας συγκεκριμένος γιατρός, ο οποίος δούλευε περισσότερο στις περιοχές που ανακάλυπτε ότι το μασάζ προκαλούσε πόνο. Η πρακτική αυτή ενέπνευσε τον Κορνέλιους, ο οποίος αφού πρώτα εξέτασε τον εαυτό του, έδωσε οδηγίες στον μασέρ του να ασχολείται μόνο με τις περιοχές που προκαλούσαν πόνο. Σύντομα οι πόνοι του εξαφανίσθηκαν και σε τέσσερις εβδομάδες είχε γιατρευτεί εντελώς. Αυτό τον ώθησε να ασχοληθεί με τη χρήση της πίεσης κατά τη διάρκεια της δικής του ιατρικής καριέρας, ενώ το 1902 δημοσίευσε το εγχειρίδιο Druckpunkte ή Σημεία Πίεσης.
Η νέα αυτή μέθοδος, δεν αντιμετωπίστηκε ιδιαίτερα ευνοϊκά από τον ιατρικό κόσμο, αλλά βρήκε υποστήριξη από άλλους θεραπευτές της φυσικής ιατρικής όπως φυσικοθεραπευτές, χειροπράκτες και οστεοπαθολόγους.
Η Γιουνάις Ίνγκχαμ (Eunice
Ingham, 1888-1979), αμερικανίδα φυσιοθεραπεύτρια, θεωρείται πρωτοπόρος της
σύγχρονης ρεφλεξολογίας. Ήταν αυτή, η οποία πρώτη χαρτογράφησε τα πόδια σε σχέση
με τις ζώνες και τις επιδράσεις τους στην υπόλοιπη ανατομία, ξεχώρισε την
εργασία με τα αντανακλαστικά από αυτήν με τις ζώνες και δημιούργησε ένα «χάρτη»,
ολόκληρου του ποδιού. Η μέθοδός της, επικεντρωνόταν στα αντανακλαστικά των
ποδιών και περιελάμβανε ένα ειδικό μασάζ τόσο στα πέλματα, όσο και στα δάκτυλα
και το πάνω μέρος των ποδιών. Ανέπτυξε μία ειδική θεραπευτική τεχνική την οποία
ονόμασε «The Ingham Method of Compression Massage».To 1938 εκδόθηκε η πρώτη της
γραπτή ανακεφαλαίωση «Ιστορίες που τα πόδια μπορούν να πουν» και στη συνέχεια το
1951, ακολούθησε το «Ιστορίες που έχουν πει τα πόδια». Η Ίνγκχαμ, έκανε
περιοδείες, δίνοντας διαλέξεις, κάνοντας σεμινάρια και εκπαιδεύοντας νέους
θεραπευτές. Σήμερα η πνευματική της κληρονομιά διασώζεται και εξελίσσεται υπό τη
διεύθυνση του ανιψιού της, Ντουάιτ Μπάιερς, ο οποίος διευθύνει το Διεθνές
Ινστιτούτο Ρεφλεξολογίας στην Αγία Πετρούπολη. Το 1966 η Ντόριν Μπέιλι εισήγαγε τη ρεφλεξολογία στην Αγγλία. Μια έκρηξη ενδιαφέροντος για τις εναλλακτικές θεραπείες την έκανε γνωστή όταν το 1970 η Αν Γκιλάντερς ίδρυσε τη Βρετανική Σχολή Ρεφλεξολογίας.
Η εξέλιξη και η αποδοχή της Ρεφλεξολογίας από την εποχή του Δρ Φιτζέραλντ, έως σήμερα είναι ραγδαία. Ενδεικτικά, στη Δανία το 10% του πληθυσμού δέχεται ρεφλεξολογία από 3.000 ειδικούς, στη Μεγάλη. Βρετανία ασκείται επίσημα σε πολλά νοσοκομειακά ιδρύματα, στην Ελλάδα το 2006, ολοκληρώθηκε ένα διετές ερευνητικό πρόγραμμα εφαρμογής της ρεφλεξολογίας σε καρδιοπαθείς, στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο. Τέλος στην Κίνα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία υπάρχουν 5 εκατομμύρια ρεφλεξολόγοι, ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, εκατοντάδες αθλητές δέχτηκαν αγωγές ρεφλεξολογίας μέσα στο Ολυμπιακό χωριό.
«…Δεν είναι πρόληψη να γνωρίζετε την δύναμη του ανθρώπινου
μηχανισμού.
Είναι αρκετό να στοχαστείτε πάνω στις διαδικασίες της σκέψης ή ενός
αντανακλαστικού ή ακόμα και της πέψης».
ΜΟΡΥΑ
Είναι αρκετό να στοχαστείτε πάνω στις διαδικασίες της σκέψης ή ενός
αντανακλαστικού ή ακόμα και της πέψης».
ΜΟΡΥΑ
Σύγχρονες Εφαρμογές
Οι ρεφλεξολόγοι πιστεύουν ότι το σώμα αυτοθεραπεύεται από μέσα προς τα έξω. Δουλεύοντας πάνω στις ζώνες ή στους μεσημβρινούς, μέσω των ποδιών ή των χεριών, βοηθούν στην εναρμόνιση όλων των συστημάτων –του πνεύματος, της ψυχής και του σώματος. Το ανθρώπινο σώμα είναι μια εκπληκτική μηχανή. Χιλιάδες μέρη της λειτουργούν ταυτόχρονα, ώστε να διατηρείται το σώμα λειτουργικό, στα επιθυμητά επίπεδα. Δυστυχώς οι αρνητικές επιδράσεις της σκέψης, της συμπεριφοράς, του τρόπου ζωής και της διατροφής, αποσυντονίζουν το σώμα, προκαλώντας δυσλειτουργίες σε διάφορα μέρη του. Έτσι εάν ένα μέρος πάψει να λειτουργεί αποτελεσματικά, τότε το σύνολο υποφέρει. Η επιμονή στην τήρηση του μέτρου, τη σωστή διατροφή και την υγιεινή –τόσο για τους γιατρούς όσο και για τους ασθενείς- ήταν έννοιες που ο δυτικός κόσμος υιοθέτησε μόλις πριν από έναν αιώνα.
Το ίδιο πρόσφατα οι γιατροί του δυτικού κόσμου άρχισαν να κατανοούν το φαινόμενο που ονομάζεται ψυχονευροανοσολογία (ΨΝΑ), την αλληλεπίδραση δηλαδή του νου και του σώματος. Εδώ παρουσιάζονται αποδείξεις ότι τα συναισθήματά μας παίζουν ζωτικό ρόλο στη σωματική μας υγεία, όπου ανατρέποντας τις ισορροπίες μας άλλοτε μας βλάπτουν και άλλοτε μας θεραπεύουν.
Η Ρεφλεξολογία, χωρίς να θέλει να αντικαταστήσει τη συμβατική ιατρική, έχει επιτυχή αποτελέσματα στην υποχώρηση συμπτωμάτων, στη διόρθωση δυσλειτουργιών και στην ανακούφιση πόνου. Συχνότερα προβλήματα που βοηθά η Ρεφλεξολογία είναι:
• Πονοκέφαλος, ημικρανία, ζάλη, ίλιγγος.
• Δύσπνοια, ιγμορίτιδα, καταρροή.
• Πόνος στον αυχένα.
• Πόνοι αρθρώσεων χεριών και ποδιών.
• Πόνος στη μέση, λουμπάγκο.
• Ισχιαλγία, πόνος στα γόνατα, «κάψιμο» στις γάμπες.
• Δυσκοιλιότητα, κολίτιδα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, δυσπεψία, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.
• Πόνοι περιόδου, ακανόνιστος «κύκλος», σύνδρομο PMS.
• Ελλιπής ή διαταραγμένος ύπνος.
• Εξασθένηση σωματικών δυνάμεων, εύκολη κόπωση.
• Χαμηλός ρυθμός μεταβολισμού (μειωμένες καύσεις).
• Αίσθημα «κακής διάθεσης».
• Άγχος, Στρες, Κατάθλιψη.
Πέραν των επιμέρους προβλημάτων υγείας, η Ρεφλεξολογία συνεισφέρει:
• Στην τόνωση της κυκλοφορίας του αίματος, πράγμα που συνεπάγεται, την καλύτερη θρέψη του οργανισμού και την ευκολότερη αποβολή των άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού.
• Στην καλύτερη ποιότητα ύπνου.
• Στην αύξηση της βιολογικής αντοχής και της νοητικής διαύγειας, καθώς παρέχει σημαντική ανακούφιση από το άγχος, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να ανταπεξέρχεται ευκολότερα στις καθημερινές του δραστηριότητες.
• Στη «θωράκιση» του αμυντικού συστήματος του ανθρώπου και επομένως βοηθά, τόσο στην πρόληψη προβλημάτων υγείας, όσο και στην γρηγορότερη ανάρρωση από αυτά.
• Στην αύξηση της ανθρώπινης επαφής.
Τα ευεργετικά οφέλη της ρεφλεξολογίας έχουν πιστοποιηθεί από πλήθος καταγεγραμμένων μαρτυριών, ανθρώπων που έχουν δεχτεί αγωγή ρεφλεξολογίας. Η αποτελεσματικότητά της όμως, διαπιστώνεται πλέον και από την επιστημονική έρευνα. Εδώ και 15 χρόνια περίπου, αποτελέσματα ερευνών και κλινικών μελετών, ανακοινώνονται σε διεθνή συνέδρια ρεφλεξολογίας (Reflexions, The FDZ Journal κ.α. ), αλλά και σε εξειδικευμένα ιατρικά περιοδικά διαφόρων ιατρικών ειδικοτήτων (Obstetrics and Gynecology, British Medical Journal, American Geriatric Society κ.α.).
Η Υγεία μας είναι μια δυναμική κατάσταση στην οποία η Ενέργεια της ζωής ρέει ελεύθερα και ανεμπόδιστα μέσα στα διάφορα σώματα του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια ελεύθερη και αρμονική ροή Ενέργειας δια μέσου του πνεύματος, της νόησης, της ψυχής, του συναισθηματικού πεδίου, του αιθερικού και του υλικού σώματος. Εάν υπάρχει κάποια ανωμαλία ή μπλοκάρισμα ροής μέσα σε οποιαδήποτε από τα παραπάνω επίπεδα της ύπαρξής μας, τότε σιγά-σιγά αναπτύσσεται μια αρρώστια που εκδηλώνεται με τα πρώτα δυσάρεστα συμπτώματα. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας ορίζει ότι: «υγεία είναι μια κατάσταση πλήρους βιολογικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η απουσία νόσου ή αναπηρίας».
Αλλά και στον ορισμό που δόθηκε για την ιδανική υγεία, από τον καθηγητή Γ. Βυθούλκα (βραβείο Νόμπελ Εναλλακτικής Ιατρικής), η ιδανική υγεία ορίζεται ως:
• Ελευθερία από τον πόνο και την αρρώστια σε Σωματικό επίπεδο, που οδηγεί σε κατάσταση Σωματικής ευεξίας.
• Ελευθερία από τα πάθη σε Συναισθηματικό επίπεδο, που οδηγεί σε κατάσταση Δυναμικής ηρεμίας.
• Ελευθερία από τον εγωισμό σε Διανοητικό επίπεδο, που οδηγεί σε μια κατάσταση Ενοποίησης με την Αλήθεια.
Οι φιλόσοφοι τη συνδέουν με την ευτυχία και τη βίωση μια ζωής γεμάτης νόημα. Οι θεολόγοι θεωρούν υγεία την αρμονική σχέση του ανθρώπου με το Θεό και τη δημιουργία του. Οι παραπάνω ορισμοί υπονοούν ένα πλαίσιο στο οποίο, σώμα, ψυχή, διάνοια και πνεύμα συνδέονται σε μια ζωτική ισορροπία.
Σαν ολιστική θεραπεία η ρεφλεξολογία, πραγματεύεται το άτομο ως σύνολο, προσπαθώντας νʼ αντιμετωπίσει το αίτιο που προκαλεί τη νόσο και όχι το σύμπτωμα. Ολότητα σημαίνει, πως δεν είμαστε απλά το άθροισμα μυώνων, αγγείων ή νευρώνων, αλλά το σύνολο αυτών, ένα σύνολο όπου όλα τα όργανα είναι αλληλένδετα και αλληλοεξαρτούμενα.
Σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές έρευνες ο εγκέφαλος του ανθρώπου έχει υπολογιστεί ότι αποτελείται από ένα τρισεκατομμύριο νευρικά κύτταρα (νευρώνες), που συνδέονται επιλεκτικά μεταξύ τους με το αστρονομικό νούμερο των 10 τετράκις εκατομμυρίων συνάψεων. Στα νευρωνικά κυκλώματα γίνεται η επεξεργασία τεράστιου όγκου πληροφοριών από το περιβάλλον, η μετατροπή των πληροφοριών σε γεγονότα αντίληψης, η αποθήκευσή τους σε γεγονότα μνήμης, η επαναφορά τους για τη δημιουργία σκέψεων και δράσεων, όπως και οποιαδήποτε άλλη διαδικασία που ορίζεται ως συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων της συνείδησης, των αισθημάτων και των ονείρων.
Στο βιβλίο Tα Μυστήρια του Ερμητισμού ο Δρ Α. Ράλεϊχ, αναφέρει σχετικά: «Ο εγκέφαλος δεν είναι μόνο η έδρα του νοητικού σώματος, αλλά και η κεντρική βάση του παχυλού φυσικού σώματος και των οργάνων του». Υπάρχει λοιπόν αυτή η σχέση ανάμεσα στον εγκέφαλο και στην ισορροπία του σώματος που έχει αναλυθεί πλήρως στην Ψυχική Φυσιολογική Επιστήμη.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας, είναι το στρες και κύριος ένοχος για πολλές θανατηφόρες ασθένειες. Έχει ενσωματωθεί πλήρως στον σύγχρονο τρόπο ζωής μας, τόσο στα μικρά παιδιά όσο και σε νέους, γέρους, γυναίκες και άντρες. Η αντίδραση που έχει το σώμα μας στο στρες είναι ίδια όπως όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο ή απειλή και γενικότερα μια επικίνδυνη κατάσταση. Περιγράφεται συνήθως ως σύνδρομο «fight-or-flight», δηλαδή να πολεμήσει κανείς για την ζωή του ή να το βάλει στα πόδια. Η συνεχόμενη έκθεση του σώματός μας σε αυτήν την κατάσταση αποδυναμώνει τον οργανισμό, μειώνει την ζωτικότητα και αποστραγγίζει το σύστημά μας από βασικά ιχνοστοιχεία και βιταμίνες με αποτέλεσμα να γίνεται ευάλωτο σε ασθένειες. Το σημαντικότερο όφελος που προσφέρει η ρεφλεξολογία είναι η μείωση του στρες, οδηγεί το σώμα σε κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης έτσι ώστε να λειτουργεί αποτελεσματικότερα και να μπορεί να αυτοθεραπεύεται. Βελτιώνει τη νευρική λειτουργία, αναζωογονεί την ενέργεια και αποκαθιστά την ισορροπία ολόκληρου του συστήματος.
Το σώμα αποτελεί ένα δυναμικό ενεργειακό πεδίο, που μέσα του κυκλοφορεί ενέργεια αντίθετων δυνάμεων που αλληλοσυμπληρώνεται. Η ισορροπημένη δράση αυτών των ενεργειών, δηλαδή, του γιν και του γιανγκ, περιγράφονται ως θηλυκές και αρσενικές ενέργειες και ενυπάρχουν σε κάθε άνθρωπο. Για την ιδανική λειτουργία μας, αυτές οι ενέργειες πρέπει να ρέουν ανεμπόδιστες και ισορροπημένες, διότι η υπερβολή μιας εκ των δύο είναι ανθυγιεινή για κάθε άνθρωπο.
Η ρεφλεξολογία μπορεί να εφαρμοστεί σε ανθρώπους όλων των ηλικιών ακόμη και στα παιδιά. Μπορεί να φέρει αποτέλεσμα σε ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων ακόμα και σε περιπτώσεις έντονες και χρόνιες. Γιατροί σε όλο τον κόσμο σέβονται και αναγνωρίζουν την αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου συστήνοντάς την σαν συμπληρωματική ενίσχυση στους ασθενείς τους. Η ρεφλεξολογία μάς βοηθάει να ανταποκριθούμε σε πνευματικό, νοητικό και φυσικό επίπεδο και συνεπώς να βελτιώσουμε και να διατηρήσουμε την καλή μας υγεία σε όλες της εκφάνσεις της ζωής μας.
Αν φανταστούμε το ανθρώπινο σώμα σαν ένα έγχορδο μουσικό όργανο, όπου οι χορδές του οργάνου είναι τα νεύρα τότε με την ρεφλεξολογία είναι σαν να κουρδίζουμε κατάλληλα το όργανο αυτό, έτσι ώστε να αποδώσει την καλύτερη μουσική συγχορδία.
«Ο σοφός γιατρός δε θεραπεύει την ασθένεια αλλά την προλαμβάνει». Ο Κανών της Ιατρικής
Γ. Ε.
Ενδεικτικές Πηγές:
Ν. M. Hall, Ρεφλεξολογία, Εκδόσεις Δίδυμοι
Hanne Marquardt, Ρεφλεξοθεραπεία, Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου
Αν Τζιλάντερς, Ρεφλεξολογία, Εκδόσεις Αλκίμαχον
Inge Dougans και Suzanne Ellis, Ρεφλεξολογία, Eκδόσεις Αλκυών
Dion Fortune, Αρχές Εσωτερικής Θεραπευτικής, Εκδόσεις Ιάμβλιχος
Annie Besant, Ο Άνθρωπος και τα Σώματά του, Εκδόσεις Ιάμβλιχος
Α. S. Raleigh, Τα Μυστήρια του Ερμητισμού, Εκδόσεις Ιάμβλιχος
Charles Webster Leadbeater, Τσάκρα, Εκδόσεις Τετρακτύς
Οι ρεφλεξολόγοι πιστεύουν ότι το σώμα αυτοθεραπεύεται από μέσα προς τα έξω. Δουλεύοντας πάνω στις ζώνες ή στους μεσημβρινούς, μέσω των ποδιών ή των χεριών, βοηθούν στην εναρμόνιση όλων των συστημάτων –του πνεύματος, της ψυχής και του σώματος. Το ανθρώπινο σώμα είναι μια εκπληκτική μηχανή. Χιλιάδες μέρη της λειτουργούν ταυτόχρονα, ώστε να διατηρείται το σώμα λειτουργικό, στα επιθυμητά επίπεδα. Δυστυχώς οι αρνητικές επιδράσεις της σκέψης, της συμπεριφοράς, του τρόπου ζωής και της διατροφής, αποσυντονίζουν το σώμα, προκαλώντας δυσλειτουργίες σε διάφορα μέρη του. Έτσι εάν ένα μέρος πάψει να λειτουργεί αποτελεσματικά, τότε το σύνολο υποφέρει. Η επιμονή στην τήρηση του μέτρου, τη σωστή διατροφή και την υγιεινή –τόσο για τους γιατρούς όσο και για τους ασθενείς- ήταν έννοιες που ο δυτικός κόσμος υιοθέτησε μόλις πριν από έναν αιώνα.
Το ίδιο πρόσφατα οι γιατροί του δυτικού κόσμου άρχισαν να κατανοούν το φαινόμενο που ονομάζεται ψυχονευροανοσολογία (ΨΝΑ), την αλληλεπίδραση δηλαδή του νου και του σώματος. Εδώ παρουσιάζονται αποδείξεις ότι τα συναισθήματά μας παίζουν ζωτικό ρόλο στη σωματική μας υγεία, όπου ανατρέποντας τις ισορροπίες μας άλλοτε μας βλάπτουν και άλλοτε μας θεραπεύουν.
Η Ρεφλεξολογία, χωρίς να θέλει να αντικαταστήσει τη συμβατική ιατρική, έχει επιτυχή αποτελέσματα στην υποχώρηση συμπτωμάτων, στη διόρθωση δυσλειτουργιών και στην ανακούφιση πόνου. Συχνότερα προβλήματα που βοηθά η Ρεφλεξολογία είναι:
• Πονοκέφαλος, ημικρανία, ζάλη, ίλιγγος.
• Δύσπνοια, ιγμορίτιδα, καταρροή.
• Πόνος στον αυχένα.
• Πόνοι αρθρώσεων χεριών και ποδιών.
• Πόνος στη μέση, λουμπάγκο.
• Ισχιαλγία, πόνος στα γόνατα, «κάψιμο» στις γάμπες.
• Δυσκοιλιότητα, κολίτιδα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, δυσπεψία, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.
• Πόνοι περιόδου, ακανόνιστος «κύκλος», σύνδρομο PMS.
• Ελλιπής ή διαταραγμένος ύπνος.
• Εξασθένηση σωματικών δυνάμεων, εύκολη κόπωση.
• Χαμηλός ρυθμός μεταβολισμού (μειωμένες καύσεις).
• Αίσθημα «κακής διάθεσης».
• Άγχος, Στρες, Κατάθλιψη.
Πέραν των επιμέρους προβλημάτων υγείας, η Ρεφλεξολογία συνεισφέρει:
• Στην τόνωση της κυκλοφορίας του αίματος, πράγμα που συνεπάγεται, την καλύτερη θρέψη του οργανισμού και την ευκολότερη αποβολή των άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού.
• Στην καλύτερη ποιότητα ύπνου.
• Στην αύξηση της βιολογικής αντοχής και της νοητικής διαύγειας, καθώς παρέχει σημαντική ανακούφιση από το άγχος, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να ανταπεξέρχεται ευκολότερα στις καθημερινές του δραστηριότητες.
• Στη «θωράκιση» του αμυντικού συστήματος του ανθρώπου και επομένως βοηθά, τόσο στην πρόληψη προβλημάτων υγείας, όσο και στην γρηγορότερη ανάρρωση από αυτά.
• Στην αύξηση της ανθρώπινης επαφής.
Τα ευεργετικά οφέλη της ρεφλεξολογίας έχουν πιστοποιηθεί από πλήθος καταγεγραμμένων μαρτυριών, ανθρώπων που έχουν δεχτεί αγωγή ρεφλεξολογίας. Η αποτελεσματικότητά της όμως, διαπιστώνεται πλέον και από την επιστημονική έρευνα. Εδώ και 15 χρόνια περίπου, αποτελέσματα ερευνών και κλινικών μελετών, ανακοινώνονται σε διεθνή συνέδρια ρεφλεξολογίας (Reflexions, The FDZ Journal κ.α. ), αλλά και σε εξειδικευμένα ιατρικά περιοδικά διαφόρων ιατρικών ειδικοτήτων (Obstetrics and Gynecology, British Medical Journal, American Geriatric Society κ.α.).
Η Υγεία μας είναι μια δυναμική κατάσταση στην οποία η Ενέργεια της ζωής ρέει ελεύθερα και ανεμπόδιστα μέσα στα διάφορα σώματα του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια ελεύθερη και αρμονική ροή Ενέργειας δια μέσου του πνεύματος, της νόησης, της ψυχής, του συναισθηματικού πεδίου, του αιθερικού και του υλικού σώματος. Εάν υπάρχει κάποια ανωμαλία ή μπλοκάρισμα ροής μέσα σε οποιαδήποτε από τα παραπάνω επίπεδα της ύπαρξής μας, τότε σιγά-σιγά αναπτύσσεται μια αρρώστια που εκδηλώνεται με τα πρώτα δυσάρεστα συμπτώματα. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας ορίζει ότι: «υγεία είναι μια κατάσταση πλήρους βιολογικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η απουσία νόσου ή αναπηρίας».
Αλλά και στον ορισμό που δόθηκε για την ιδανική υγεία, από τον καθηγητή Γ. Βυθούλκα (βραβείο Νόμπελ Εναλλακτικής Ιατρικής), η ιδανική υγεία ορίζεται ως:
• Ελευθερία από τον πόνο και την αρρώστια σε Σωματικό επίπεδο, που οδηγεί σε κατάσταση Σωματικής ευεξίας.
• Ελευθερία από τα πάθη σε Συναισθηματικό επίπεδο, που οδηγεί σε κατάσταση Δυναμικής ηρεμίας.
• Ελευθερία από τον εγωισμό σε Διανοητικό επίπεδο, που οδηγεί σε μια κατάσταση Ενοποίησης με την Αλήθεια.
Οι φιλόσοφοι τη συνδέουν με την ευτυχία και τη βίωση μια ζωής γεμάτης νόημα. Οι θεολόγοι θεωρούν υγεία την αρμονική σχέση του ανθρώπου με το Θεό και τη δημιουργία του. Οι παραπάνω ορισμοί υπονοούν ένα πλαίσιο στο οποίο, σώμα, ψυχή, διάνοια και πνεύμα συνδέονται σε μια ζωτική ισορροπία.
Σαν ολιστική θεραπεία η ρεφλεξολογία, πραγματεύεται το άτομο ως σύνολο, προσπαθώντας νʼ αντιμετωπίσει το αίτιο που προκαλεί τη νόσο και όχι το σύμπτωμα. Ολότητα σημαίνει, πως δεν είμαστε απλά το άθροισμα μυώνων, αγγείων ή νευρώνων, αλλά το σύνολο αυτών, ένα σύνολο όπου όλα τα όργανα είναι αλληλένδετα και αλληλοεξαρτούμενα.
Σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές έρευνες ο εγκέφαλος του ανθρώπου έχει υπολογιστεί ότι αποτελείται από ένα τρισεκατομμύριο νευρικά κύτταρα (νευρώνες), που συνδέονται επιλεκτικά μεταξύ τους με το αστρονομικό νούμερο των 10 τετράκις εκατομμυρίων συνάψεων. Στα νευρωνικά κυκλώματα γίνεται η επεξεργασία τεράστιου όγκου πληροφοριών από το περιβάλλον, η μετατροπή των πληροφοριών σε γεγονότα αντίληψης, η αποθήκευσή τους σε γεγονότα μνήμης, η επαναφορά τους για τη δημιουργία σκέψεων και δράσεων, όπως και οποιαδήποτε άλλη διαδικασία που ορίζεται ως συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων της συνείδησης, των αισθημάτων και των ονείρων.
Στο βιβλίο Tα Μυστήρια του Ερμητισμού ο Δρ Α. Ράλεϊχ, αναφέρει σχετικά: «Ο εγκέφαλος δεν είναι μόνο η έδρα του νοητικού σώματος, αλλά και η κεντρική βάση του παχυλού φυσικού σώματος και των οργάνων του». Υπάρχει λοιπόν αυτή η σχέση ανάμεσα στον εγκέφαλο και στην ισορροπία του σώματος που έχει αναλυθεί πλήρως στην Ψυχική Φυσιολογική Επιστήμη.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας, είναι το στρες και κύριος ένοχος για πολλές θανατηφόρες ασθένειες. Έχει ενσωματωθεί πλήρως στον σύγχρονο τρόπο ζωής μας, τόσο στα μικρά παιδιά όσο και σε νέους, γέρους, γυναίκες και άντρες. Η αντίδραση που έχει το σώμα μας στο στρες είναι ίδια όπως όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο ή απειλή και γενικότερα μια επικίνδυνη κατάσταση. Περιγράφεται συνήθως ως σύνδρομο «fight-or-flight», δηλαδή να πολεμήσει κανείς για την ζωή του ή να το βάλει στα πόδια. Η συνεχόμενη έκθεση του σώματός μας σε αυτήν την κατάσταση αποδυναμώνει τον οργανισμό, μειώνει την ζωτικότητα και αποστραγγίζει το σύστημά μας από βασικά ιχνοστοιχεία και βιταμίνες με αποτέλεσμα να γίνεται ευάλωτο σε ασθένειες. Το σημαντικότερο όφελος που προσφέρει η ρεφλεξολογία είναι η μείωση του στρες, οδηγεί το σώμα σε κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης έτσι ώστε να λειτουργεί αποτελεσματικότερα και να μπορεί να αυτοθεραπεύεται. Βελτιώνει τη νευρική λειτουργία, αναζωογονεί την ενέργεια και αποκαθιστά την ισορροπία ολόκληρου του συστήματος.
Το σώμα αποτελεί ένα δυναμικό ενεργειακό πεδίο, που μέσα του κυκλοφορεί ενέργεια αντίθετων δυνάμεων που αλληλοσυμπληρώνεται. Η ισορροπημένη δράση αυτών των ενεργειών, δηλαδή, του γιν και του γιανγκ, περιγράφονται ως θηλυκές και αρσενικές ενέργειες και ενυπάρχουν σε κάθε άνθρωπο. Για την ιδανική λειτουργία μας, αυτές οι ενέργειες πρέπει να ρέουν ανεμπόδιστες και ισορροπημένες, διότι η υπερβολή μιας εκ των δύο είναι ανθυγιεινή για κάθε άνθρωπο.
Η ρεφλεξολογία μπορεί να εφαρμοστεί σε ανθρώπους όλων των ηλικιών ακόμη και στα παιδιά. Μπορεί να φέρει αποτέλεσμα σε ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων ακόμα και σε περιπτώσεις έντονες και χρόνιες. Γιατροί σε όλο τον κόσμο σέβονται και αναγνωρίζουν την αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου συστήνοντάς την σαν συμπληρωματική ενίσχυση στους ασθενείς τους. Η ρεφλεξολογία μάς βοηθάει να ανταποκριθούμε σε πνευματικό, νοητικό και φυσικό επίπεδο και συνεπώς να βελτιώσουμε και να διατηρήσουμε την καλή μας υγεία σε όλες της εκφάνσεις της ζωής μας.
Αν φανταστούμε το ανθρώπινο σώμα σαν ένα έγχορδο μουσικό όργανο, όπου οι χορδές του οργάνου είναι τα νεύρα τότε με την ρεφλεξολογία είναι σαν να κουρδίζουμε κατάλληλα το όργανο αυτό, έτσι ώστε να αποδώσει την καλύτερη μουσική συγχορδία.
«Ο σοφός γιατρός δε θεραπεύει την ασθένεια αλλά την προλαμβάνει». Ο Κανών της Ιατρικής
Γ. Ε.
Ενδεικτικές Πηγές:
Ν. M. Hall, Ρεφλεξολογία, Εκδόσεις Δίδυμοι
Hanne Marquardt, Ρεφλεξοθεραπεία, Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου
Αν Τζιλάντερς, Ρεφλεξολογία, Εκδόσεις Αλκίμαχον
Inge Dougans και Suzanne Ellis, Ρεφλεξολογία, Eκδόσεις Αλκυών
Dion Fortune, Αρχές Εσωτερικής Θεραπευτικής, Εκδόσεις Ιάμβλιχος
Annie Besant, Ο Άνθρωπος και τα Σώματά του, Εκδόσεις Ιάμβλιχος
Α. S. Raleigh, Τα Μυστήρια του Ερμητισμού, Εκδόσεις Ιάμβλιχος
Charles Webster Leadbeater, Τσάκρα, Εκδόσεις Τετρακτύς
