«Τις παλιές ημέρες οι άνθρωποί μας δεν είχαν εκπαίδευση. Όλη η σοφία και η γνώση ερχόταν σε αυτούς από τα όνειρα. Έβαλαν σε δοκιμασία τα όνειρά τους και με αυτόν τον τρόπο έμαθαν την ίδια τους τη δύναμη».
Ojibwa elder

Ένας πανάρχαιος μύθος των ινδιάνων Σιου, λέει πως ήρθαν κάποτε στη σκηνή του γέρου μάγου της φυλής, πιασμένοι χέρι χέρι, ο Άγριος Ταύρος, ο πιο γενναίος και τιμημένος νέος πολεμιστής, και το Ψηλό Σύννεφο, η κόρη του αρχηγού, μια από τις ωραιότερες γυναίκες της φυλής.
“Αγαπιόμαστε” αρχίζει ο νέος. “Και θα παντρευτούμε” λέει εκείνη.
“Και αγαπιόμαστε τόσο που φοβόμαστε…”
“Θα θέλαμε κάποιο μαγικό, ένα χαϊμαλί, ένα φυλαχτό…”
“Κάτι που θα μας εγγυάται ότι θα είμαστε για πάντα μαζί.”
“Που θα μας εξασφαλίσει ότι θα είμαστε ο ένας στο πλευρό του άλλου, ώσπου να συναντήσουμε τον Μανιτού, την ημέρα του θανάτου”.
“Σε παρακαλούμε” ικετεύουν, “πες μας τί μπορούμε να κάνουμε…”
Ο μάγος τους κοιτάζει και συγκινείται που τους βλέπει τόσο νέους, τόσο ερωτευμένους, να λαχταρούν τόσο μια του λέξη.

“Υπάρχει κάτι …” λέει τελικά ο σοφός μάγος μετά από αρκετή ώρα. “Αλλά δεν ξέρω…είναι ένα έργο πολύ δύσκολο και απαιτεί θυσίες.”
“Δεν μας πειράζει” λένε και οι δύο.
“O,τι και να’ ναι” επιβεβαιώνει ο Άγριος Ταύρος.
“Ωραία” λέει ο μάγος. “Ψηλό Σύννεφο, βλέπεις το βουνό που είναι βόρεια από το χωριό μας ; Πρέπει να το ανέβεις μόνη σου, χωρίς τίποτα άλλο εκτός από ένα δίχτυ και τα χέρια σου, και να κυνηγήσεις το πιο όμορφο και δυνατό γεράκι του βουνού. Αν το πιάσεις, πρέπει να το φέρεις εδώ ζωντανό την τρίτη μέρα μετά την πανσέληνο. Κατάλαβες;”

Η νεαρή κοπέλα συγκατανεύει σιωπηλά.“Κι εσύ Άγριε Ταύρε” συνεχίζει ο μάγος, “πρέπει να ανέβεις το βουνό του κεραυνού, κι όταν φτάσεις στην κορυφή, τον πιο άγριο απ’ όλους τους αετούς, και με τα χέρια σου μόνο κι ένα δίχτυ να τον πιάσεις χωρίς να τον τραυματίσεις και να τον φέρεις μπροστά μου, ζωντανό, την ίδια μέρα που θα έρθει και το Ψηλό Σύννεφο….Πηγαίνετε τώρα.”
Οι δυο νέοι κοίτάζονται με τρυφερότητα, κι ύστερα από ένα φευγαλέο χαμόγελο φεύγουν για να εκπληρώσουν την αποστολή που τους ανατέθηκε. Εκείνη πάει προς το βορρά, εκείνος προς το νότο…

Την καθορισμένη ημέρα, μπροστά στη σκηνή του μάγου, περιμένουν οι δυο νέοι, ο καθένας με μια πάνινη τσάντα, που περιέχει το πουλί που του ζητήθηκε.
Ο μάγος τους λέει να βγάλουν τα πουλιά από τις τσάντες με μεγάλη προσοχή. Οι νέοι κάνουν αυτό που τους λέει, και παρουσιάζουν στο γέρο για να τα εγκρίνει τα πουλιά που έπιασαν Είναι πανέμορφα, χωρίς αμφιβολία, τα καλύτερα του είδους τους.
“Πετούσαν ψηλά;” ρωτάει ο μάγος. “Ναι, βέβαια. Κι εμείς, όπως μας ζητήσατε….Και τώρα;” ρωτάει ο νέος. “Θα τα σκοτώσουμε και θα πιούμε την τιμή από το αίμα τους;”
“Όχι” λέει ο γέρος.
“Να τα μαγειρέψουμε και να φάμε τη γενναιότητα από το κρέας τους;” προτείνει η νεαρή.
“Όχι” ξαναλέει ο γέρος. “Κάντε ότι σας λέω. Πάρτε τα πουλιά και δέστε τα μεταξύ τους από τα πόδια μ’ αυτές τις δερμάτινες λωρίδες…Αφού τα δέσετε, αφήστε τα να φύγουν, να πετάξουν ελεύθερα.”
Ο πολεμιστής και η νεαρή κοπέλα κάνουν ό,τι ακριβώς τους έχει πει ο μάγος, και στο τέλος ελευθερώνουν τα πουλιά.

Ο αετός και το γεράκι προσπαθούν να πετάξουν, αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να στριφογυρίζουν και να ξαναπέφτουν κάτω. Σε λίγα λεπτά, εκνευρισμένα που δεν καταφέρνουν να πετάξουν, τα πουλιά επιτίθενται με τσιμπήματα το ένα εναντίον του άλλου, μέχρι που πληγώνονται.“Αυτό είναι το μαγικό. Μην ξεχάσετε ποτέ αυτό που είδατε σήμερα. Τώρα, είστε κι εσείς ένας αετός κι ένα γεράκι. Αν δεθείτε ο ένας με τον άλλον, ακόμα κι αν το κάνετε από αγάπη, όχι μόνο θα σέρνεστε στη ζωή σας, αλλά επιπλέον, αργά ή γρήγορα, θα αρχίσετε να πληγώνετε ο ένας τον άλλον. Αν θέλετε η αγάπη σας να κρατήσει για πάντα, να πετάτε μαζί, αλλά ποτέ δεμένοι.”

 

Υπάρχει ένας Δημιουργός δίχως όρια, ο Υπαίτιος ολων και ο Δημιουργός όλων. Αυτός δεν είναι Ένας με μια αριθμητική έννοια, εφόσον Εκείνος δεν υπόκειται σε αλλαγή, ορισμό ή πολλαπλότητα. Είναι ο Πρώτος στο ότι ο αριθμός ένα σημαίνει μια ανεξάρτητη μονάδα και είναι η βάση όλων των αριθμών. Ο αριθμός ένα επίσης περιέχεται σε όλους τους αριθμούς. Ομοίως, ο Δημιουργός βρίσκεται στην πραγματικότητα μέσα σε όλα και όλα είναι μέσα σ’ Εκείνον. Εκείνος είναι η αρχή και η αιτία των πάντων. Ο Δημιουργός δεν αλλάζει κι επομένως κανένας δεν μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει από Εκείνον.

Επιπλέον, Η ύπαρξή Του είναι προαπαιτούμενη ύπαρξη (δηλ.: δεν είναι εξαρτημένος από κάτι άλλο) με τον ίδιο τρόπο που ο αριθμός ένα είναι ένα απαιτούμενο για την ύπαρξη οποιουδήποτε άλλου αριθμού. Αν ο αριθμός ένα έπαυε να υπάρχει τότε κι οποιοσδήποτε άλλος αριθμός θα έπαυε να υπάρχει. Ωστόσο, αν εξαφανιζόντουσαν άλλοι αριθμοί, ο αριθμός ένα θα συνέχιζε να υπάρχει.

Υπάρχουν ιδιότητες στον αριθμό ένα. Παρόμοιες ιδιότητες ισχύουν για τον Δημιουργό. Ακόμα κι αν έπαυε να υπάρχει η πράξη, ο Ένας που ενήργησε παραμένει. Επειδή η ύπαρξή Του δεν είναι εξαρτημένη επάνω στην ύπαρξη οτιδήποτε άλλου, αν πάψει να υπάρχει, η ύπαρξή Του θα συνεχιστεί.

Πριν από την Δημιουργία, υπήρξε μόνο η απεριόριστη αποκάλυψη του Θ-ού που γέμισε όλη την ύπαρξη. Αυτό ονομάζεται το Όρ Έιν Σοφ, το Απέραντο Φως που δεν είναι ο ίδιος ο Θ-ός, μόνο η απέραντη αποκάλυψη Εκείνου Του ίδιου. Μέσα σ’ αυτήν την απέραντη αποκάλυψη, περιορισμένα όντα δεν θα μπορούσαν να ζήσουν. Έτσι υπήρξε μια βαθμιαία μείωση και ασφυξία του Όρ Έιν Σοφ κάνοντας χώρο για περιορισμένη ύπαρξη.

Αυτή η περιορισμένη “ασφυξία” που ονομάζεται τσιμτσούμ (Συστολή) προκάλεσε διάφορα επίπεδα αλήθειας, που ονομάζονται στην Καμπαλά, οι πέντε κόσμοι. Κάθε «κόσμος» είναι ένα συγκεκριμένο επίπεδο απόκρυψης της Θ-ότητας του Όρ Έιν Σοφ. Από το ψηλότερο στο χαμηλότερο (δηλ. από την μεγαλύτερη στην μικρότερη αποκάλυψη) αυτές είναι: (1) Ο κόσμος του Αντάμ Καντμόν (Αρχέγονος Άνθρωπος) ο οποίος είναι ο αρχέγονος κόσμος ή το πρώτο επίπεδο μιας κάπως τετελεσμένης αποκάλυψης. (2) Ο κόσμος της Ατσιλούτ (Εκπόρευση) (3) Ο κόσμος της Μπεριγιά (Δημιουργία), (4) Ο κόσμος της Γετσιρά (Σχηματισμός) και (5) Ο κόσμος της Ασιγιά (Πλάση). Ολόκληρο το φυσικό σύμπαν είναι η χαμηλότερη άποψη του κόσμου της Ασιγιά. Στον καθέναν από τους κόσμους υπάρχει μια αυξανόμενη αμυδρή αποκάλυψη του Απέραντου φωτός καθώς κατεβαίνει όλο και πιο πολύ και φανερώνεται όλο και πιο πολύ. Είναι σπουδαίο να σημειώσουμε ότι αυτοί οι κόσμοι δεν καταλαμβάνουν διαφορετικά γεωγραφικά μέρη. Αυτοί δεν είναι καθόλου γεωγραφικοί, αλλά μάλλον φθίνοντα επίπεδα της πραγματικότητας.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΗ...

Παράδειγμα προς μίμηση αποτελεί η κίνηση ενός ιδιώτη που προέβη σε δωρεάν καθαρισμό των όψεων του κτιρίου Αβέρωφ του συγκροτήματος του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύει η εφημερίδα «Καθημερινή»...
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, ο ιδιώτης προχώρησε σε αυτή την κίνηση ενόψει των βραβείων Europa Nostra που πρόκειται να γίνουν στο πολυτεχνείο προκειμένου οι καλεσμένοι να μην αντικρίσουν την άθλια εικόνα που παρουσίαζε το ίδρυμα τους τελευταίους μήνες.

Η τελευταία φορά που είχαν καθαριστεί οι χώροι ήταν πριν από 12 μήνες κατά την τιμητική διάκριση του ιδρύματος με το βραβείο Grand Prix. Έκτοτε δεν έγινε καμία προσπάθεια καθαρισμού με αποτέλεσμα να ευαισθητοποιηθεί ο επιχειρηματίας κύριος Ιωάννης Τσεπέρκας, ιδρυτή της εταιρείας Kouros Α.Ε., ο οποίος με 30 εργαζόμενους εντός δύο ημερών κατάφερε αυτό που δεν μπόρεσε να λύσει το ελληνικό δημόσιο για έναν ολόκληρο χρόνο.

Το κτίριο καθαρίστηκε υποδειγματικά και είναι έτοιμο να υποδεχθεί τους υψηλούς προσκεκλημένους του την Παρασκευή 14 Ιουνίου.

«Αυτό που σκέφτηκα είναι ότι ήθελα να βοηθήσω έτσι ώστε η πόλη και η χώρα μου να μην εκτεθούν» είπε ο κ. Τσεπέρκας στην Καθημερινή, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ έβαλε τα...γυαλιά στο ανάλγητο και αδιάφορο ελληνικό κράτος.

Πως ξεχωρίζεις τα ζώδια της παραλίας...

Mερικές χιουμοριστικές αστρολογικές..διαπιστώσεις για να τους ξεχωρίζεις, ενώ θα βρίσκεσαι στην παραλία. Κάτω από τις ομπρέλες, μέσα ή έξω από τη θάλασσα, το κάθε ζώδιο έχει το δικό του στιλ...

ΚΡΙΟΣ: Όπου υπάρχει κινητικότητα και βαβούρα, εκεί βρίσκεται σίγουρα ένας Κριός. Είναι αυτός που θα παίζει ρακέτες ή μπιτς βόλεϊ με κραυγές , ριπές άμμου και μπάλες να εκσφενδονίζονται προς όλες τις κατευθύνσεις. Είναι αυτός που θα κάνει θαρραλέες βουτιές (έστω και χωρίς σπουδαίο στιλ) από τον ψηλότερο βατήρα της πισίνας ή από έναν απόκρημνο βράχο. Ή μανούβρες με ένα πλεούμενο πέρα δώθε σε όλο το μήκος της παραλίας. Θα κάνει πασαρέλα στην πλαζ με την αυτοπεποίθηση του Άστον Κούτσερ. Κι αν δεν δεις κάτι απ’ όλα αυτά, θα σου τραβήξει το μάτι το κόκκινο χρώμα που θα έχει είτε το μαγιό του είτε η πλάτη του, γιατί με όλα αυτά ήταν πολύ απασχολημένος να βάλει αντηλιακό.

ΤΑΥΡΟΣ
Όταν ο Ταύρος αράξει στην παραλία, θα δημιουργήσει γύρω του μια επικράτεια άνεσης. Αν η πλαζ δεν προσφέρει ιδιαίτερες πολυτέλειες, θα έχει κουβαλήσει εφόδια σαν να πρόκειται να περάσει τουλάχιστον τρεις μέρες μακριά από τον πολιτισμό. Τον πολιτισμό με την έννοια που του δίνει εκείνος, φυσικά. Τεράστια ομπρέλα ή καλύτερα τέντα (σαν σεϊχης), μίνι ψυγείο με σαντουιτσάκια (μπαγκετάκια με σολομό, πιθανόν, σιγά μη φάει τις αθλιότητες της καντίνας) και μπίρες εισαγωγής, ανθρακούχο νερό (σε γυάλινο μπουκάλι), μεγάλες αφράτες πετσέτες για να στρώσει στην ξαπλώστρα, φουσκωτά στρώματα και μαξιλαράκια… Κινείται αργά και νωχελικά. Δίνει την εντύπωση κάποιου που έχει περιθώριο μέχρι τον Σεπτέμβριο να τη βγάλει αραχτός στην παραλία, έστω κι αν ήρθε στα κλεφτά για ένα δίωρο.

ΔΙΔΥΜΟΣ: Τον Δίδυμο πρώτα τον ακούς να μιλάει και έτσι τον εντοπίζεις. Βασικά δεν σταματά να αγορεύει, είτε με την παρέα του είτε στο κινητό. Ακόμα και μέσα στο νερό, θα φροντίσει να μπει μαζί με κάποιον ή θα πιάσει κουβέντα με έναν άγνωστο. Γι’ αυτό άλλωστε και απλώς... επιπλέει και δεν ασχολείται με κανονικό κολύμπι ή θαλάσσια σπορ που δεν επιτρέπουν την επικοινωνία, όπως το υποβρύχιο ψάρεμα και οι καταδύσεις. Εκτός αν του δίνουν ένα θέμα συζήτησης για μετά. Θα σταματήσει ίσως, αν απασχοληθεί με το i-pad ή το laptop που θα έχει κουβαλήσει μαζί του στην παραλία, αδιαφορώντας για την κακή ποιότητα της εικόνας κάτω από την αντηλιά και για τους «ποντικούς» των παραλιών.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ: Ο Καρκίνος δεν απαντάται ποτέ μόνος του στην παραλία. Δεν θα άντεχε τη μοναξιά. Ακόμα κι αν η παρέα του έχει μπει στο νερό, μετά από λίγο θα ακολουθήσει. Επίσης ή θα ζητάει διαρκώς ή θα προσφέρει περιποιήσεις: «Κάτσε να σου αλείψω την πλάτη με λάδι», «πάρε να βάλεις το καπέλο σου», «αχ μωρέ, δεν πετάγεσαι να μου πάρεις μια πορτοκαλάδα;». Η αντιμετώπιση είναι η ίδια, είτε συνοδεύει παιδιά είτε ενήλικες. Επίσης τραβάει διαρκώς φωτογραφίες και βιντεάκια, για να τα έχει εις ανάμνησιν του αξέχαστου αυτού μπάνιου, λες και βρίσκεται στις Σεϋχέλλες και όχι στη Λούτσα. Τα οποία θα σπεύδει να δείξει πάραυτα και στους άλλους, λες και δεν ήξεραν τι έκαναν πριν από δύο λεπτά.

ΛΕΩΝ: Αν δεις πολλούς να κοιτάνε προς μια κατεύθυνση, μάλλον κάποιος Λέων κατεβαίνει στην παραλία. Αυτά τα άτομα έχουν μια ικανότητα να τραβάνε τα βλέμματα, με το ντύσιμο και το τουπέ τους. Πραγματικά δεν θα διστάσουν να πάνε για μπάνιο ντυμένοι σαν να πήγαιναν για ποτό στο μπαράκι το βράδυ. Το τελευταίο που θα κάνει ένας Λέων είναι να κρατήσει διακριτική την παρουσία του. Θα μιλάει πολύ και μεγαλόφωνα. Θα μπει στη θάλασσα τελετουργικά, αφήνοντας τη στάθμη του νερού να ανεβαίνει αργά γύρω του. Θα βολτάρει πέρα-δώθε σε όλο το μήκος της ακροθαλασσιάς, όχι για επίδειξη, αλλά γιατί έτσι μαυρίζεις καλύτερα, κρύβοντας πίσω από τα σινιέ γυαλιά του τα πλάγια βλέμματα για να δει πόσοι τον κοιτάζουν.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ: Οι άνθρωποι με τις πιο τεράστιες τσάντες στην παραλία είναι αυτοί που συνοδεύουν μωρά και οι Παρθένοι. Οι πρώτοι για ευνόητους λόγους. Αλλά και ο Παρθένος πρέπει να έχει μαζί του μερικά είδη πρώτης ανάγκης. Μίνι φαρμακείο, συν καταπραϋντικό για τσιμπήματα από τσούχτρες και τσιμπιδάκι για να βγάλει τα αγκάθια αν πατήσει αχινό. Ισοτονικό ποτό για τη θερμοπληξία. (Ειρωνέψου εσύ, αλλά να δούμε τι θα κάνεις αν την πάθεις…). Μαγιό για να αλλάζει μετά από κάθε βουτιά ώστε να μη μένει με το βρεγμένο. Αντηλιακά προσώπου, σώματος, μαλλιών με δείκτη προστασίας…150. Επίσης κάνει ηλιοθεραπεία έχοντας το ρολόι από δίπλα για να βλέπει πότε να αλλάξει στάση και δεν περπατά ποτέ μα ποτέ ξιπόλητος, γιατί ξέρεις πόσους μύκητες έχει κάτω;

ΖΥΓΟΣ: Αν δεν έχει δυνατότητα να κάνει το μπάνιο του σε μια παραλία υψηλών προδιαγραφών, ο Ζυγός υποφέρει. Δεν θα αντέξει για πολύ, π.χ. δίπλα σε μια θορυβώδη οικογένεια, όπου τα κεφτεδάκια για τον Γιωργάκη γίνονται ένα με τα κουβαδάκια, και η εδαφική επέκταση προς την ομπρέλα του συνοδεύεται και με την ηχητική, μέσω ενός ηχοσυστήματος που παίζει καψουροτράγουδα. Θα τον δεις λοιπόν μακριά από τέτοιες μπανάλ καταστάσεις, με το πάντα σωστό για την περίσταση και τα σωματικά του προσόντα ντύσιμο ή… γδύσιμο, αξιοπρεπώς συμμαζεμένο στην επικράτειά του. Θα διαβάζει κάτι σε βιβλίο ή έντυπο επιπέδου και θα ακούει τη δική του μουσική από ακουστικά. Και θα κάνει τη φιγούρα του με τον τρόπο που ξέρει καλύτερα: διακριτικά.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ: Ο Σκορπιός δεν θα πάψει ποτέ να θεωρεί μεγαλοφυΐα των εφευρέτη των γυαλιών ηλίου και τα δικά του θα είναι όσο πιο σκούρα και αντανακλαστικά γίνεται. Θα κάνουν και κούρμπα στα πλάγια, ώστε να του δίνουν ευκαιρία να περιεργάζεται διεξοδικά τους πάντες, χωρίς να γίνεται αντιληπτός. Σε ελάχιστο χρόνο θα έχει βγάλει τα συμπεράσματά του για τον χαρακτήρα, την οικονομική τους κατάσταση και τι σχέση τους με την παρέα τους. Όχι πως του χρησιμεύουν σε κάτι όλα αυτά, αλλά είναι ένας ευχάριστος τρόπος να περνάει την ώρα του και να κρατάει την παρατηρητικότητά του σε φόρμα ανάμεσα στις βουτιές, όταν δεν έχει κάποιον σε ακτίνα δράσης να φλερτάρει ή δεν έχει βρει αφορμή να κάνει σκηνή ζηλοτυπίας στο ταίρι του.

ΤΟΞΟΤΗΣ: Όπου δεις μια ομπρέλα με πράγματα σκόρπια από κάτω της, όπου να μην υπάρχει κανείς για μεγάλα χρονικά διαστήματα, πιθανόν αυτός που θα καθόταν εκεί να είναι ένας Τοξότης. Ο οποίος Τοξότης να βρίσκεται τώρα πίσω από τα βραχάκια, γιατί θα κάνει εξερεύνηση, πάνω ή κάτω από την επιφάνεια του νερού, ή στο μπαρ, ή με μια μέχρι πρότινος άγνωστή του παρέα με τους οποίους γνωρίστηκε σε χρόνο μηδέν. Πάντως σίγουρα δεν θα βρίσκεται κάτω από την ομπρέλα του, αραγμένος στην ξαπλώστρα. Αν εκεί είναι ένα μοναχικό και στραβομουτσουνιασμένο άτομο, που ψάχνει ολόγυρα με το βλέμμα, θα καταλάβεις ότι είναι κάποιος ή κάποια που μόλις ανακάλυψε πώς το εννοεί ένας Τοξότης όταν λέει «πάμε μαζί για μπάνιο».

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ: Ο Αιγόκερως είναι ο τύπος που, εννοείται, κάθεται κυρίως στη σκιά, διότι καραδοκούν τρύπες του όζοντος, μελανώματα και λοιπά, και επίσης στη σκιά φαίνεται καλά η οθόνη του κινητού του. Χάρη σε αυτό κρατιέται σε επαφή με τον έξω κόσμο, για τον οποίο ανησυχεί μήπως γκρεμιστεί στο διάστημα που ο ίδιος επέτρεψε στον εαυτό αυτή την παρασπονδία τού να πάει για μπάνιο. Με την παρέα του θα κανονίσει βάρδιες στο κολύμπι, ώστε να μη μένουν στιγμή εντελώς μόνα τους τα πράγματα. Φαντάζεσαι να του ξαφρίσουν το i-phone και το ρολόι; Επίσης είναι ο πρώτος που θα προτείνει να φύγουν, όταν συμπληρώσει κάποιο χρόνο κολύμβησης και ηλιοθεραπείας που κρίνει απαραίτητο για τον εαυτό του. Άντε, αρκετά χαζολογήσαμε…

ΥΔΡΟΧΟΟΣ: Για τον Υδροχόο το μπάνιο στη θάλασσα αποτελεί μια αφορμή να κριτικάρει το πώς οι ομπρέλες και οι ξαπλώστρες αλλοιώνουν τη φυσική ομορφιά της παραλίας, ή αν πάει σε «ελεύθερη» ακτή, τα σκουπίδια που κανείς δεν μαζεύει. Μετά, έχοντας υποσχεθεί στον εαυτό του και στους άλλους ότι θα κάνει κάτι γι’ αυτό, θα αφοσιωθεί στην απόλαυση του μπάνιου του. Αφού βέβαια βγάλει την κελεμπία, την παντελόνα, την μπαντάνα και τα υπόλοιπα αξεσουάρ, που τα χρώματα και τα σχέδιά τους θα τραβάνε το βλέμμα σαν τα φωσφορικά γιλέκα των τροχονόμων. Επίσης θα κάνει και τη σχετική εξερεύνηση, για να δει αν υπάρχει κανένα μέρος πιο κει ανάμεσα στα βραχάκια, όπου θα μπορούσε να κολυμπήσει έχοντας αφαιρέσει και το μαγιό.

ΙΧΘΕΙΣ: Ο Ιχθύς στη θάλασσα βρίσκεται εξ ορισμού στο φυσικό του στοιχείο. Είτε μέσα της, είτε απ’ έξω της. Αν όλοι μπορούμε να αφαιρούμαστε χαζεύοντας τα κύματα, εκείνος απλώς χάνεται σε άλλους χωροχρόνους. Πιθανόν να έχει μεταφερθεί στην εποχή που η ζωή ξεκινούσε σαν αμοιβάδα στα βάθη των ωκεανών και δεν χρειαζόταν να ανησυχεί κανείς για πολλά... Στο μεταξύ έχει ξεχάσει να βάλει αντηλιακό στον αριστερό ώμο και τσούζει, επίσης άφησε στον ήλιο την τσάντα με το νερό και τώρα δεν πίνεται... Λεπτομέρειες. Η παραμονή του στην παραλία είναι απλώς μια ηδονική ονειροπόληση που μεταφέρεται από την πετσέτα στη θάλασσα, κι από εκεί στα μικροσκοπικά κοχυλάκια της ακροθαλασσιάς, και πιο εκεί στον ωραίο τύπο ή τύπισσα στη γειτονική ομπρέλα.

Πηγή: myastro.gr

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ... >

Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που
> δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH , από τον Engin Ardiç,
> γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία
> στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της
> Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου...
>
> Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει µία
> σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεµαλικό καθεστώς εδώ
> και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί
> μεταφρασμένο το πλήρες κείμενο, από την συγκεκριμένη διεύθυνση
> της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής :

> " Τούρκοι συμπατριώτες, σταματήστε πια τις φανφάρες και
> τις γιορτές για την Άλωση, αρκετή ßία έχουμε δώσει στην Ανατολή µε
> τις πράξεις µας..."
>
> « ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο µε θέμα :
> «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»...
>
> ΑΝ έφτιαχναν μακέτα µε τα τείχη της πόλης και τους
> στρατιώτες µε τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη...
> (όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !)
>
> ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και
> σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό µας Ulubatlι Hasan και
> τον γκρέμιζε κάτω...
>
> ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας
> Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως
> Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως
> αντιπρόσωποι της πόλης... ( όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε
> χρόνο !)
>
> ΑΝ έφτιαχναν µια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες
> αλλά Σταυρό....
>
> ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα µας άρεσε ;
>
> Δεν θα µας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που
> θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη µας από την Ελλάδα.
>
> Τότε, γιατί το κάνετε εσείς αυτό, κάθε χρόνο ;
>
> Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να
> ήταν χθες ;
>
> Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ( µ΄ αυτές τις γιορτές πού
> κάνετε ) διακηρύσσετε σε όλο τον κόσµο ότι:
>
> «αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά µας, ήρθαµε εκ των υστέρων και τα
> πήραμε µε τη ßία».
>
> Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη µνήµη µια υπόθεση 6αιώνων;
>
> Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια
> µέρα θα δοθεί πίσω ;
>
> Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε µερικοί
> ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919.
>
> Μη φοβάστε, τα 9 εκατοµµύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν
> την πόλη των 12 εκατοµµυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν
> να την κατοικήσουν.
>
> Κι οι δικοί µας που γιορτάζουν την Άλωση είναι µια
> χούφτα φανατικοί µόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα.
>
> Ρε σεις, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις
> µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε ;
>
> Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό µας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
> Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς ;
>
> Αντί να περηφανευόμαστε µε τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας
> περηφανευτούμε µε αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν
> υπάρχουν.
>
> Όλη η Ανατολή είναι περιοχή µέ την βία κατακτημένη...
>
> Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που
> πιστεύουν (ana=µανα, dolu=γεµάτη) αλλά προέχεται από την ελληνική
> λέξη η Ανατολή.
>
> Ακόμα και η ονομασία της Ισταµπούλ δεν είναι όπως µας
> λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάµ»τραßώντας τη
> λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».
>
> Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαµε µόνιµη εγκατάσταση, τέλος η
> νοµαδική ζωή και γι' αυτό ο λαός αγοράζει πέντε - πέντε τα
> διαµερίσµατα. Κανείς δεν μπορεί να µας κουνήσει, ηρεμήστε πια...
>
> Οι χωριάτες µας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την
> Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες....».

Επικούρειο παράδοξο

Θέλει ο θεός να αποτρέψει το κακό και δεν μπορεί;
Τότε δεν είναι παντοδύναμος…Μπορεί, αλλά δεν το επιθυμεί;
Τότε είναι κακός..Είναι και ικανός και το επιθυμεί;
Τότε από πού προέρχεται το κακό;Μήπως είναι και ανίκανος και δεν το θέλει;Τότε γιατί τον αποκαλούμε θεό;

Αυτή είναι έγκυος κι αυτός την έσωσε από μια φωτιά, βγάζοντάς την στην πίσω αυλή.
Μετά συνέχισε να πολεμά τη φωτιά.
Όταν έσβησε τη φωτιά, αυτός κάθισε να πάρει μιαν ανάσα.
Ένας φωτογράφος, από εφημερίδα, την είδε να στέκει σε μια απόσταση και να κοιτά τον πυροσβέστη.
Μετά, τη βλέπει να πηγαίνει κατευθείαν προς τον πυροσβέστη κι ο φωτογράφος απορεί τι θα κάνει.
Σηκώνει την κάμερα τη στιγμή που αυτή πήγε κοντά στον κουρασμένο άντρα, που είχε σώσει την ίδια και τα αγέννητα παιδιά της, και τον φίλησε.
Τώρα, δείτε τη φωτογραφία και απολαύστε το φιλί.

Ἦλθαν μερικοὶ καὶ ἠθέλησαν νὰ γένουν μπαρμπέρηδες εἰς τοῦ κασίδη τὸ κεφάλι. Μᾶς πονοῦσε τὸ μπαρμπέρισμά τους μὰ τί νὰ κάνουμε; Εἴχαμε κι αὐτουνῶν τὴν ἀνάγκη.

Ἀπὸ τότε ἤρχισεν ἡ διχόνοια καὶ ἐχάθη ἡ πρώτη προθυμία καὶ ὁμόνοια. Κι ὅταν ἔλεγες τοῦ Κώστα νὰ δώσει χρήματα διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἔθνους, ἢ νὰ πάει στὸν πόλεμο, τοῦτος πρόβαλλε τὸ Γιάννη. Καὶ μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο κανεὶς δὲν ἤθελε νὰ συντράμει, μήτε νὰ πολεμήσει. Καὶ τοῦτο ἐγίνετο, ἐπειδὴ δὲν εἴχαμε ἕναν ἀρχηγὸ καὶ μίαν κεφαλή. Ἀλλὰ μᾶς ἔμπαινε Πρόεδρος ἕξι μῆνες, ἐσηκώνετο ὁ ἄλλος καὶ τὸν ἔρριχνε, καὶ ἐκάθετο αὐτὸς ἄλλους τόσους, καὶ ἔτσι ὁ ἕνας ἤθελε τοῦτο κι ὁ ἄλλος τὸ ἄλλο. Ἴσως ὅλοι ἠθέλαμε τὸ καλό, πλὴν καθένας κατὰ τὴ γνώμη του. Ὅταν προστάζουνε πολλοί, ποτὲ τὸ σπίτι δὲν κτίζεται, οὔτε τελειώνει. Ὁ ἕνας λέει ὅτι ἡ πόρτα πρέπει νὰ βλέπει στὸ ἀνατολικὸ μέρος, ὁ ἄλλος στὸ ἀντικρυνὸ κι ὁ ἄλλος στὸ βοριά, σὰν νὰ ἦταν τὸ σπίτι στὸν ἀραμπὰ καὶ νὰ γυρίζει καθὼς λέγει ὁ καθένας. Μὲ τοῦτον τὸν τρόπο δὲν κτίζεται ποτὲ τὸ σπίτι, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀρχιτέκτονας, ὁπού νὰ προστάζει πῶς θὰ γίνει. Παρομοίως κι ἐμεῖς χρειαζόμαστε ἕναν ἀρχηγὸ κι ἕναν ἀρχιτέκτονα, ὅστις νὰ προστάζει κι οἱ ἄλλοι νὰ ὑπακοῦνε καὶ ν' ἀκολουθᾶνε. Ἀλλὰ ἐπειδὴ εἴμαστε σὲ τέτοια κατάσταση, ἐξαιτίας τῆς διχόνοιάς μας, ἔπεσε ἡ Τουρκιὰ πάνω μας καὶ κοντέψαμε νὰ χαθοῦμε καὶ εἰς τοὺς στερνοὺς ἑπτὰ χρόνους δὲν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.

Ὁ λόγος τοῦ Κολοκοτρώνη στὴν Πνύκα, 1838

Ζούμε σε μια εποχή με την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να έχουμε ολες τις απαντήσεις για όλα τα προβλήματα μονομιάς! Είτε αυτά αφορούν στον χώρο των προσωπικών μας σχέσεων, στην οικονομία, στην ψυχολογία, στην επιστήμη.
Σε έναν κόσμο που δεν μας έχει συνηθήσει σε στερήσεις και ελλείψεις. Ζητάμε από την καθημερινότητά μας άμεσα αποτελέσματα και γρήγορη ικανοποίηση.
Θέλουμε απαντήσεις πιο γρήγορα, χωρίς να εξετάζουμε εάν είμαστε έτοιμοι να τις πάρουμε…! Όταν πεινάμε, παραγγέλνουμε delivery και ό,τι φαγητό θέλουμε έρχετε στο χώρο μας. Μέσα από το διαδίκτυο, δεν χρειάζεται ούτε καν να παμε στο βιβλιοπωλείο για να

παραγγείλουμε το βιβλίο που μας αρέσει ! Δεν χρειάζεται να μετακινηθούμε για βρούμε σπίτι όταν θέλουμε να αγοράσουμε: μπαίνουμε στο internet και εκεί είναι όλα τα σπίτια στη διάθεσή μας προς πώληση.

 

Από την άλλη, συνεχώς έχουμε την αίσθηση ότι τα πράγματα στην προσωπική, και την κοινωνική μας ζωή δεν είναι όπως έπρεπε να είναι για να είμαστε ευτυχισμένοι. Πάντα σκεφτόμαστε ότι θα μπορούσε να είναι η σχέση μας με τον σύντροφο μας καλύτερη, το πορτοφόλι μας πιο γεμάτο, τα παιδιά μας καλύτεροι μαθητές, ο μπαμπάς μας να μας είχε φερθεί καλύτερα όταν είμασταν μικροί, ο αδερφός μας να νοιαζόταν περισσότερο για μας, οι φίλοι μας να ήταν πιο στοργικοί απέναντί μας, κ.ο.κ.
Μοιάζει να μην ξέρουμε να ζούμε με τα πράγματα έτσι όπως είναι, να ζούμε σε μια κατάσταση έτσι όπως αυτή είναι. Νιώθουμε πως πρέπει να την αλλάξουμε, να την βελτιώσουμε, έχουμε την αίσθηση ότι τα πράγματα δεν θα είναι εντάξει εάν τα αφήσουμε στην ησυχία τους. Νομίζουμε ότι υπάρχει κάποιο «λάθος» σ’αυτό που δεν συμβαίνει αρκετά σύντομα, ή που δεν λειτουργεί με τον τρόπο που πιστεύουμε εμείς ότι θα έπρεπε να λειτουργούσε. Θεωρούμε δηλαδή την υπόθεσή μας αυτή ως σωστή, και σ’αυτήν μας την κρίση βασίζουμε την ευτυχία μας! Στην πραγματικότητα, μ’αυτόν τον τρόπο, υφαίνουμε την προσωπική μας δυστυχία… Είναι δυνατόν όμως η ανυπομονησία και η συνεχής επικριτική διάθεση να μας δώσει κάτι καλό;


Ένα κλειδί για την ευτυχία είναι η υπομονή. Κι αυτή κατακτάται με την πεποίθηση –που στην πορεία γίνεται γνώση- ότι όλα θα πάνε καλά, με την πίστη ότι υπάρχει ένα σχέδιο, που πολύ συχνά δεν συμβαδίζει με το σχέδιο που έχουμε σφηνωμένο στο κεφάλι μας ως το «σωστό σχέδιο». Δυστυχώς, αυτό εύκολα το ξεχνάμε, κι έτσι πολλοί από μας προσπαθούμε εναγωνίως να ελέγξουμε καταστάσεις για να λειτουργήσουν έτσι όπως «θα έπρεπε» να λειτουργήσουν, στον «τέλειο» χρόνο, με τον «ιδανικό» τρόπο!…
Ο νους θα επιδιώκει πάντα να αλλάζει τα πράγματα, εμείς απ’την άλλη χρειάζεται συνεχώς να επιεβαιώνουμε τον εαυτό μας ότι τα πράγματα εξελίσσονται έτσι ακριβώς όπως πρέπει να εξελιχθούν. Ο νους θέλει να πιστεύει ότι η αλλαγή των συνθηκών θα μας δώσει γαλήνη και ηρεμία. Ο νους θα επιμείνει ότι πρέπει να κάνουμε κάτι για να βελτιώσουμε τα πράγματα.
Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν πρόκειται να μας δοθεί οποιαδήποτε εμπειρία ζωής παρά μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι γι’αυτήν, όταν θα βρούμε μέσα μας την εμπιστοσύνη, και θα αποκτήσουμε την αντίληψη ότι τα πράγματα κυλάνε έτσι όπως θα έπρεπε να κυλήσουν, στο δικό τους χρόνο, με τον δικό τους τρόπο. Τότε μόνο μπορούμε να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε τη ζωή μας. Στην πραγματικότητα, όλοι μας είμαστε ικανοί να χαλαρώσουμε με τις συνθήκες αυτές που υπάρχουν τώρα στη ζωή μας, γνωρίζοντας οτι η βαθιά υπομονή και αυτο-αποδοχή θα μας δώσει την γαλήνη και την ψυχο-σωματική ίαση που ζητάμε.


Περισσότερα: http://www.schizas.com/site3/index.php?