Ο Αριστοτέλης είχε ανακαλύψει τη θεωρία της σχετικότητας(και όχι μόνο) χιλιάδες χρόνια πριν τον Einstein ή οποιονδήποτε άλλο!!

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

"Της των δε ενόντων ρευστήν δύναμιν, εις κραταιάν θέσιν ισοκλίνουσα παν εν τη δομή των σμικρών μορίων πλέγμα ουσίας μέγεθος έστι τάδε: η της μάζης πολλαπλότητα εν διαδοχή, δις, μετά μεγέθους τριών μυρίων μυριάδων τριπλών ποδών προς την μονάδα του χρόνου".

Πράγμα που σημαίνει: Το μέγεθος της περικλειόμενης ενέργειας που συγκρατεί τα μόρια στο πλέγμα της δομής τους είναι: Ο πολλαπλασιασμός της μάζας διαδοχικά δύο φορές, με το μέγεθος τριάντα χιλιάδες φορές το δέκα χιλιάδες (μετρούμενο σε) τρία πόδια προς τη μονάδα του χρόνου.

Δηλαδή Ε= m: (3: 10.000:10.000) : (3: 10.000:10.000)= m: (3: 10.000:10.000)2 = m; (3: 100.000.000)2=m: (300.000.000)2= m : c2
Όπου 300.000.000 m/sec = c η ταχύτητα του φωτός.
Σχόλια: τριών μυρίων μυριάδων 3 (χ) 10.000 (χ) 10.000 άρα 300.000.000 m/sec.
Η μονάδα μήκους 3 πόδια (=1 μέτρο) = l m.
Η μονάδα του χρόνου είναι το 1 sec.
Άρα η ταχύτητα του φωτός c= 300.000.000 m/sec = 300.000 Km/sec, αφού 1 Km (χιλιόμετρο) = 1000 m.

Εδώ έχουμε να κάνουμε πολλά σχόλια με πρώτο το ότι βασιζόμαστε στην έρευ­να των Άγγλων και των Αμερικανών για την αυθεντικότητα του αραβικού κειμέ­νου. Το βασικότερο όμως των σχολίων είναι το «πώς γνώριζε ο Αριστοτέλης ή οι Άραβες τις σύγχρονες μονάδες μέτρησης; Δηλαδή το μέτρο και το δευτερόλεπτο. Μήπως και τις μονάδες μέτρησης τις πήραν οι «πολύμαθοι κλέφτες της αρχαίας ελ­ληνικής γνώσης» από τους αρχαίους μας προγόνους;

Το μεν δευτερόλεπτο έχει κάποια λογική, αφού είναι το 1/60 του λεπτού (min) που είναι το 1/60 της ώρας (h) που είναι το 1/24 της περιστροφής της Γης γύρω από τον εαυτό της.
Το μέτρο όμως ή τα τρία πόδια; Εδώ υπάρχει ένα μυστήριο.

Nα δώσουμε όμως και άλλα χωρία από το κείμενο του Αριστοτέλη για την ταχύ­τητα του φωτός.
«Την προς άκραν αύξησιν λόγου μεταβολής χώρου, προς χρόνον, ουκ εά η φύσις εις μη μετρήσιμον προσάγειν: προσάγει γαρ οσονούπω της μάζης το μέγε­θος εις το μη μετρήσιμον».
Πράγμα που σημαίνει: « Την αύξηση του λόγου του μήκους προς το χρόνο (ταχύτητα) προς ακραία τιμή (όριο της ταχύτητας του φωτός) δεν την επιτρέπει η φύση να φθάσει σε μη μετρήσιμη τιμή (άπειρο). Διότι κάνει και το μέγεθος της μάζας να είναι μη μετρήσιμο (άπειρο)».
Ακριβώς, δηλαδή, ότι λέει και η ειδική θεωρία της σχετικότητας του Einstein (;) που του την εξήγησε και πλήρως διατύπωσε ο Καραθεοδωρή(ς).


Πάμε παρακάτω στο κείμενο του Αριστοτέλη:
«Την δε χρόνου ροήν πάλιν αίφνης εις βραδύτερον προσάγει». Που σημαίνει: «Τη δε ροή του χρόνου την επιβραδύνει άμεσα».
Μιλάμε δηλαδή για τη διαστολή του χρόνου.

Όσον αφορά το όριο της ταχύτητας του φωτός ο Αριστοτέλης, όπως τον αντέγρα­ψαν οι Άραβες και όπως πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια απεκάλυψαν οι Άγγλοι, μας λέει-
«Την δε μεταβολήν των θεών νόμος τοιαύτη επιβολή φέρει το μέγεθος μηδέ των τριών μυρίων μυριάδων τριπλών ποδών προς την του χρόνου μονάδα υπερέχειν, μηδέ Ήλιος άλλος αστήρ αντιβαίνειν».
Εδώ έχουμε ένδειξη για το ότι ο Αριστοτέλης έχει διατυπώσει και τη «γενική θε­ωρία της σχετικότητας».

Η μετάφραση είναι: Στη δε μεταβολή (του χώρου προς τον χρόνο, άρα στην ταχύ­τητα), ο νόμος των θεών επιβάλλει να είναι μικρότερη από τριάντα χιλιάδες επί δέκα χιλιάδες επί τρία πόδια (ένα μέτρο) προς τη μονάδα του χρόνου (ένα δευτερόλεπτο) και ούτε ο Ήλιος ούτε άλλο άστρο μπορεί να την κάνει να παραβεί (το νόμο).

Η τελευταία φράση δείχνει ότι:
1) Γνώριζε ο Αριστοτέλης ότι ο Ήλιος ήταν απλά ένα άστρο όπως όλα.
2) Γνώριζε ότι τις συνθήκες κίνησης τις ορίζουν τα «βαρυτικά πηγάδια» (gravity wells) των άστρων, και ακόμη και ένα μαύρο άστρο (μελανή οπή) με την τεράστια έλξη του δε μπορεί να εξασφαλίσει ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν του φωτός.

ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ

Συνοπτικά μπορούμε να πούμε ότι:
1) Οι υποψίες μας για το ότι ο Einstein κάτι έτοιμο πρέπει να βρήκε όταν διατύπωσε τη θεωρία της σχετικότητας επαληθεύονται.
2) Ο Einstein με ειλικρίνεια και εντιμότητα ζήτησε τη βοήθεια του Καραθεοδωρή(ς) που του τα εξήγησε όλα.
3) Στον Αριστοτέλη πλέον μπορούν να αποδοθούν.
α) Ο τύπος E=m:c2 για τη μετατροπή της μάζας σε ενέργεια και αντιστρόφως.
β) Η διαστολή του χρόνου και η συστολή του μήκους .
γ) Το όριο της ταχύτητας του φωτός.
6) Η μέτρηση της ταχύτητας του φωτός.
ε) Η «βαρυτική» θεωρία της γενικής θεωρίας της σχετικότητας.
στ) Η σχέση μάζας - ταχύτητας (όταν απειρίζεται η μία, απειρίζεται και η άλλη).

Τέλος να τονίσουμε ότι ακόμη και αν δεν τα έβγαλε αυτά ο Αριστοτέλης, τότε τα πήρε από κάποια άλλη αρχαιότερη ελληνική πηγή σαν μύστης που ήταν.

Ακόμη και αν οι Άραβες είπαν ψέματα και δεν τα βρήκαν όλα αυτά από τον Αρι­στοτέλη, ας αναρωτηθούμε που τα βρήκανε πριν από εκατοντάδες χρόνια;
Εξάλλου γιατί να μην πάρουν αυτοί τη δόξα; Το πιθανότερο είναι ότι οι Άραβες απλά αντέγραφαν για να σώσουν τη γνώση, χωρίς καν να την κατανοούν.
Αυτούς τους Άραβες αλλά και τους Άγγλους του Imperial College of London τους ευχαριστούμε για τη γνώση που μας έδωσαν και για την αλήθεια που την απεκατέστησαν.

  

 

  

Το μυστήριο ψάχνει λύση…

Το déjà vu είναι σπάνιο φαινόμενο, αλλά όταν συμβαίνει το καταλαβαίνουμε. Είναι αυτό που μπορεί να περπατάς σε μια πόλη την οποία επισκέπτεσαι πρώτη φορά και ξαφνικά γνώριμες εικόνες έρχονται στο μυαλό, σαν να φωνάζουν ότι έχεις ξανάρθει σε αυτό το μέρος. Όμως δεν έχεις ξαναπάει, άρα τι συμβαίνει;

Για την ακρίβεια, κανείς δεν ξέρει στ’ αλήθεια τι συμβαίνει. Η προέλευση του déjà vu (που σημαίνει στα Γαλλικά αυτό που «έχω ήδη δει»), δηλαδή η αίσθηση της οικειότητας με κάτι που είναι εντελώς καινούργιο, παραμένει κρυμμένη κάπου βαθιά κρυμμένη στον εγκέφαλό μας. Το φαινόμενο αυτό είναι δύσκολο να μελετηθεί, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι συνδεδεμένοι με καλώδια και μηχανήματα όταν τους συμβαίνει αυτό προκειμένου να καταφέρουν οι ερευνητές να βρουν άκρη.

Ωστόσο, οι επιστήμονες είχαν προβληματιστεί πολλά χρόνια, καθώς μια περιγραφή εμπειρίας déjà vu εμφανίστηκε το 1888 σε ασθενείς με επιληψία. Η παρατήρηση του φαινομένου δεν ήταν σύμπτωση, μιας και οι άνθρωποι με κάποιες μορφές επιληψίας φαίνεται να νιώθουν το déjà vu πιο συχνά σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν την ίδια διαταραχή. Η έρευνα σε τέτοιους ασθενείς έδειξε ότι τα αισθήματα του déjà vu που ένιωθαν ήταν πιο πιθανό να συνδέονταν με τις κρίσεις στο μέσο κροταφικό λοβό, το μέρος του εγκεφάλου που σχετίζεται με την αντίληψη των αισθήσεων, την παραγωγή του λόγου και τη μνήμη.

Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, οι νευρώνες παρουσιάζουν πρόβλημα, στέλνοντας μπερδεμένα μηνύματα σε διαφορετικά μέρη του σώματος. Για αυτούς τους ασθενείς, το déjà vu είναι ένα αποτέλεσμα σύγχυσης των συνδέσεων στον εγκέφαλο. Όταν κάποιοι ασθενείς υποβάλλονται σε εγχείριση εγκεφάλου για να αντιμετωπίσουν τις κρίσεις, ξυπνούν και είναι απαλλαγμένοι από το φαινόμενο αυτό.

Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι παρόμοιο πρόβλημα των νευρώνων μπορεί να προκαλέσει σε υγιείς εγκεφάλους, που δεν παθαίνουν κρίσεις, μια αίσθηση οικειότητας ενώ δεν υπάρχει λόγος να αισθανθούν κάτι τέτοιο.

Μια δεύτερη υπόθεση περιλαμβάνει ένα άλλο λάθος του εγκεφάλου. «Αυτή τη φορά, το πρόβλημα έχει να κάνει με τη μνήμη», λέει η Anne Cleary, καθηγήτρια γνωστικής ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Κολοράντο. Ένα ερέθισμα που προκύπτει από μια νέα κατάσταση ενεργοποιεί την ανάμνηση μιας παλιότερης παρόμοιας εμπειρίας, την οποία ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί να ανακαλέσει. Η Cleary δίνει το παρακάτω παράδειγμα στην προσπάθεια της να εξηγήσει το φαινόμενο. Έστω ότι επισκέπτεστε το Παρίσι για πρώτη φορά και έχετε φτάσει στο Λούβρο.

Το βλέμμα σας πέφτει στην τεράστια γυάλινη πυραμίδα που ξεχωρίζει στον προαύλιο χώρο του μουσείου και ξαφνικά νιώθετε αυτό το παράξενο συναίσθημα. Εκείνη τη στιγμή, ο εγκέφαλός σας δεν μπορεί να ανακαλέσει την ανάμνηση που θα μπορούσε να εξηγήσει την κατάσταση, ότι δηλαδή πριν από λίγους μήνες είδατε την ταινία The Da Vinci Code, μια ταινία στην οποία φαίνεται πολύ καθαρά η Πυραμίδα του Λούβρου. «Λόγω της απουσίας της ανάκλησης αυτής, μας απομένει μόνο η αίσθηση της οικειότητας με την παρούσα κατάσταση», λέει η Cleary.

Η Cleary έχει την υποψία ότι αυτού του είδους η οικειότητα προκύπτει από την ικανότητά μας να θυμηθούμε τη δομή του χώρου και του περιβάλλοντος. Προκειμένου να ελέγξει αυτή την υπόθεση, η ειδικός προσπάθησε να προκαλέσει déjà vu σε εργαστηριακές συνθήκες. Χρησιμοποιώντας ένα παιχνίδι που προσομοιάζει με τη ζωή, το The Sims, η Cleary και η ομάδα της έστησε δυο σκηνικά, με διαφορετικά χαρακτηριστικά αλλά ολόιδια στη διάταξη. Το πρώτο ήταν το σκηνικό μιας αυλής που είχε ένα δέντρο σε μια γλάστρα στο κέντρο του, περικυκλωμένο από διάφορα φυτά και άλλα φυτά που κρέμονταν σε καλάθια από τους τοίχους. Το δεύτερο σκηνικό απεικόνιζε ένα μουσείο που αντί για το δέντρο είχε ένα μεγάλο άγαλμα, το έδαφος είχε χαλιά και τα καλάθια είχαν κεριά.

Όταν οι συμμετέχοντες ερεύνησαν το δεύτερο δωμάτιο, ανέφεραν ότι ένιωσαν ένα συναίσθημα déjà vu, αλλά δεν μπορούσαν να το συνδέσουν με το χρόνο που πέρασαν ανακαλύπτοντας το πρώτο δωμάτιο. «Οι άνθρωποι έχουν μια αυξημένη αίσθηση déjà vu όταν η σκηνή έχει μια παρόμοια διάταξη, αλλά δεν μπορούν να ανακαλέσουν την πηγή αυτή της οικειότητας που αισθάνονται», λέει η Cleary.

«Μια ακόμα πιθανή εξήγηση του déjà vu», αναφέρει η Cleary «μας οδηγεί πίσω στο 1928, όταν ο ψυχολόγος Edward Titchener περιέγραψε την αίσθηση χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της διέλευσης ενός δρόμου. Όπως ξεκινάμε να διασχίσουμε το δρόμο, ενστικτωδώς κοιτάμε στα αριστερά, αλλά αν κάτι μας τραβήξει την προσοχή στα δεξιά, στρέφουμε το βλέμμα μας προς τα εκεί. Μέχρι να κοιτάξουμε πάλι στα αριστερά, ο εγκέφαλός μας μπορεί να έχει ξεχάσει την πρώτη φορά που κοιτάξαμε προς τα εκεί. Αυτή η δεύτερη ματιά ενδέχεται να προκαλέσει το αίσθημα της οικειότητας, διότι, σε αυτήν την περίπτωση, έχουμε πράγματι δει κάτι προηγουμένως.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι που βιώνουν το déjà vu δεν μπορούν να εξηγήσουν για ποιο λόγο συμβαίνει. Πάντως, «ο εγκέφαλός μας προσπαθεί να μας εξηγήσει», λέει η Cleary. Αυτές οι εμπειρίες κατά τις οποίες γνωρίζουμε κάτι το οποίο δεν μπορούμε να θυμηθούμε λειτουργούν όλες με τον ίδιο τρόπο. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι ξέρουμε το όνομα του ηθοποιού σε μια ταινία, αλλά δεν μας έρχεται αυτόματα να το πούμε. «Όταν η ανάκληση αποτυγχάνει, οι αναμνήσεις μας έχουν παρόλα αυτά έναν τρόπο να μας ειδοποιούν για το γεγονός ότι υπάρχει κάτι σχετικό εκεί», λέει η Cleary. «Υπάρχει κάτι σε αυτή τη διαδικασία που χρειάζεται περαιτέρω εξερεύνηση και μελέτη».

 

   

•  
•  

   

Ο Vincent Van Gogh πούλησε μόνο έναν πίνακα όσο ζούσε, για 400 φράγκα.

Αυτό δεν τον σταμάτησε από το να ολοκληρώσει 900 έργα τα οποία σήμερα αξίζουν εκατομμύρια.

Η J.K Rowling πήρε διαζύγιο τον πρώτο χρόνο του γάμου της και μετακόμισε με το μωρό της στο Εδιμβούργο.

Επέζησε με τη βοήθεια της πρόνοιας, μένοντας σε ένα διαμέρισμα που είχε ποντίκια και πήγαινε και έγραφε σε καφετέριες.

Το μυθιστόρημά της "Harry Potter" απορρίφθηκε από 12 εκδοτικούς οίκους.

O Albert Einstein άρχισε να μιλάει όταν ήταν 3-4 και έμαθε να διαβάζει στα 7. Οι δάσκαλοι και οι γονείς του νόμιζαν ότι είχε πρόβλημα. Αποβλήθηκε από το σχολείο και αργότερα απέτυχε στις εξετάσεις να μπει στο Swiss Polytechnic Institute στη Ζυρίχη. (Τελικά τα κατάφερε, αλλά όταν αποφοίτησε δεν μπορούσε να βρει δουλειά γιατί κανείς από τους καθηγητές του δεν τον συμπαθούσε αρκετά ώστε να του γράψει συστατική επιστολή.)

Στον Sidney Poitier είπαν κατά τη διάρκεια μίας ακρόασης να "σταματήσει να ξοδεύει το χρόνο των ανθρώπων και να πάει να γίνει λαντζέρης ή κάτι τέτοιο". Αργότερα στην καριέρα του κέρδισε Oscar και έγινε ένας από τους πιο αξιοσέβαστους ηθοποιούς.

To Angry Birds, το τόσο δημοφιλές αυτό παιχνίδι, ήταν η 52η προσπάθεια της Rovio, της εταιρίας που το έφτιαξε.

Ξόδεψαν 8 χρόνια και κόντεψαν να πτωχεύσουν πριν τελικά να τα καταφέρουν να εκτοξευθούν.

Ο Walt Disney απολύθηκε από εφημερίδα γιατί "δεν είχε φαντασία ούτε καλές ιδέες."

Επίσης χρεοκόπησε αρκετές φορές στη ζωή του.

Το WD-40, ένα λιπαντικό που βρίσκεται σε όλα τα kit εργαλείων, πήρε το όνομά του επειδή τα πρώτα 39 πειράματα απέτυχαν.

WD-40 σημαίνει "Water Displacement-40th Attempt." Ευτυχώς που συνέχισαν να προσπαθούν.

(Το WD-40 εκτός των χιλιάδων άλλων χρήσεών του βγάζει δοκιμασμένα κηρομπογιά από τοίχο!)

Τα γνωστά χαρτάκια post-it που βρίσκονται πάνω σε κάθε γραφείο ήταν ένα λάθος.

Αναζητώντας μία πανίσχυρη φόρμουλα κόλλας, επιστήμονες της 3M απέτυχαν παταγωδώς αλλά κατέληξαν με τα post-it.

Το Όσα παίρνει ο άνεμος απορρίφθηκε 38 φορές.

O Αλχημιστής πούλησε μόνο 800 αντίτυπα στην πρώτη του έκδοση και ο εκδότης αποφάσισε να το αποσύρει.

Σήμερα αποτελεί ένα από τα best-seller όλων των εποχών.

H Whoopi Goldberg παράτησε το σχολείο και επιζούσε για κάποιο χρονικό διάστημα μέσω της πρόνοιας.

Αργότερα δούλεψε ως οικοδόμος, ταμίας και μακιγιέζ πτωμάτων σε γραφείο τελετών.

Οι δάσκαλοι του Thomas Edison είπαν ότι ήταν "πολύ χαζός για να μάθει οτιδήποτε".

Απολύθηκε από τις δύο πρώτες του δουλειές επειδή δεν ήταν αρκετά παραγωγικός.

"Χαζός", "μη παραγωγικός", αλλά 2.000 προσπάθειες αργότερα, κατασκεύασε τον ηλεκτρικό λαμπτήρα.

Ο Colonel Sanders, ιδρυτής των Kentucky Fried Chicken πήρε την πρώτη του επιταγή σύνταξης ύψους 99 δολαρίων σε ηλικία 65 ετών. Είχε ένα μικρό σπίτι, ένα παμπάλαιο αυτοκίνητο και ήταν φτωχός. Αλλά αυτό δεν τον σταμάτησε από το να αρχίσει να πλησιάζει ιδιοκτήτες εστιατορίων, προσφέροντας τη συνταγή του δωρεάν με αντάλλαγμα ένα ποσοστό από τα κέρδη.

1,009 ιδιοκτήτες εστιατορίων τον απέρριψαν μέχρι που πήρε το πρώτο του ναι.

Ο Sylvester Stallone αποβλήθηκε από 14 σχολεία σε 11 χρόνια.

Οι καθηγητές του τον αποθάρρυναν από το να ακολουθήσει καριέρα στην ηθοποιία και το σενάριό του για το "Rocky"

απορρίφθηκε από όλες τις εταιρίες εκτός από μία που η μόνη της προϋπόθεση ήταν να μην παίξει εκείνος.

Στον Tom Cruise αρνήθηκαν ρόλο στην τηλεοπτική σειρά "Fame" γιατί δεν ήταν "αρκετά όμορφος".

Οι ατζέντηδες modeling της Marilyn Monroe θεωρούσαν ότι έπρεπε να ακολουθήσει καριέρα ως γραμματέας.

Ο δάσκαλος του Elvis Presley στο Λύκειο του έβαλε "Γ" και του είπε ότι δεν μπορούσε να τραγουδήσει.

Οι δάσκαλοι του Beethoven θεωρούσαν ότι είναι ανεπίδεκτος στο βιολί και ότι ποτέ δε θα μπορούσε να τα καταφέρει ως συνθέτης. Όπως φυσικά ξέρουμε, συνέθεσε κάποιες από τις καλύτερες συμφωνίες στον κόσμο, παρόλο που ήταν κωφός.

Ο Mahatma Gandhi φοβόταν να μιλήσει δημόσια και κατά τη διάρκεια της πρώτης του υπόθεσης,

εγκατέλειψε την αίθουσα του δικαστηρίου.

O Michael Jordan απορρίφθηκε από την ομάδα μπάσκετ του σχολείου του.

Σήμερα μας θυμίζει ότι το μυστικό της επιτυχίας του είναι ότι έχει αποτύχει 9000 φορές. Και αποτύγχανε ξανά και ξανά και ξανά.

Η Oprah Winfrey υποβιβάστηκε από τη θέση της ως παρουσιάστρια δελτίου ειδήσεων.

Της είπαν ότι δεν ήταν κατάλληλη για την τηλεόραση.

Το πρώτο βιβλίο του Stephen King απορρίφθηκε 30 φορές. Πέταξε το χειρόγραφο στα σκουπίδια και σχεδόν τα παράτησε.

Η γυναίκα του το περιμάζεψε και τον ενθάρρυνε να το ξαναστείλει αλλού.

Δείτε τα αρχαία στο Λεύκτρο - Σπάρτη που θα «ξαναχαθούν» στο σκοτάδι!

Οι άνθρωποι που ζουν στη σημερινή Λακεδαίμονα αντιλαμβάνονται πλέον ότι βρίσκονται πάνω σε έναν ιστορικό τόπο αλλά σε λάθος εποχή.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουν όταν πληροφορούνται ότι τα εξαιρετικά ευρήματα που έφερε στο φώς το έργο του οδικού δικτύου Λεύκτρο – Σπάρτη είτε καταχώνονται είτε καταστρέφονται μένοντας εκτεθειμένα σε αγνώστους ή στην απειλή των έργων μεγάλης κλίμακας.

Κατά την διάρκεια ανασκαφών για τη δημιουργία του αυτοκινητόδρομου Σπάρτης Λεύκτρου από την Εταιρία Μορέας, στην περιοχή του Καραβά ανακαλύφθηκε ναός.

(Ισως του Θρώνακος Απόλλωνα, ο οποίος αναφέρεται από τον Παυσανία σαν ο ένας από τα δύο μεγαλύτερα λατρευτικά ιερά της Λακεδαίμονος. Ο ναός ιδρύθηκε τον 8ο π.χ. αιώνα, και είχε συνεχή λειτουργία μέχρι και τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Η σημασία του είχε αναγνωρισθεί και από τους Ρωμαίους, και για ένα διάστημα λειτουργούσε και σαν Μαυσωλείο).

Οι δύο μοναδικές σαρκοφάγοι που ανακαλύφθηκαν, άφησαν άφωνες τις αρχαιολόγους με την λεπτότητα της τέχνης τους. Ανθρωποι και άλογα σε διάφορα συμπλέγματα νομίζεις ότι θα ξεπηδήσουν μέσα από την σκαλιστή πέτρα.

Ο ναός έχει έκταση περίπου 2 στρεμμάτων.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι προκειμένου να προστατευθούν τα ευρήματα απέστειλαν σχετικό έγγραφο στην Unesco, καθώς και στον Δήμαρχο Σπαρτιατών Σταύρο Αργειτάκο και τον Πρόεδρο των Ξενοδόχων Λακωνίας Δημήτρη Πολλάλη, ζητώντας την συστράτευσή τους στην παραπάνω προσπάθεια.

Ο Νίκος Μπακής, συμπολίτης και μαχητής για την ιστορία της Αρχαίας Λακεδαίμονος, πασχίζει από την πλευρά του να «δείξει» πόσο κρίσιμα είναι τα πράγματα.

Σήμερα, στο notospress.gr σας παρουσιάζουμε εκτενές φωτορεπορτάζ από την περιοχή των ανασκαφών για να δείτε την αξία των ευρημάτων. Το φωτογραφικό υλικό προέκυψε από πολίτες που ενδιαφέρονται κι επισκέπτονται την περιοχή.

Στο 42 χιλιόμετρο της νέας χάραξης, στο ύψος Καραβά - Κλαδά, 3 χλμ από τη γέφυρα της Σπάρτης, έχουν αναδειχθεί τα πρώτα ευρήματα. Πιθανόν είναι ότι η ευρύτερη περιοχή αποτελεί ένα θαμμένο αρχαιολογικό χώρο. Για το πόσο σημαντικός είναι θα αποφανθούν οι Αρχαιολόγοι οι οποίοι και θα κριθούν τόσο για την ακρίβεια τους στην τεκμηρίωση όσο και για την ταχύτητα τους.

Κάτω από ελιές και επιχώσεις αιώνων υπάρχουν σημαντικά αρχαιολογικά στοιχεία που η σκαπάνη θα μπορούσε να φέρει στο φώς και να «ανατρέψει» ή να εμπλουτίσει ενδεχομένως ότι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.

Οι πληροφορίες και τα ευρήματα τόσο για τους τάφους και το Ανάκτορο της Πελλάνας (που το αμφισβητούν οι σημερινοί αρχαιολόγοι), τα Λουτρά, τον Ναό (του Απόλλωνα), την αμαξιτή οδό κ.α. δεν μπορεί να αφήνουν ασυγκίνητους τους ερευνητές - επιστήμονες οι οποίοι πρέπει να αποδειχθούν αντάξιοι των περιστάσεων και της ιστορίας του τόπου.

Όταν η Αρχαιολογία συνεγείρεται με την ανακάλυψη ρωμαϊκών απλών και αδιάφορων ξηρολιθιών δεν μπορεί να σιωπά μπροστά σε τέτοια ευρήματα!

Αν τα ευρήματα «καλυφθούν» για να περάσει πάνω τους ο δρόμος θα είναι ένα ιστορικό, μοιραίο και εγκληματικό σφάλμα.

Σε άλλες, ευρωπαϊκές, χώρες αυτά θα αποτελούσαν ήδη αντικείμενο αξιοποίησης έως κι εκμετάλλευσης…

Η θέση της Αρχαιολογίας για το θέμα προέκυψε από σχετικά δημοσιεύματα σε μερίδα του τύπου, όπου πέρα από την ενόχλησή για την κινητοποίηση ΜΜΕ και πολιτών αναφέρονταν τα εξής:

«Η ανασκαφή ολοκληρώθηκε το φετινό Μάιο ανασκαφής στον Κλαδά και συντείνει στην άποψη ότι πρόκειται για το συγκεκριμένο λατρευτικό ναό. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία επωνυμία περί «Θρόνακα» Απόλλωνα και μάλιστα με αναφορά του ίδιου του Παυσανία, όπως δημοσιεύθηκε, καθώς ο θεός δε φαίνεται να είχε τέτοιο προσωνύμιο και η Θρόνακα αποτελεί περιοχή / οικισμό, όπου υπήρχε το ιερό.

… Η συγκεκριμένη θέση εντοπίστηκε το 2011 και το ανασκαφικό έργο ξεκίνησε το β΄ εξάμηνο του 2012 από την Ε΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Λόγω, όμως, της πληθώρας βυζαντινών ευρημάτων η ανασκαφή διαβιβάστηκε στην 5η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, ενώ το μνημειώδες ταφικό ρωμαϊκό μνημείο, που βρέθηκε εντός της βυζαντινής εγκατάστασης και που εσφαλμένα χαρακτηρίστηκε ως το ιερό του Απόλλωνα, πέρασε στην αρμοδιότητα της Ε΄ ΕΠΚΑ.

Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές ανασκαφές, μέσα στο μνημείο βρέθηκαν μαρμάρινα σκαλοπάτια, αλλά και σαρκοφάγοι από το ίδιο υλικό (ανάλογες έχουν εντοπιστεί σε Γύθειο και Σπάρτη), ενώ το εύρημα χρονολογείται περί το 200-250 μ.Χ. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός, ότι εντός του τάφου βρέθηκαν αρχιτεκτονικά μέλη που ναι μεν προέρχονται από οικισμούς ή δημόσια κτήρια σε κοντινή με αυτό απόσταση, ωστόσο αυτό δεν είναι αρκετό για να παραπέμψει στο ναό του Απόλλωνα.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι μετά την ολοκλήρωση της ανασκαφικής διαδικασίας, η ανάδοχος εταιρεία κατέθεσε στην 5η ΕΒΑ τεχνική έκθεση, που προβλέπει κατάχωση του αρχαιολογικού μνημείου, προκειμένου να συνεχιστεί ο δρόμος. Να τονιστεί, στο σημείο αυτό, ότι παλαιότερα είχαν αναζητηθεί τρόποι διάσωσης του μνημείου από την Ε΄ ΕΠΚΑ και είχε συζητηθεί το ενδεχόμενο μεταφοράς του.

Ωστόσο, το πρόσφατο παράδειγμα μεταφοράς των ρωμαϊκών λουτρών από το Λογκανίκο, όπου βρέθηκαν, αποτέλεσε αποτρεπτικό παράγοντα, τόσο λόγω χρονοβόρας διαδικασίας αλλά και γιατί το κόστος μεταφοράς θα ήταν υπέρογκο, κάτι που δε δέχθηκε να αναλάβει η ανάδοχος εταιρεία.

Πάντως, την προηγούμενη εβδομάδα ολοκληρώθηκε η εισήγηση για την τύχη του αρχαιολογικού έργου από την 5η ΕΒΑ και τέλη του μήνα αναμένεται να συνταχθεί και η θέση της Ε΄ ΕΠΚΑ.

Οι δύο αυτές εισηγήσεις σε συνδυασμό με την τεχνική έκθεση της εταιρείας για το έργο του Λεύκτρο-Σπάρτη θα σταλούν στη Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και το θέμα στη συνέχεια θα συζητηθεί στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο».

Οι πληροφορίες ότι η επικεφαλής της Αρχαιολογίας συντονίζει το έργο της κατάχωσης των ευρημάτων δεν αναπαύει τους πολίτες αφού την ίδια στιγμή υπάρχει η πληροφορία ότι ακριβώς πάνω από τα ευρήματα θα περάσει ο δρόμος, γι’ αυτό και επίκειται μεταφορά αρδευτικής γεώτρησης που υπάρχει ακριβώς εκεί και η οποία θα αντικατασταθεί με νέα.

Ο Περιφερειάρχης Πέτρος Τατούλης επισκέφθηκε την περιοχή. Τώρα γνωρίζει και θα πρέπει να αναλάβει ουσιαστική πρωτοβουλία.

Το ίδιο πρέπει να πράξει και ο Δήμαρχος Σπάρτης κ Σταύρος Αργειτάκος καθώς και αρμόδιοι φορείς της πόλης.

Στα εργοτάξια του «Λεύκτρο – Σπάρτη» υπάρχει κόκκινος συναγερμός και αυστηρά μέτρα φύλαξης προκειμένου να αποτραπούν όσοι επιχειρούν φωτογράφηση και κινηματογράφηση της περιοχής.

Σύμφωνα με πληροφορίες του notospress.gr ομάδα πολιτών έχει οργανώσει ειδική μονάδα λήψεων προκειμένου να κινηματογραφήσει - απο απόσταση ασφαλείας - όλη την εξέλιξη.

Έτσι καταγράφεται κάθε ενέργεια και πράξη που αφορά είτε στην ανάδειξη και προστασία, είτε στην ταφή είτε και στην καταστροφή των αρχαιολογικών ευρημάτων σε όλο το μήκος του έργου με λήψεις ακόμα και απο αέρος.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Λίγα πράγματα που θα πρέπει να θυμάσαι"

"Λίγα πράγματα που θα πρέπει να θυμάσαι"

Να θυμάσαι ότι η παρουσία σου είναι ένα δώρο για τον κόσμο.

Να θυμάσαι ότι είσαι ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο πλάσμα....
Να θυμάσαι ότι η ζωή σου μπορεί να γίνει αυτό που θέλεις να γίνει.

Να θυμάσαι να παίρνεις τις μέρες μία μέρα κάθε φορά...

Να θυμάσαι να λογαριάζεις τις ευλογίες σου κι όχι τις ταλαιπωρίες σου.

Να θυμάσαι ότι θα τα καταφέρεις σε οτιδήποτε ήθελε προκύψει.

Να θυμάσαι ότι οι περισσότερες από τις απαντήσεις που ζητάς είναι μέσα σου.

Να θυμάσαι τα όνειρα εκείνα που περιμένουν να υλοποιηθούν.

Να θυμάσαι ότι οι αποφάσεις είναι κάτι πολύ σημαντικό για να το αφήνουμε στην τύχη.

Να θυμάσαι πάντα να προσπαθείς να βρεις το καλύτερο που υπάρχει μέσα σου.

Να θυμάσαι ότι τίποτε δεν σπαταλάει περισσότερη ενέργεια από την ανησυχία.

Να θυμάσαι ότι το να μην παίρνεις αυτό που θέλεις είναι πολλές φορές μια
θαυμάσια ευκαιρία της τύχης.

Να θυμάσαι ότι για όσο πιο πολύ καιρό κουβαλάς μια κακία μέσα σου τόσο πιο βαριά γίνεται.

Να θυμάσαι να μην παίρνεις τα πράγματα πολύ σοβαρά.

Να θυμάσαι να γελάς.

Να θυμάσαι ότι λίγη αγάπη μπορεί να πάει πολύ μακριά.

Να θυμάσαι ότι πολύ αγάπη κρατάει για πάντα.

Να θυμάσαι ότι την ευτυχία τη συναντάς συχνότερα όταν δίνεις παρά όταν παίρνεις.

Να θυμάσαι ότι οι θησαυροί της ζωής είναι οι άνθρωποι, όχι τα πράγματα.

Να θυμάσαι ότι θαύματα μπορούν πάντα να συμβαίνουν.

 

Φιλόσοφος, πολιτικός αλλά πάνω από όλα δάσκαλος με την πλήρη σημασία της λέξης, ο Κομφούκιος πέρασε όλη του τη ζωή αναζητώντας την ηθική: εκείνο το μοντέλο ενάρετου βίου δηλαδή που θα ξεκινούσε από την οικογένεια για να γενικευτεί στην κοινωνική αλληλεπίδραση, στη βάση πάντα μιας ιδανικής για τον σκοπό αυτό εκπαίδευσης.

Ο ακρογωνιαίος λίθος της σκέψης του ήταν λοιπόν η προσωπική ηθική, η οποία αν γενικευόταν στο σύστημα διακυβέρνησης θα μπορούσε να κάνει θαύματα σε επίπεδο ανθρώπινης συνύπαρξης: οι κοινωνικές σχέσεις θα κυβερνούνταν από την ακεραιότητα, τη δικαιοσύνη και την ειλικρίνεια.

Ο διανοητής του 500 π.Χ. θα προσπαθούσε μάλιστα ο ίδιος ως δημόσιος σύμβουλος να εφαρμόσει τη διδασκαλία του στην κοινότητα, το κοινωνικο-πολιτικό σύστημα που οραματίστηκε ωστόσο δεν θα υιοθετούταν παρά αιώνες αργότερα, τον 2ο αιώνα π.Χ. από τη δυναστεία των Χαν, οι οποίοι βάσισαν πράγματι τη δομή του αχανούς βασιλείου τους στις διδαχές του Κομφούκιου, οι οποίες πλέον είχαν μετατραπεί σε σύστημα διακυβέρνησης, τον περίφημο κομφουκιανισμό, που θα γινόταν η επίσημη αυτοκρατορική φιλοσοφία της Κίνας στα χρόνια που θα ακολουθούσαν.

Κι όλα αυτά ξεκίνησαν από έναν άνθρωπο που βάλθηκε να βρει ποιος ήταν ο ιδανικός τρόπος ενάρετης ζωής, καταλήγοντας τελικά σε μια φράση που θα αποκαλέσει «Χρυσό Κανόνα» και θα αποτελέσει τη βάση όλης του της κοσμοθεώρησης: «Μην κάνεις στους άλλους ότι δεν θες να κάνουν οι άλλοι σε σένα»...
Πρώτα χρόνια



Ο Κομφούκιος, γνωστός επίσης με το ιδιαίτερα τιμητικό Κονγκ Φούτζι ή Κ'ουνγκ Φου-Τζου, γεννιέται στις 27 Αυγούστου του 551 π.Χ. σε επαρχία της Βορειοανατολικής Κίνας. Για τα παιδικά του χρόνια δεν είναι και πολλά γνωστά, καθώς οι ιστορικές πηγές που τον αφορούν και οι απόπειρες για τη βιογραφία του είναι κατά πολύ μεταγενέστερες, μη διαχωρίζοντας συχνά τη μυθιστορία από τα πραγματικά γεγονότα. Οι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν θέσει μάλιστα εν αμφιβόλω πολλά από τα παραδεδομένα μέχρι σήμερα βιογραφικά στοιχεία του, οπότε η ιστορία της ζωής του παρατίθεται με κάθε επιφύλαξη.

Σύμφωνα πάντως με τον ιστορικό Σου-Μα Σι'εν (στο μνημειώδες έργο του «Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού»), ο Κομφούκιος φαίνεται να γεννιέται σε ηγεμονική οικογένεια της πάλαι ποτέ Δυναστείας των Ζου, ενώ άλλες πηγές τον θέλουν να αποτελεί μέλος αγροτικής φαμίλιας χτυπημένης από τη φτώχεια. Όπως κι αν έχει, ένα είναι σίγουρο: τα χρόνια που γεννιέται ο Κομφούκιος είναι ιδιαίτερα ταραγμένα, με τα πολυάριθμα κρατίδια της χώρας -μετά την πτώση του βασιλείου των Ζου- να έχουν παραδοθεί σε εμφύλιες συγκρούσεις και βαρβαρικές επιδρομές.



Ο Κομφούκιος φέρεται να χάνει τον πατέρα του ήδη από τρυφερή ηλικία, με την ανέχεια και την εξαθλίωση να τον πλήττουν πλέον με μεγαλύτερη σφοδρότητα. Για την εκπαίδευσή του επίσης δεν είναι και πολλά γνωστά (ή τεκμηριωμένα), με τον λαϊκό θρύλο να τον θέλει ωστόσο να λαμβάνει την παραδοσιακή μαθητεία στη λαϊκή κινεζική θρησκεία: το πλήρες τελετουργικό και μουσικά μαθήματα. Πριν κλείσει μάλιστα τα 19 του χρόνια ήταν ήδη παντρεμένος, ενώ λίγο αργότερα θα αποκτήσει έναν γιο και δύο κόρες.

Ήταν αναμφίβολα μια εποχή ανθρωπιστικής και ιδεολογικής κρίσης: κατά τη διάρκεια του 6ου αιώνα π.Χ., οι ανταγωνιστικές κινεζικές επαρχίες υπονόμευαν πλέον ανοιχτά τη συρρικνωμένη εξουσία των Ζου, που κυβέρνησαν τη χώρα για περισσότερα από 500 χρόνια. Οι παραδοσιακές κινεζικές πειθαρχίες και οι πατροπαράδοτες αξίες είχαν αρχίσει έτσι να φθίνουν, με ένα κλίμα διάχυτης παρακμής να μαστίζει τη χώρα...

Φιλοσοφία και διδαχές



Μέσα στο πλαίσιο αυτό της ηθικής κατάπτωσης, ο Κομφούκιος αναγνώρισε μια νέα ευκαιρία: διείδε την υποχρέωση να ενισχύσει τις κοινωνικές αξίες της παράδοσης και της συμπόνοιας. Η κοινωνική του φιλοσοφία διαποτίστηκε με την αρχή του «αγαπάτε αλλήλους», με τον ίδιο να λειτουργεί πάντα στη βάση της εγκράτειας και της αυτοπειθαρχίας. Πίστευε ακράδαντα ότι το κοινωνικό αγαθό της ομόνοιας θα μπορούσε να γίνει πράξη μέσω του Χρυσού του Κανόνα: «Ό,τι δεν επιθυμείς για τον εαυτό σου, μην το κάνεις στους άλλους» (και το ανάπτυγμά του: «Αφού εσύ ο ίδιος επιθυμείς να στέκεσαι, βοήθα τότε και άλλους να το κατορθώσουν, αφού εσύ ο ίδιος επιθυμείς επιτυχία, βοήθα τότε και άλλους να την επιτύχουν»).

Η πολιτική φιλοσοφία του Κομφούκιου ήταν βασισμένη απόλυτα στην ιδέα της αυτοπειθαρχίας: στα μάτια του ίδιου ήταν απαραίτητο για έναν ηγεμόνα να είναι έμπρακτα εγκρατής, ώστε να παραμείνει σεμνός και ταπεινός αλλά και να μπορεί να συμπεριφέρεται στους υπηκόους του με καλοσύνη και ευσπλαχνία. Σύμφωνα με τη σκέψη του, ο ηγεμόνας θα μπορούσε να κινητοποιήσει τον λαό του να τηρεί τους νόμους διδάσκοντάς του την αρετή, μέσα στο πλαίσιο πάντα της ενωτικής δυναμικής που ενέχουν τα θρησκευτικά τελετουργικά: «Εάν οι άνθρωποι καθοδηγούνται από νόμους, και η σταθερότητα ανάμεσά τους επιβάλλεται με τιμωρίες, θα προσπαθήσουν να γλιτώσουν την τιμωρία χωρίς ίχνος ντροπής. Εάν καθοδηγούνται από την αρετή, και η σταθερότητα ανάμεσά τους επιβάλλεται μέσω της εφαρμογής της τελετουργικής ευπρέπειας, θα έχουν την αίσθηση της ντροπής και θα σε ακολουθούν με συγκατάβαση», ισχυρίζεται στα «Ανάλεκτα», ενώ πιο κάτω παρατηρεί: «Ο ηθικός χαρακτήρας του ηγέτη είναι ο άνεμος. Ο ηθικός χαρακτήρας των υποτελών του είναι το χορτάρι. Όταν ο άνεμος φυσά, το χορτάρι λυγίζει».



Οι απόψεις του για την εκπαίδευση, στην οποία έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα, συμπυκνώθηκαν στις περίφημες Έξι Τέχνες του: τελετουργία, μουσική, τοξοβολία, αρματοδρομία, καλλιγραφία και αριθμητική. Ο κύριος ρόλος του εκπαιδευτικού ήταν για τον Κομφούκιο η διδασκαλία στους μαθητές του πώς να ζουν με ακεραιότητα και τιμιότητα: «Αυτός που μαθαίνει αλλά δεν σκέφτεται, είναι χαμένος. Αυτός που σκέφτεται αλλά δεν μαθαίνει, βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο». Μέσα από τα κηρύγματά του, ο ίδιος επιδίωξε να αναβιώσει τις παραδοσιακές κοινωνικές αξίες της καλοσύνης και της ευπρέπειας, με τις παιδαγωγικές μεθόδους του να είναι πράγματι εντυπωσιακές: «Μόνο καθοδηγώ τους πρόθυμους και διαφωτίζω τους ένθερμους. Εάν παρουσιάσω τη μία γωνία και ένας μαθητής δεν μπορεί να επιστρέψει με τις άλλες τρεις, δεν συνεχίζω το μάθημα».

Ο Κομφούκιος πάλεψε με την προσωπική του ζωή να γίνει παράδειγμα προς μίμηση: εργάστηκε αρχικά σε ταπεινές δουλειές, στην προσπάθειά του να θρέψει την οικογένειά του (βοσκός, φροντιστής φυτείας, κατώτατος δημόσιος υπάλληλος, λογιστής, βιβλιοθηκάριος κ.λπ.), ενώ από τα 22 του άρχισε να διδάσκει παιδιά της αριστοκρατικής τάξης ως οικοδιδάσκαλος. Οι διδασκαλίες του θα του αποφέρουν σταδιακά ένα σταθερό ακροατήριο, με τους υποστηρικτές του να τον ακολουθούν κατά πόδας στον ιδανικό τρόπο ζωής που πρότεινε.

Κάποια στιγμή ταξίδεψε στο βασίλειο για να έρθει σε επαφή με τα αρχαία κειμήλια και τις περγαμηνές της βασιλικής βιβλιοθήκης, ενώ από το 517 π.Χ. και μετά φαίνεται να αφιερώνεται στην πολιτική φιλοσοφία.

Έργα του Κομφούκιου



Η πένα του μεγάλου δασκάλου είναι υπεύθυνη για μια σειρά από μνημειώδη έργα της κινεζικής διανόησης. Πέρα από τις εισαγωγές, τις προσθήκες και τις διορθώσεις που έκανε σε παραδοσιακά κλασικά βιβλία της Κίνας και τα ιστορικά του έργα, έγραψε το περίφημο «Lunyu» (που θα μεταφραστεί στη Δύση αιώνες αργότερα ως «Τα Ανάλεκτα του Κομφούκιου»), που περιλαμβάνει τις βασικές αρχές της κοινωνικής και πολιτικής φιλοσοφίας του, αν και σήμερα οι μελετητές πιστεύουν ότι το εγχειρίδιο συντάχθηκε μεταγενέστερα από τους μαθητές του (υπάρχει μια σχετική ιστορική συναίνεση ότι το βιβλίο, με τη μορφή που το ξέρουμε τουλάχιστον σήμερα, πρέπει να αποκρυσταλλώθηκε γύρω στον 2ο αιώνα π.Χ.)

Όπως κι αν έχει, το Βιβλίο Ι' των «Ανάλεκτων» αποτελείται από προσωπικές παρατηρήσεις για το πώς συμπεριφερόταν ο Κομφούκιος ως στοχαστής, δάσκαλος και αξιωματούχος. Μελετητές έχουν ισχυριστεί ότι τα χωρία αυτά ήταν αρχικά γενικότερες εντολές για το πώς πρέπει ένας ευγενής να ντύνεται και να συμπεριφέρεται, οι οποίες έλαβαν αργότερα χαρακτήρα περιγραφών του Κομφούκιου. Παραδοσιακά, το Βιβλίο Ι' θεωρείται ότι παρέχει ένα άμεσο πορτρέτο του Κομφούκιου και έχει διαβαστεί ως βιογραφικό σκιαγράφημα. Από τα ακόλουθα αποσπάσματα, που θα τον έκαναν πρότυπο ευγένειας και ευπρέπειας για τις επόμενες γενιές των αξιωματούχων, μαθαίνουμε λοιπόν:



«Ο Κομφούκιος, στο σπίτι στο χωριό που γεννήθηκε, ήταν απλός ανεπιτήδευτος στους τρόπους του, ωσάν να μην εμπιστευόταν τον εαυτό του να μιλήσει. Αλλά όταν βρίσκεται στον προγονικό ναό ή στην Αυλή μιλάει πρόθυμα, παρόλο που πάντα επιλέγει τις λέξεις του με προσοχή».

«Όταν στην Αυλή μιλάει με αξιωματούχους χαμηλότερου βαθμού, είναι φιλικός, αν και ευθύς. Όταν μιλάει με αξιωματούχους μεγαλύτερου βαθμού, είναι συγκρατημένος αλλά ακριβής. Όταν ο άρχοντας είναι παρών είναι επιφυλακτικός, αλλά όχι μουδιασμένος».

«Όταν νηστεύει σε προετοιμασία για θυσία πρέπει να φορά τον Λαμπρό Χιτώνα, και πρέπει να είναι από λινό. Πρέπει να αλλάζει το φαγητό του και το μέρος που συνήθως κάθεται. Δεν εναντιώνεται στο να είναι το ρύζι του επιμελώς καθαρισμένο, ούτε το κρέας του εξαιρετικά λεπτοκομμένο».

«Όταν στέλνει έναν αγγελιοφόρο να ρωτήσει κάποιον σε μια άλλη χώρα, υποκλίνεται δύο φορές όταν ξεπροβοδίζει τον αγγελιοφόρο».

«Στο κρεβάτι αποφεύγει να πάρει τη στάση νεκρού ... Εάν συναντήσει κάποιον σε βαθύ πένθος πρέπει να υποκλιθεί απέναντι στην μπάρα του άρματός του».



Φτάνοντας στην ηλικία των 50 χρόνων, ο τρόπος ζωής που πρότεινε φαίνεται να αναγνωρίζεται από την ηγεμονική οικογένεια του βασιλείου όπου ζούσε, με τον ίδιο να αναλαμβάνει ανώτατα διοικητικά καθήκοντα σε θέματα δικαιοσύνης και δημοσίων έργων. Η φήμη που είχε χτίσει ως δάσκαλος εξαργυρώθηκε λοιπόν γύρω στα 501 π.Χ., με τον Κομφούκιο να γίνεται δήμαρχος της πόλης όπου ζούσε και κατόπιν να υπηρετεί σε κυβερνητική θέση αντίστοιχη με του σημερινού υπουργού.

Η άνοδός του στα ύπατα αξιώματα θα του έφερνε βέβαια εχθρούς και ισχυρούς πολέμιους του έργου του, με τις αντίπαλες αριστοκρατικές οικογένειες να ανησυχούν για τη δύναμη που φαινόταν να προσδίδει στον ηγεμόνα η δράση του Κομφούκιου και οι μεταρρυθμίσεις που επέφερε σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο: η αφοσίωση του λαού στον ηγεμόνα είχε αυξηθεί δραστικά από το έργο του διανοητή.

Κάποια στιγμή ήρθε σε ρήξη πάντως με τον ηγεμόνα και τα μέλη της αριστοκρατίας, με τον ίδιο να ψάχνει από καιρό αφορμή για να απαλλαγεί από τα δημόσια καθήκοντά του, καθώς δεν ήταν ποτέ ελεύθερος να εγκαθιδρύσει τον δικό του τρόπο ζωής: εγκαταλείπει λοιπόν στην πρώτη βολική ευκαιρία τη θέση του και καταφεύγει σε αυτοεξορία...
Θάνατος και κληρονομιά


Πεπεισμένος ότι η διδασκαλία του δεν άφησε το στίγμα της στην κινεζική κουλτούρα, ο Κομφούκιος θα περιδιαβεί στα γειτονικά βασίλεια, μεταφέροντας το οικουμενικό μήνυμά του. Στην ηλικία των 68 ετών φαίνεται ωστόσο να επιστρέφει στη γενέτειρά του, ακολουθούμενος από τους 72 (ή 77) μαθητές τους, αν πιστέψουμε τα «Ανάλεκτα».

Ο Κομφούκιος πέθανε στις 21 Νοεμβρίου του 479 π.Χ., σε ηλικία 71 ή 72 ετών, έναν χρόνο αφότου έχασε τον γιο του στη μάχη. Οι πιστοί ακόλουθοί του τίμησαν στον θάνατό του εγκαινιάζοντας μια μακρά περίοδο πένθους για τον χαμό του.



Παρά το γεγονός ότι στην εποχή του δεν θα έκανε σημαντική διαφορά στην καθημερινότητα των Κινέζων, από τον 4ο αιώνα π.Χ. έγινε σαφές ότι ο Κομφούκιος ήταν παραγνωρισμένος, με τη σοφία του να αξίζει αναμφίβολα μεγαλύτερη αναγνώριση. Οι μαθητές του είχαν αναλάβει μετά τον θάνατό του την οργάνωση της σκέψης του στα «Ανάλεκτα», τα οποία είχαν πλέον μετατραπεί σε ένα ραφινάτο σετ κανόνων και πρακτικών. Η φιλοσοφική παράδοση του Κομφούκιου διατηρήθηκε χάρη στους μαθητές του, που διέδωσαν το μήνυμά του σε κάθε άκρη της αχανούς Κίνας.

Μέχρι τον 2ο αιώνα π.Χ., κατά τη διάρκεια της πρώτης Δυναστείας των Χαν, η διδασκαλία του θα γινόταν η βάση για την κρατική εκπαιδευτική και πολιτική δομή, με τον κομφουκιανισμό να δοκιμάζεται στην πράξη και τη φήμη του εμπνευστή του να αγγίζει έκτοτε δυσθεώρητα επίπεδα.



Στην Ευρώπη το όνομα του Κομφούκιου δεν θα γινόταν γνωστό πριν από το 1687, με την πρώτη μετάφραση της ζωής και του έργου του στα λατινικά. Η διδασκαλία του θα επηρέαζε μάλιστα και τη δυτική φιλοσοφική παράδοση, με τους Διαφωτιστές να πειραματίζονται με το πώς θα μπορούσε να μεταφερθεί η κομφουκιανική ηθική στο δυτικό κοινωνικό σύστημα. Σήμερα θεωρείται ένας από τους διαπρεπέστερους διανοητές της κινεζικής ιστορίας, με την ιστορία των ιδεών να τον απαθανατίζει ως τον Σωκράτη της Κίνας...

Τα μνημεία των μεγαλιθικών πολιτισμών στέκουν σύμβολα του αεικίνητου ανθρώπινου πνεύματος, την ίδια ώρα που υπονομεύουν ανοιχτά τις γνώσεις μας για το παρελθόν μας ως ανθρωπότητα...

Οι Πέτρες του Καρνάκ - Γαλλία



Μια πλούσια συλλογή 3.000 και πλέον λίθινων σχηματισμών γύρω από το γαλλικό χωριό Καρνάκ είναι ο μεγαλύτερος τέτοιος σχηματισμός που έχει εντοπιστεί ποτέ στον κόσμο. Το μνημείο ανεγέρθηκε κάπου μεταξύ 4500-3300 π.Χ., με μια σειρά από αρχαιολογικές υποθέσεις να προσπαθούν να εξηγήσουν το ανεξήγητο. Άλλες ισχυρίζονται ότι οι πέτρες είναι στοιχισμένες με βάση αστρονομικά μοτίβα, ως ένα είδος πρωτόγονου ημερολογίου δηλαδή, την ίδια στιγμή που έχουν υποστηριχθεί ακόμα και προτάσεις που το θέλουν προϊστορικό σεισμικό σταθμό! Οι γνώσεις μας για την προϊστορία είναι σκανδαλωδώς λίγες...

Ο Ημιτελής Οβελίσκος του Ασουάν - Αίγυπτος



Στα αρχαία αιγυπτιακά λατομεία κοντά στο Ασουάν βρίσκεται κοιμισμένος ένας πέτρινος γίγαντας, ο οποίος θα στεκόταν κάποια στιγμή όρθιος ως οβελίσκος. Το έργο δεν ολοκληρώθηκε ωστόσο ποτέ και μια σειρά από εξηγήσεις βάλθηκαν να περιγράψουν το γιατί: από ρωγμές στην επιφάνειά του που έκαναν τους χτίστες να εγκαταλείψουν το φιλόδοξο σχέδιο μέχρι και βίαιη διακοπή του έργου. Αυτό που κάνει τον οβελίσκο τόσο εντυπωσιακό είναι φυσικά το μέγεθός του: στημένος, θα έφτανε σε ύψος 42 μέτρων (με το βάρος του να κυμαίνεται στους 1.200 τόνους), κάτι που σημαίνει ότι ο μονοκόμματος αυτός βράχος θα ήταν ψηλότερος από 10ώροφο οικοδόμημα! Ακόμα και σήμερα, πολύ λίγοι γερανοί μπορούν να μετακινήσουν τόσο πελώριο αντικείμενο, πώς σκόπευαν λοιπόν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι να μεταφέρουν τον θεόρατο οβελίσκο;

Antequera - Ισπανία



Τα τρία σημαντικότερα ντολμέν της Ισπανίας, τα Cueva de Menga, Cueva de Viera και Tholos of El Romeral, περιλαμβάνονται στα κορυφαία μεγαλιθικά μνημεία του κόσμου. Οι μεγαλύτερες των πετρών που έχουν χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή τους ζυγίζουν 180 τόνους, ενώ έχουν μεταφερθεί από απόσταση τουλάχιστον 1,5 χιλιομέτρου. Τα μνημεία της προϊστορικής εποχής εκτιμάται ότι έχουν χτιστεί γύρω στο 3700 π.Χ., γεγονός που τα κάνει σύγχρονα των άλλων περίφημων ντολμέν, όπως το Στόουνχεντζ. Οι τοίχοι φιλοξενούν ανθρωπόμορφες παραστάσεις, την ώρα που το μνημείο της Menga είναι ευθυγραμμισμένο με το θερινό ηλιοστάσιο...

Ggantija - Μάλτα



Το Ggantija είναι μια σύνθεση από δύο μεγαλιθικούς ναούς που είναι εγκατεστημένοι στο νησί Gozo της Μάλτας ήδη από το 3600 π.Χ., γεγονός που κάνει το μνημείο τη δεύτερη παλιότερη λατρευτική κατασκευή που έχει βρεθεί ποτέ (πίσω μόνο από το Gobekli Tepe της Τουρκίας)! Ας έχουμε υπόψη μας ότι μιλάμε για μια εποχή που τα μεταλλικά εργαλεία δεν ήταν διαθέσιμα στους γηγενείς της Μάλτας, κάτι που κάνει το επίτευγμα ακόμα πιο τρανό! Πιστεύεται ότι στην Ggantija λατρευόταν η γονιμότητα, αν και οι αρχαιολόγοι παραδέχονται ότι δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα ούτε τη λειτουργία των ναών ούτε βέβαια και το πώς χτίστηκαν...

Σφαιρικές Πέτρες - Κόστα Ρίκα



Με διάμετρο που ποικίλει από λίγα εκατοστά μέχρι και 2 μέτρα και βάρος που αγγίζει ακόμα και τους 15 τόνους, μια συλλογή από 200 πέτρινες σφαίρες εντοπίστηκαν στην Κόστα Ρίκα. Οι αρχαιολόγοι υποθέτουν ότι οι σφαίρες καμώθηκαν κάπου μεταξύ 1500-500 π.Χ. από πολιτισμό που έχει εξαφανιστεί πλέον, με τους μύθους και τους θρύλους που συνοδεύουν την ύπαρξή τους να είναι πραγματικά ανεξάντλητοι: οι σφαίρες είναι έτσι από ερείπια της Ατλαντίδας μέχρι και η αδιάσειστη απόδειξη ότι οι ντόπιοι διέθεταν μαγικό φίλτρο που μαλάκωνε τον βράχο! Επιστημονικά μιλώντας, δεν ξέρουμε τίποτα για τον σκοπό της ύπαρξής τους...

Κεφαλές Olmec - Μεξικό


Δεκαεφτά πέτρινα κεφάλια κολοσσιαίων διαστάσεων αποτελούν την περίφημη συλλογή Κεφαλών Olmec, που χρονολογούνται από το 1500-1000 π.Χ. και ζυγίζουν από 6-50 τόνους. Κάθε κεφάλι είναι καμωμένο με διαφορετική τεχνική και φιλοξενεί επίσης διαφορετική κόμμωση, γεγονός που υποδεικνύει -κατά τους αρχαιολόγους πάντα- ότι ενδέχεται να είναι αναπαραστάσεις πανίσχυρων ηγεμόνων των Olmec. Η δομή του προσώπου των κεφαλών ωστόσο, που ομοιάζει με αφρικανικές αντίστοιχες παραστάσεις, ενδέχεται να υποδεικνύει την παρουσία ισχυρού αφρικανικού πολιτισμού στην Αμερική ήδη από την προϊστορική εποχή, με την υπόθεση να ελέγχεται βέβαια...

Μνημείο Yonaguni - Ιαπωνία



Ήταν το 1987 όταν μια σειρά από παράξενους σχηματισμούς ανακαλύφθηκαν στην υποθαλάσσια περιοχή της ιαπωνικής νήσου Yonaguni, με την κατασκευή να «μυρίζει» ανθρώπινη δράση: ορθές γωνίες, αιχμηρές άκρες, πυλώνες και κολώνες. Η περιοχή αυτή υπήρξε μάλιστα στεριά πριν από 8000-10000 χρόνια (κατά την τελευταία περίοδο των παγετώνων δηλαδή), αν λοιπόν το Yonaguni έχει κατασκευαστεί πράγματι από ανθρώπους, τότε όχι μόνο θα μιλάμε για μια από τις παλιότερες ανθρώπινες δράσεις στον πλανήτη, αλλά για συνολική αλλαγή του τρόπου που βλέπουμε την προϊστορία μας...

Κόλπος Cambay - Ινδία



Το 2001, μια σειρά από στοιχεία υποδείκνυαν την ύπαρξη μιας βυθισμένης πολιτείας στα ανοιχτά των ακτών της Ινδίας: μπόλικες ανθρώπινες κατασκευές εντοπίστηκαν στο σόναρ (οικοδομήματα και κανάλια), την ίδια στιγμή που αναρίθμητα τεχνουργήματα (κεραμικά θραύσματα κ.λπ.) ανασύρθηκαν από τον βυθό. Η κλίμακα της πόλης είναι αρκετά μεγάλη, ενώ από χρονολόγηση κομματιού ξύλου μάθαμε ότι η ηλικία της κυμαίνεται γύρω στο 9500 π.Χ.: αν κάτι τέτοιο ισχύει, τότε η πολιτεία θα είναι όχι μόνο κατά χιλιάδες χρόνια παλιότερη από την αρχαιότερη πόλη που βρέθηκε ποτέ στην Ινδία, αλλά θα υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι έχτιζαν πόλεις χιλιάδες χρόνια πρωτύτερα απ' ό,τι υποθέταμε μέχρι σήμερα. Όλα αυτά βέβαια μένει να αποδειχθούν...

Κεφαλές Moai - Νησί του Πάσχα



Ένα από τα διαπρεπέστερα μυστήρια του πλανήτη κατοικεί στο απομονωμένο Νησί του Πάσχα: τα γιγαντιαία αγάλματα (Moai) τραβούν σαν μαγνήτης τους τουρίστες, πολύ λίγα ωστόσο γνωρίζουμε γι' αυτά. Παρά το γεγονός ότι αρχικά είχε υποτεθεί ότι επρόκειτο μόνο για κεφαλές, η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε ότι όλα σχεδόν έχουν σώματα θαμμένα στο χώμα. Πολύ λίγα μάλιστα από τα κεφάλια ανεγέρθηκαν πράγματι, με τα περισσότερα να παραμένουν στα λατομεία ή να εγκαταλείπονται κατά τη μεταφορά τους. Εννοείται ότι δεν γνωρίζουμε γιατί κατασκευάστηκαν, τι συμβολίζουν, πώς μεταφέρθηκαν και κυρίως γιατί εγκαταλείφθηκε το σχέδιο στη μέση. Η ιερογλυφική γραφή σε κάποιες από τις κεφαλές παραμένει αμετάφραστη, όπως μυστήριο συνεχίζει να αποτελεί η προέλευση της φυλής που κατοικεί στο νησί...

Gobekli Tepe - Τουρκία



Το μεγαλιθικό μνημείο της Τουρκίας θεωρείται γενικώς το παλιότερο θρησκευτικό οικοδόμημα που ανακαλύφθηκε ποτέ, με τη χρονολόγηση με άνθρακα να το τοποθετεί κάπου μεταξύ 10000-9000 π.Χ.! Το μνημείο περιλαμβάνει λίθινες κατασκευές και κολόνες που φιλοξενούν σκαλιστές παρατάσεις από αρπακτικά ζώα. Οι πέτρινες κολόνες, με κάποιες να αγγίζουν βάρος 20 τόνων, χρονολογούνται μάλιστα από την εποχή που οι άνθρωποι ήταν απλώς τροφοσυλλέκτες και κυνηγοί, ή τουλάχιστον έτσι υποθέτουμε εμείς σήμερα. Το Gobekli Tepe φαίνεται να έχει χτιστεί πριν από την έλευση της θρησκείας, της γραπτής γλώσσας, της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, ακόμα και του τροχού! Πώς χτίστηκε λοιπόν το μνημείο από τον άνθρωπο των σπηλαίων; Πώς κατασκεύασαν το οικοδόμημα χωρίς τη χρήση μεταλλικών εργαλείων; Και κυρίως τι σκοπό είχε ένα λατρευτικό μνημείο σε καιρούς που δεν υπήρχε καν η έννοια της θρησκείας; Οι συνεχιζόμενες ανασκαφές στο Gobekli Tepe θα μπορούσαν να αλλάξουν για πάντα την εικόνα που έχουμε για την ανθρώπινη προϊστορία...

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ: Ποιο είναι το μυστικό που μας κρατά καλά φυλαγμένο η NASA για πάνω από 4 δεκαετίες;;;

 

 

 

Eνα μυστικό φυλαγμένο καλά επί τέσσερις ολόκληρες δεκαετίες έρχεται ξαφνικά στο φως για να ανατρέψει όλα όσα πιστεύαμε. Ενας «άγγελος» ηλικίας μόλις 200.000 χρόνων αποκαλύπτει τα απόκρυφα μυστικά της Σελήνης και γεννά χιλιάδες ερωτήματα! Πόσα μας κρύβουν οι «εγκέφαλοι» της NASA;

Γιατί αποφάσισαν ξαφνικά να μας φανερώσουν πράγματα που απειλούν να ανατρέψουν επιστημονικές θεωρίες μισού αιώνα; Ή μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μία ακόμη φάρσα με στόχο τους εύπιστους που οραματίζονται την έλευση εξωγήινων;

Εκατοντάδες ιστοσελίδες που ασχολούνται με παράξενα και μεταφυσικά θέματα φιλοξενούν εδώ και έναν μήνα τη φωτογραφία ενός μικρού αγάλματος ύψους μόλις είκοσι πέντε εκατοστών. Παριστάνει μια γυναικεία ανθρωποειδή μορφή με μακριά μαλλιά και μακρύ φόρεμα που καλύπτει τα πόδια... Στους ώμους της φέρει ένα ζευγάρι φτερά και μοιάζει πολύ με την εικόνα που έχουμε όλοι για τους αγγέλους.

Εως εδώ, τίποτε το παράξενο. Εκείνο που έκανε τη φωτογραφία να κάνει τον γύρο του κόσμου συνοδευόμενη από ένα είδος ρεπορτάζ, το οποίο ωστόσο δεν αναπαρήγαγαν τα γνωστά ΜΜΕ, ήταν ο ισχυρισμός ενός επιστήμονα που εργάστηκε επί είκοσι τρία χρόνια στη NASA ότι το άγαλμα αυτό βρέθηκε το 1969 ενσωματωμένο σε ένα από τα βράχια της Σελήνης και έφεραν στη Γη οι αστροναύτες του «Απόλλων 11»!

Ο γεωλόγος δρ Μόρις Τσαρλς που αποκάλυψε την ύπαρξη του αγαλματίδιου ισχυρίζεται ότι εργαζόταν στη NASA επί είκοσι τρία χρόνια, από το 1964 έως το 1987, αλλά διατηρεί ακόμη στενές σχέσεις με τους παλιούς συνεργάτες του. Υποστηρίζει λοιπόν ότι η χημική ανάλυση στην οποία υποβλήθηκε το αγαλματίδιο απέδειξε ότι δημιουργήθηκε από ένα μείγμα σιδήρου που υπάρχει μόνο στη Σελήνη και μάλιστα γυαλίστηκε «στο χέρι» για να έχει μια εντυπωσιακά ασημόχρωμη γυαλάδα!

Μετά την επίδειξή του σε δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ, το αγαλματίδιο μεταφέρθηκε σε άγνωστη τοποθεσία για περαιτέρω μελέτη και εργαστηριακή εξέταση...Ενας άλλος Ιησούς ή δημιούργημα των Ανουνάκι; Πώς όμως έφτασε το αγαλματίδιο στα χέρια του δρα Τσαρλς, αν και έμεινε κρυφό επί σαράντα χρόνια;
«Ηταν κοινό μυστικό η ύπαρξή του, αλλά τα "κεφάλια" της NASA την κρατούσαν απόρρητη γιατί φοβόντουσαν παγκόσμιο πανικό! Πρόσωπα που για ευνόητους λόγους πρέπει να μείνουν ανώνυμα μου έφεραν κρυφά το άγαλμα» διατείνεται ο ίδιος.

Στο ρεπορτάζ που συνοδεύει τη φωτογραφία, ένας ανθρωπολόγος από την Ουάσινγκτον που δεν κατονομάζεται χαρακτηρίζει τους κατασκευαστές του «αγγέλου» ως όντα με θρησκευτικές πεποιθήσεις που μοιάζουν με τις χριστιανικές! «Δεν αποκλείεται να είχαν έναν δικό τους "Ιησού", πράγμα που θα αποδείκνυε ότι οι πνευματικές αρχές είναι συμπαντικές» φέρεται να λέει προκαλώντας αντιδράσεις: «Αυτό είναι καθαρή χριστιανική προπαγάνδα» απαντά ο δρ Μάιλς Φρέντερικς από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, δίνοντας μιαν άλλη εκδοχή: «Οι Σουμέριοι έλεγαν ιστορίες για τους Ανουνάκι από τον 18ο αιώνα π.Χ. Ισως τους επισκέφθηκαν όντα από τη Σελήνη που έφτιαξαν το άγαλμα κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή τους»!

Κανείς δεν ξέρει αν το άγαλμα και οι ισχυρισμοί του δρα Τσαρλς είναι αληθινά. Η NASA διέψευσε επισήμως τους ισχυρισμούς του. Πάντως, το ίδιο είχε κάνει και στις 20 Απριλίου, όταν κλήθηκε να σχολιάσει δηλώσεις του πρώην αστροναύτη Εντγκαρ Μίτσελ στο CNN, σύμφωνα με τις οποίες η συντριβή ενός UFO στο Ρόσγουελ του Νιου Μέξικο ήταν πραγματικό γεγονός! Ο Μίτσελ, που είχε συμμετάσχει στην αποστολή του «Απόλλων 14» στη Σελήνη, υποστήριξε ακόμη ότι οι Αρχές των ΗΠΑ -αλλά και οι διεθνείς- γνωρίζουν καλά ότι υπάρχει εξωγήινη ζωή, αλλά το κρατούν μυστικό από την κοινή γνώμη!

Ενα εξαιρετικο κειμενο

<<Μέτρησα τα χρόνια μου>>...(Mario de Adrade (1893- 1945) Ο Mario de Andrade (Βραζιλιάνος ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και μουσικολόγος) έγραψε...

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται
... λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις
πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του
απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται,
καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί,
γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη
χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους
για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα
μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το
περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις
επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες
καραμέλες στη σακούλα...

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια
και την ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά
των ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η
ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου
απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ'όσες
έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδηση μου και τους αγαπημένους μου….