Το παν στη ζωή είναι το στυλ. Έχω καταλήξει. Το θέμα δεν είναι τι και γιατί το κάνεις. Το θέμα είναι το πώς. Τα σκοτεινότερα κίνητρα να έχεις, αν η ενσάρκωση του σκοπού έχει στυλ, το παιχνίδι έχει κερδηθεί. Σαφέστατα το στυλ δεν είναι ίδιον της ανθρώπινης φύσης. Η ουσία μας είναι χοντροκομμένη, κακόγουστη. Η πραγματικότητα μας είναι το πώς ξυπνάμε το πρωί: Κομμένοι, αναμαλλιασμένοι, με βαριά φωνή και ανυπάκουα μέλη. Η αφετηρία μας είναι αυτή. Και μετά έρχεται το στυλ. Ή η υπερβολή του. Τα πάντα πειθαρχούν στην εικόνα μας (ή την εικόνα των άλλων) και φτιάχνεται η προβολή μας στον κόσμο. Προσέχουμε τι φοράμε, πως κινούμαστε στο χώρο, τι σχολιάζουμε, μερικοί από μας τι τρώμε και πως τρώμε, πως αλληλεπιδρούμε με τους άλλους και όλα αυτά με μια επίφαση φυσικότητας. Σαν να γεννηθήκαμε σκηνοθετημένοι και ιλουστρασιόν. Ακόμα κι όταν τσαλακωνόμαστε προσπαθούμε να το κάνουμε με στιλ. Ανάλογα με τις αισθητικές καταβολές του ο καθένας, χαμηλώνουμε τα φώτα, κλειδώνουμε απ’ έξω τους άλλους «που δε μπορούν να καταλάβουν οι ανόητοι», κι αναπαράγουμε μεγάλες σκηνές από ταινίες ή θεατρικά με μουσική υπόκρουση που ποικίλλει από καψουροτράγουδα της πίστας μέχρι την Τραβιάτα του Verdi. Το μυστικό για να έχεις πάντα το σωστό στυλ είναι να φαντάζεσαι ανά πάσα στιγμή τον εαυτό σου σε αναμονή για φωτογράφηση περιοδικού. Το ποιο περιοδικό εξαρτάται πάλι από το τις αισθητικές σου καταβολές, από τη Vogue μέχρι το LIFE. Πόσα τεύχη μπορεί να πουλήσεις με τη ρουτίνα σου; Πόσο εναλλακτικά μπορείς να προμοτάρεις τη φάτσα σου; Σου είναι εύκολο να συμβαδίσεις με τα τρέχοντα trends σα να γεννήθηκες κατέχοντας τα; Ε τότε έχεις κερδίσει. Αυτή η εποχή διαμορφώθηκε για να βρεις εσύ το τέλειο περιβάλλον να λάμψεις. Οι υπόλοιποι έπονται

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ

Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που συναντώ σπάνια, γι' αυτό και τους θαυμάζω: αυτοί που ονομάζω οι "φυσικοί άνθρωποι".

Οι φυσικοί άνθρωποι όταν κάνει κρύο κρυώνουν κι όταν έχει ζέστη ζεσταίνονται. Όταν είναι κουρασμένοι κοιμούνται και κουράζονται μόνο ύστερα από έντονη σωματική (ή πνευματική) δραστηριότητα. Τρώνε όταν πεινάνε και πίνουν νερό όταν διψούν. Σταματούν να τρώνε όταν χορταίνουν και ξαναπίνουν νερό μόνο όταν διψάσουν ξανά. Δεν τους πειράζει που ιδρώνουν, κι είναι πλήρως συμφιλιωμένοι με κάθε βιολογική τους ανάγκη - ακόμα και με το φόβο, που εσύ καταχωνιάζεις με το που τον προαισθανθείς.

Οι φυσικοί άνθρωποι όταν τους μιλάει κάποιος σοβαρά, καταφέρνουν να παραμένουν σοβαροί και να προσέχουν το συνομιλητή της - λες και τους ενδιαφέρουν όλα τα θέματα συζήτησης του κόσμου. Κι όταν τους λες αστεία - ακόμα και χαζά - ξεκαρδίζονται στα γέλια σαν να διασκεδάζουν περισσότερο με την πρόθεση, παρά με το ίδιο το αστείο.

Ξέρουν πολύ καλά να σιωπούν για θέματα που δεν κατέχουν και να μιλάνε μέχρι το σημείο που γνωρίζουν, σε όσα υπάγονται στο γνωστικό τους πεδίο. Δε ντρέπονται να κάνουν ερωτήσεις, ούτε να πουν "δεν ξέρω" όταν κάτι τους διαφεύγει. Και εννοείται πως δεν κατεβάζουν ποτέ τα μάτια όταν ομολογούν την άγνοιά τους.

Οι φυσικοί άνθρωποι ήρθαν στη ζωή ανοιχτοί να τη μάθουν. Μοιάζουν λες και γεννήθηκαν γνωρίζοντας ότι το ανθρώπινο είδος έχει όρια και πέρασαν χρόνια πολλά να τα εντοπίσουν. Είναι σε άμεση συνάρτηση με τη φύση και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της. Κοιτάζοντας τους καμιά φορά έχεις την αίσθηση πως πρόκειται για μια διακριτική συνέχεια της φυσικής νομοτέλειας. Σαν ένα μικρό λουλούδι ή ένα αιωνόβιο δέντρο. Και κάπου βαθιά μέσα σου, έχεις την πεποίθηση πως είναι αναπόφευκτο, μετά από 100 χρόνια, να πεθάνουν σοφοί και γήινοι την ίδια στιγμή.

Ο, τι διατυπώνουν οι φυσικοί άνθρωποι είναι αυτό και τίποτα άλλο. Η σαφήνεια είναι χαρακτηριστικό τους και τα πάντα - ακόμα και τα πιο βαθιά συναισθήματα, αυτά που εσένα σε αποσυντονίζουν - γι' αυτούς απαιτούν απλά μια πιο προσεκτική διατύπωση. Δεν αφήνονται σε τίποτα αν δεν το νιώσουν και δε νιώθουν τίποτα αν δεν σκιρτήσει μέσα τους φυσικά και αβίαστα.

Οι φυσικοί άνθρωποι ξέρουν να αγαπούν. Και να το λένε. Και να είναι - ό, τι είναι. Τίποτα πάνω τους και μέσα τους δεν είναι περιττό κι όσα καταγράφονται δικά τους είναι δεδομένα κι αυτονόητα σαν τα φτερά ενός πουλιού ή την ουρά μιας γάτας.

Αν μέχρι τώρα δεν είχες την τύχη να συναντήσεις κάποιο φυσικό άνθρωπο, αν ποτέ βρεθεί στο δρόμο σου, δέξου τον στη ζωή σου με ευγνωμοσύνη σαν μια ξαφνική καλοκαιρινή βροχή σε ένα άνυδρο τοπίο.

Κι ίσως, εσύ, που μια ζωή μάζευες στοιχεία και στατιστικές και κατασκεύαζες ιδανικές συνθήκες ευτυχίας, πάρεις μια μικρή ιδέα του τί σημαίνει να ανθίζεις. Απλά και φυσικά. Σαν να γεννήθηκες από πάντα γι' αυτό.

Η Σελήνη ασκεί διάφορες επιδράσεις στον πλανήτη μας λόγω της κοντινής απόστασης στην οποία βρίσκεται.
Έτσι η παρουσία της Σελήνης λόγω του ότι η ενέργεια της είναι πολύ ισχυρότερη και μεταβάλλεται πιο γρήγορα από την ηλιακή, δημιουργεί το φαινόμενο της μεταπτώσεως των ισημερινών και προκαλεί τις περιοδικές ανωμαλίες του.
Η κίνηση της Σελήνης επιδρά στο ισημερινό εξόγκωμα του εαρινού σημείου, περιοδικής μεταβολή της λοξώσεως της ελλειπτικής.
Η μηνιαία και Σεληνιακή κλόνονηση του άξονα είναι φαινόμενα που οφείλονται στη Σελήνη.
Μια άλλη σπουδαιότατη εκδήλωση επί της επίδρασης της Σεληνιακής έλξεως, αποτελούν τα φαινόμενα των παλιρροιών που φαίνονται περισσότερο στις υγρές εκτάσεις και λιγότερο στον στέρεο φλοιό της γης.
Ανάλογα φαινόμενα δημιουργούνται στην γήινη ατμόσφαιρα και εκδηλώνονται με τη μορφή ασθενών μεταβολών της πίεσης.
Η μεταβολή των αποστάσεων της Σελήνης από τη Γη δημιουργεί μαγνητικές διαταράξεις.
Η επίδραση όμως των φάσεων της Σελήνης στην κατάσταση του καιρού η στην εξέλιξη του φυτικού και ζωικού κόσμου, θεωρείται αβάσιμη.
Αν και στο ζήτημα αυτό οι λαϊκές πεποιθήσεις που αποτελούν το απαύγασμα των μακραίωνων παρατηρήσεων η είναι υπόλειμμα των αρχαίων δοξασιών και των αστρολογικών επινοήσεων, συνηγορούν για το αντίθετο, εν τούτοις η επιστήμη δεν έχει τα μέσα για να επιβεβαιώσει και να επαληθεύσει την ύπαρξη μιας τέτοιας επίδρασης της Σελήνης στα μετεωρολογικά φαινόμενα και στον οργανικό κόσμο, η οποία αν υπάρχει θα είναι ελάχιστη και πολύ δύσκολο να ανακαλυφθεί.
Η επιστήμη όμως συνεχίζει να ερευνά και να παρατηρεί και προς τον χώρο αυτό.



Σελήνη: Ένα πανάρχαιο διαστημόπλοιο

Οι Σοβιετικοί επιστήμονες Μιχαήλ Βάζιν και Αλεξάντερ Τσερμπάκωφ σ' ένα άρθρο που δημοσίευσαν σε επίσημο Σοβιετικό κυβερνητικό έντυπο, υποστήριξαν πως η Σελήνη στο εσωτερικό της είναι κούφια και δεν αποκλείεται να αποτελεί στην πραγματικότητα ένα διαστημόπλοιο, κατασκευασμένο από λογικά όντα κάποιου μακρινού ηλιακού συστήματος.
Οι Σοβιετικοί επιστήμονες υποστήριξαν πως ο κενός εσωτερικός χώρος ήταν γεμάτος από καύσιμα για τους κινητήρες, εργαλεία, όργανα ελέγχου και παρατήρησης.
Ήταν ένα διαστημόπλοιο που ήταν ικανό να ταξιδεύει χιλιάδες και εκατομμύρια χρόνια στο διάστημα.
Τα όντα που το κατασκεύασαν το έκαναν από ανάγκη για να εγκαταλείψουν τον αρχικό κόσμο απ' όπου κατάγονται.
Η νέα αυτή θεωρία στηρίζεται σ' ένα σύνολο ενδείξεων που χωρίζεται σε τέσσερις ομάδες:
--> Το αίνιγμα της καταγωγής της Σελήνης.
Οι τρεις θεωρίες που ίσχυαν μέχρι πρόσφατα καταρρίφθηκαν αφού:
α)
Η Σελήνη δεν αποτελούσε ποτέ μέρος της Γης από το οποίο να αποσπάστηκε
β)
Η Σελήνη δεν σχηματίστηκε από το ίδιο σύννεφο σκόνης και αέριων που σχηματίστηκε η Γη, αφού δεν διαθέτει την ίδια χημική σύσταση εδάφους με τη γη,
γ)
Η Σελήνη δεν μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη (θεωρία της «προσέλκυσης») αφού ένα τόσο μεγάλο σώμα είναι αδύνατον να μπει κάτω από φυσιολογικές συνθήκες σε τροχιά γύρω από έναν τόσο μικρό πλανήτη.
--> Ενδείξεις για την κενότητα του εσωτερικού της Σελήνης.
Υπάρχει μεγάλη διάφορα πυκνότητας ανάμεσα στη Γη και τη Σελήνη (3,33 gr.: cmm³ για τη Σελήνη και 5,5 gr.: cmm³ για τη Γη).
--> Ενδείξεις για την ύπαρξη εσωτερικού μεταλλικού περιβλήματος.
Κάτω από τον εξωτερικό φλοιό υπάρχει εσωτερικός μεταλλικός φλοιός πάχους 32 χιλιόμετρων.
-->Ενδείξεις για ενισχύσεις στην εξωτερική επιφάνεια και τις σκοτεινές περιοχές.
Σύσταση τους είναι το τιτάνιο, ο σίδηρος και σπάνια μέταλλα.


Δώδεκα ερωτήσεις που μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως η Σελήνη τοποθετήθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη


Ας ρίξουμε μια μάτια σ' αυτά τα ερωτήματα:
--> Γιατί η Σελήνη, που βρίσκεται τόσο κοντά μας, «παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αστρονομικά αινίγματα», σύμφωνα με την ομολογία των επισήμων εκπροσώπων της ΝΑΣΑ;
--> Γιατί διακεκριμένοι επιστήμονες ομολογούν πως αγνοούν την καταγωγή της Σελήνης;
Ανάμεσα τους ένας φυσικός, τιμημένος με το βραβείο Νόμπελ, διακήρυξε: «καμία από τις εξηγήσεις που διαθέτουμε δεν είναι βάσιμη».
--> Γιατί ένας από τους ειδικούς της ΝΑΣΑ εξέφρασε την παρακάτω απίθανη διατύπωση:
«Είναι πιο εύκολο ν' αποδείξουμε την ανυπαρξία της Σελήνης παρά την ύπαρξη της!»
--> Γιατί διακεκριμένοι επιστήμονες φτάνουν στο αστείο συμπέρασμα πως η Σελήνη δεν υπάρχει, εμπρός στην αδυναμία τους να εξηγήσουν την καταγωγή της;
--> Γιατί διακεκριμένοι επιστήμονες χαρακτηρίζουν τη Σελήνη σαν μια «κοσμική ανωμαλία της φύσης»;
Κατά τη γνώμη τους, βρίσκεται πολύ μακριά κι έχει πολύ μεγάλο μέγεθος για να είναι «φυσικός» δορυφόρος της Γης.
--> Με βάση ποιες ενδείξεις αποκλείουν τη Σελήνη σαν φυσικό δορυφόρο της Γης ;
--> Γιατί οι επιστήμονες αρνούνται να παραδεχθούν τη θεωρία της «προσέλκυσης» της Σελήνης από την έλξη της Γης ;
--> Γιατί οι αστροφυσικοί υποστηρίζουν πως η Σελήνη δεν είναι δυνατό να μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη, χάρη και μόνο στη δύναμη της έλξης του πλανήτη μας ;
--> Γιατί η σχεδόν κυκλική τροχιά της Σελήνης αποτελεί μια προσθετή απόδειξη της «αφύσικης» παρουσίας της γύρω από τη Γη ;
--> Γιατί διακεκριμένοι επιστήμονες διατυπώνουν την άποψη πως η Σελήνη μπήκε σε κυκλική τροχιά, χάρη στην επέμβαση μιας «άγνωστης» δύναμης;
Ποια ήταν η δύναμη αυτή;
--> Γιατί Σελήνη τοποθετήθηκε σε μια τέτοιο απόσταση από τη Γη, ώστε ο φωτεινός δίσκος της να είναι σε ίσο μέγεθος με το φωτεινό δίσκο του ήλιου;
Πως είναι δυνατό να παρουσιάζει το φαινόμενο των εκλείψεων, μοναδικό στο ηλιακό μας σύστημα;
--> Γιατί οι πρόσφατες γνώσεις της τοποθέτησης τεχνητών δορυφόρων σε τροχιά γύρω από τη Γη μας οδηγούν στο εκπληκτικό συμπέρασμα ότι και η Σελήνη κάποτε “τοποθετήθηκε” από λογικά όντα στη σημερινή της τροχιά;


Ποιοι κρύβονται μέσα στη Σελήνη;


Υπάρχουν ενδείξεις πως από άποψη σεισμικής και ηφαιστειογενή η Σελήνη αντιπροσωπεύει πραγματικά ένα νεκρό κόσμο.
Όταν το διαστημόπλοιο Απόλλων 14 έριξε τον τρίτο όροφο του με ορμή στη Σεληνιακή επιφάνεια, η Σελήνη αντέδρασε σαν μια μεγάλη καμπάνα.
Καταγράφτηκαν παλμικές δονήσεις διάρκειας τριών περίπου ωρών που έφτασαν σε βάθος 28-32 χιλιόμετρων.
Όταν κατά την αναχώρηση του ίδιου διαστημόπλοιου από το Σεληνιακό έδαφος απερρίφθη η σεληνάκατος, προκλήθηκαν νέες δονήσεις που κράτησαν ενενήντα περίπου λεπτά.
Από άποψη βιολογική τίποτε δεν αποκλείει την ύπαρξη ζωντανών όντων στο εσωτερικό της Σεληνιακής σφαίρας.
Η Σελήνη είναι ένας τόπος χωρίς ατμόσφαιρα, χωρίς άνεμους και διαβρωτικές δυνάμεις.
Ωστόσο ικανότατοι παρατηρητές διαπίστωσαν σημαντικές αλλαγές πάνω στην επιφάνεια της.
Παρατηρήθηκαν παράξενα αντικείμενα, (άνω των 700), παράξενες συσκευές σε σχήμα πυραμίδας η κώνου αλλά και ένας μυστηριώδης τετραγωνισμένος μονόλιθος.
Ο 'Αρθουρ Κλαρκ τον παρουσίασε στην ταινία του «Οδύσσεια του διαστήματος», στις πρώτες σκηνές.
Παρατηρήθηκαν Φώτα και φωτεινά στίγματα.
Εκτός από εμφανίσεις όμως υπάρχουν και εξαφανίσεις. Ο αστρονόμος Μάνταλερ παρατήρησε τέσσερα μεγάλα τείχη που δημιουργούσαν ένα αινιγματικό τετράγωνο.
Μέσα σ' αυτό υπήρχε ένας αινιγματικός σταυρός. Όλα αυτά εξαφανίστηκαν.


Ραδιοεκπομπές από το εσωτερικό της Σελήνης.


Στα τέλη της δεκαετίας του 30 ο Γκρότε Ρέμπερ, της εταιρείας Μπέλ συνέλαβε ραδιοφωνικά μηνύματα από τη Σελήνη.
Δυστυχώς το επεισόδιο αυτό χαρακτηρίστηκε απόρρητο και απαγορεύτηκε η δημοσίευση του.
Προλάβαμε όμως να μάθουμε πως οι Ραδιοεκπομπές προέρχονταν από το εσωτερικό και όχι από την επιφάνεια της Σελήνης.
Αρκετοί ερασιτέχνες αστρονόμοι συνέλαβαν σήματα από τη Σελήνη στα 1927, 1928 και 1934 με δική τους κατασκευής ραδιοτηλεσκόπια.
Στα 1935 συνέλαβαν παρόμοια μηνύματα οι Μαρόνι και Τσέλσα.
Στα 1956 οι επιστήμονες του πανεπιστημίου του Οχάιο δήλωσαν ότι συνέλαβαν ένα είδος κωδικοποιημένου μηνύματος από την Σελήνη.
Οι αστροναύτες, όταν ταξίδευαν προς τη Σελήνη, άκουσαν από το σύστημα εσωτερικής επικοινωνίας, μια παράξενη μουσική.
Ο Γάλλος συγγραφέας Ρομπέρ Σαρού ισχυρίστηκε πως ο αστροναύτης Αλ Γουώρντεν τη στιγμή που περπατούσε στη Σελήνη, άκουσε μια σειρά από ανεξήγητες λέξεις.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Σαρού το αινιγματικό μήνυμα έλεγε:
«ΜΑΡΑ (η ΛΑΜΑ) ΡΑΜΠΙ ΑΛΑΡΝΤΙ ΝΤΙΝΤΙ ΕΝΤΑΒΟΥΕΡ ΕΣΑ ΚΟΥΝΣ ΑΛΙΜ».
Το μήνυμα μέχρι στιγμής παραμένει αμετάφραστο, οι αρχαίες όμως παραδόσεις μιλούν για έναν κόσμο κρυμμένο στο εσωτερικό της Σελήνης.
Εάν κάποια μέρα πέσουν στα χέρια μας αρχαία Ελληνικά κείμενα θα ανακαλύψουμε όχι μόνο τη γλώσσα των μηνυμάτων, αλλά θα επιβεβαιωθεί ταυτότητα των εχθρικών αυτών κατοίκων της Σελήνης που εκπέμπουν μηνύματα μαζικής υστερίας σε πάνω από εκατό συχνότητες για αντίστοιχες γλώσσες του πλανήτη Γη.


Η επίδραση της Σελήνης στα αισθήματα του ανθρώπου.


Από τα αρχαία χρόνια η Σελήνη υπήρξε πηγή ποιητικής έμπνευσης και αντικείμενο θείας λατρείας.
Στην Αίγυπτο και τη Σύρια λατρεύονταν ως Αστάρτη (από την Ελληνική λέξη Αστήρ) που ήταν μια ωραία Θεά.
Οι εβραίοι την ονόμαζαν Ασταρώθ η βασίλισσα των ουρανών και από την συνήθεια τους να μισούν ότι δεν θεωρούν δικό τους την βεβήλωσαν.
Οι Έλληνες την λάτρευαν σαν Θεά του νυκτερινού φωτός.
Οι Ρωμαίοι την λάτρευαν ως Selene η Diana.
Οι 'Αραβες, οι Ινδοί, οι Ίνκας, οι Αζτέκοι, οι Σκανδιναβοί και κάποιες φυλές των νησιών του Ειρηνικού, στο πρόσωπο της Σελήνης έβλεπαν έναν Θεό, επειδή γνώριζαν την μεγάλη δύναμη που έχει το ουράνιο αυτό σώμα, που δεν είναι πλανήτης αλλά διαστημικό σκάφος.
Από το εσωτερικό της Σελήνης καταγράφτηκαν εκπομπές διανοητικού έλεγχου σε πάνω από 100 συχνότητες που εκπέμπουν συνθήματα μαζικής υστερίας σε ανάλογες γλώσσες του πλανήτη.
Τα συνθήματα αυτά περιλαμβάνουν εντολές για θρησκευτική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική συμπεριφορά προς τα έθνη του πλανήτη.
Επίσης συμπεριλαμβάνονται εντολές στρατηγικής και γεωπολιτικής φύσεως.
Μια από τις πιο πετυχημένες και συντονισμένες εκπομπές έλεγχου του νου που χρησιμοποίησε και το στοιχείο της μαζικής υστερίας ήταν το γνωστό συγκρότημα «The Beatles».


Τηλεπαθητικά μηνύματα.


Οι συχνότητες που παράγονται από το εσωτερικό της Σελήνης, προέρχονται από συνομιλίες όντων.
Ο θώρακας όμως των τριάντα δυο χιλιομέτρων μετάλλου, κράματος τιτανίου, χρωμίου, σιδήρου, νικελίου, υτρίου, ζιρκονίου, μολυβδενίου, ρουθηνίου, παλλαδίου, αν και θεωρητικά είναι καλός αγωγός ηχητικών κυμάτων, παρουσιάζει μεγάλη απορρόφηση με αποτέλεσμα η Σελήνη να βγάζει στο εξωτερικό της μόνο κραδασμούς -συχνότητες από τη λειτουργία των βαρέων μηχανικών εγκαταστάσεων του εσωτερικού της.
Οι επικοινωνίες μεταξύ της Σελήνης και των σκαφών της αλλά και των σκαφών μεταξύ τους, δίνουν σαν γλώσσα επικοινωνίας την γενέτειρα της Εβραϊκής γλώσσας, την Μογγολική.
Με πολύπλοκο συντακτικό και αυξημένο λεξιλόγιο.
Είναι αδύνατον να μεταφραστεί ο όγκος αυτός του άγνωστου λεξιλογίου.
Υποθέτουμε ότι είναι τεχνικοί όροι και γενικευμένες έννοιες που λείπουν από το σημερινό Μογγολικό λεξιλόγιο, διότι η γνώση και η νοημοσύνη των γήινων που χρησιμοποιούσαν τη γλώσσα αυτή δεν επέτρεπε την κατανόηση τους.
Οι ανωτέρω ραδιοεπικοινωνίες καταγράφηκαν σε τηρεί μορφές εκπομπής:
Γραμμική εκπομπή μιας διαστάσεως που αντιστοιχεί στις δικές μας ραδιοφωνικές εκπομπές, επιφανειακή εκπομπή δυο διαστάσεων που αντιστοιχεί στις δικές μας τηλεοπτικές εκπομπές και ογκομετρική εκπομπή τριών διαστάσεων που δεν αντιστοιχεί σε γήινη τεχνολογία, είναι δε δυνατόν να αποδοθεί με διαμορφωμένους ολογραφικούς δεκτές που «οδηγούνται» από κεραία.
Τα ανωτέρω σημαίνουν ότι τα σεληνιακά σκάφη και η Σελήνη διαθέτουν για τις μεταξύ των επικοινωνίες πομπούς και δεκτές στερεοσκοπικής τεχνολογίας.
Τέτοιες «τρίτης κατηγόριας» εκπομπές έχουν καταγράφει σε οπτικοακουστικούς «διάλογους» μεταξύ εσωτερικών πληρωμάτων Σελήνης και πληρωμάτων έξωθεν ευρισκόμενων σκαφών.
Η σύγκριση και αντιστοιχία των λέξεων - ήχων που συνοδεύουν την εκπομπή στερεοσκοπικών εκπομπών με τις εικόνες, έδωσαν την δυνατότητα στους γλωσσολόγους να ερμηνεύσουν μέχρι τώρα το 30% του ολικού λεξιλογίου που χρησιμοποιούν τα πληρώματα όλων των ειδικοτήτων στο εσωτερικό της Σελήνης.
Το υπόλοιπο 70% είναι κατά μέγιστο ποσοστό κατανοητό, όχι σαν συγκεκριμένο λεξιλόγιο, αλλά σαν «στερεότυπο φρασεολόγιο» που αντιστοιχεί σε ορισμένες ενέργειες, προθέσεις, διαθέσεις, επεμβάσεις κ.λ.π. που παρατηρούνται στις εκπεμπόμενες εικόνες.

Ποια είναι η πρωταρχική αιτία τής ύπαρξης τού σύμπαντος;

Αυτό είναι ένα καλό ερώτημα για να αρχίσουμε. Μα για την αναζήτηση αυτής τής αιτίας, δεν είναι συνεπές να ψάξουμε μέσα στο σύμπαν, γιατί η αιτία ύπαρξής του, δεν μπορεί παρά να βρίσκεται έξω από αυτό, μια και το ίδιο το σύμπαν είναι παράγωγο αυτής τής αιτίας.

Έχει όμως αρχή το σύμπαν, ή υπήρχε πάντοτε;

Σ' αυτό το ερώτημα οι κοσμολόγοι δεν έχουν δώσει ακόμα τελική απάντηση. Ας δούμε λοιπόν, όλες τις πιθανότητες για το "είδος" τού σύμπαντος στο οποίο κατοικούμε.
Κατ' αρχήν, είναι αναγκαίο να πούμε, ότι σύμφωνα με όλες τις κοσμολογικές θέσεις, ο χώρος και ο χρόνος, δεν υπήρξαν πριν από το ίδιο το σύμπαν, αλλά από τότε που υπάρχει χρόνος και χώρος, υπάρχει και το υπόλοιπο σύμπαν. Συνεπώς, αν το σύμπαν έχει αρχή, έχει αρχή και ο χωροχρόνος.
Υπάρχουν δύο ειδών μοντέλα για το σύμπαν. Αυτά που λένε ότι το σύμπαν έχει αρχή, και αυτά που λένε ότι υπήρχε πάντοτε. Ας δούμε το πρώτο είδος:

1. Αν το σύμπαν έχει αρχή, (και κατ' επέκτασιν έχει αρχή κι ο χωροχρόνος), τα πράγματα είναι απλούστερα. Τότε, χρειάζεται για την ύπαρξή του μια πρώτη αιτία, κάτι που να του δώσει ύπαρξη από την ανυπαρξία.


Χαρακτηριστικό τού μηδενός και τής ανυπαρξίας, είναι η έλλειψη οποιουδήποτε πράγματος, ακόμα και η έλλειψη αιτίας. Αν λοιπόν το σύμπαν "κάποτε" δεν υπήρχε, δεν μένει παρά να δεχθούμε ότι υπάρχει κάποια πρώτη αιτία εκτός χωροχρόνου, που να το έφερε σε ύπαρξη.


Αυτή η πρώτη αιτία, είναι αναγκαίο να μην περιορίζεται σε χώρο και χρόνο, δηλαδή να είναι άπειρη, πανταχού και πάντοτε παρούσα, συνεπώς άναρχη, άκτιστη και αϊδια.
Την πρώτη αυτή άναρχη, άκτιστη, άπειρη και αϊδια αιτία, ονομάζουμε Θεό.

2. Σε ένα άπειρο σύμπαν, δύο είναι οι περιπτώσεις:

α. Το ανακυκλούμενο, και

β. Το πληθωρισμικό υπερσύμπαν, με πιθανή την ύπαρξη απείρων θυγατρικών συμπάντων, που συνεχώς γεννώνται απ' αυτό.

α. Αν το σύμπαν μας είναι ανακυκλούμενο, αν δηλαδή συνεχώς διαστέλλεται και συστέλλεται, πάλι χρειάζεται μία αιτία για την κάθε διαστολή. Αν δηλαδή συστέλλεται εξ' αιτίας τής βαρύτητας, τότε χρειάζεται μία τεράστια εξωτερική δύναμη που να το κάνει να υπερνικήσει τη βαρύτητα τής τεράστιας μάζας του, και να διασταλεί εκ νέου. Πάλι δηλαδή πρέπει να καταφύγουμε στην πρώτη αυτή αιτία, που ονομάσαμε Θεό. Αυτή όμως η υπόθεση, έχει αποδειχθεί πρόσφατα εσφαλμένη, καθώς οι έρευνες πρόσφατα, (2 Απριλίου 2001), απέδωσαν το συμπέρασμα ότι το σύμπαν μας είναι ανοικτό, δηλαδή θα διαστέλλεται για πάντα. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι δεν είναι παλλόμενο ή ανακυκλούμενο. Συγκεκριμένα, ο Μάικλ Τέρνερ, αστρονόμος του Πανεπιστημίου του Σικάγο δήλωσε σε σε επιστημονική σύσκεψη στα κεντρικά γραφεία της NASA.: «Για εβδομήντα ολόκληρα χρόνια οι αστρονόμοι και οι κοσμολόγοι πίστευαν ότι ναι μεν το σύμπαν διαστέλλεται, αλλά η ταχύτητα διαστολής του κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον θα ελαττωθεί. Το ερώτημα ήταν πότε. Τώρα όμως, μετά την ανακάλυψη της μεγάλης απόστασης του υπερκαινοφανούς αστέρα 1997ff, αποδείξαμε ότι όχι μόνο το σύμπαν συνεχίζει να διαστέλλεται, αλλά και ότι η ταχύτητά του όλο και αυξάνεται αντί να μειώνεται».

β. Αν πάλι το σύμπαν μας είναι μία μικρή "φυσαλίδα" ενός πληθωρισμικού υπερσύμπαντος, θα μπορούσε να είναι ένα από τα άπειρα συνεχώς γεννώμενα και εξαφανιζόμενα σύμπαντα κάθε τύπου, που το κάθε ένα από αυτά, έχει την αιτία του σε ένα άλλο "προγονικό" του σύμπαν, και που ίσως γίνει αιτία τής ύπαρξης ενός νέου σύμπαντος. Σε ένα τέτοιο σύμπαν, μερικοί δεν βλέπουν το λόγο γιατί θα έπρεπε να αναζητήσουν κάποια άλλη αιτία έξω απ' αυτό το υπερσύμπαν, αν και πάλι θα μπορούσε να υπάρχει η άλλη αιτία που ονομάσαμε Θεό.

Και πάλι όμως, εδώ το μόνο που κατορθώνεται, είναι να περιπλακεί, και να μετατεθεί το πρόβλημα. Και πάλι, παραμένει το ερώτημα: "Ποια η αιτία ύπαρξης αυτού τού υπερσύμπαντος;"

Ακόμα και σ' ένα υπερσύμπαν χωρίς χρονική αρχή, είναι απαραίτητη η αρχή του ως προς το λόγο ύπαρξης, ακόμα κι αν τα επιμέρους τμήματά του, έχουν την αιτία τους, το ένα στο άλλο! Καθώς τα επί μέρους σύμπαντα κάπου στο χωροχρόνο τους συνδέονται, το όλο σύστημα μπορεί και πάλι να θεωρηθεί ως ΕΝΑ υπερσύμπαν, που ο χωροχρόνος του και η αιτιακή αλυσίδα του δημιουργούν βρόγχο. Και φυσικά, ο λόγος ύπαρξής του θα πρέπει να αναζητηθεί πάλι έξω απ' αυτό το σύμπλεγμα πιθανόν απείρων συμπάντων.

Καταλήγουμε λοιπόν, στο ότι κάθε τι στο σύμπαν, υπόκειται στους νόμους τού χώρου και τού χρόνου, και συνεπώς είναι τρεπτό. Μόνο η πρώτη αιτία, δεν υπόκειται σε κανενός είδους νόμους, συνεπώς είναι άτρεπτη, και δεν μεταβάλεται όσος χρόνος κι αν περάσει.


Η πρώτη δημιουργός αιτία λοιπόν, είναι "άκτιστη" καθ' ότι άτρεπτη, και όλα τα παράγωγά της, είναι "κτίσματα". Η πρώτη αιτία έξω από το χωροχρόνο είναι ο Θεός, και όλα τα άλλα που υπόκεινται σε νόμους, είναι τα κτίσματα.



Και ποια είναι η αιτία ύπαρξης αυτής τής "πρώτης αιτίας";

Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα που έρχεται στη σκέψη. Όμως, εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ας μην ξεχνάμε ότι έχουμε μιλήσει για τριών ειδών καταστάσεις: 1. Τής ανυπαρξίας, 2. τού κτιστού, και 3. τού ακτίστου.

Είπαμε ότι το χαρακτηριστικό της ανυπαρξίας ή τού μηδενός, είναι η έλειψη οποιουδήποτε πράγματος ή αιτίας, και το χαρακτηριστικό τής κτίσης, είναι η τρεπτότητα, και η αναγκαιότητα αιτίας ύπαρξης, μια και υπόκειται σε νόμους.


Το χαρακτηριστικό τού "ακτίστου" όμως, είναι η έλειψη μεταβολής, (μια και δεν υπόκειται σε νόμους τού χωροχρόνου), και συνεπώς η έλειψη οποιασδήποτε εξωτερικής αιτίας ύπαρξης.


Ενώ λοιπόν είναι χαρακτηριστικό τής κτίσης να έχει πρώτη αιτία έξω απ' αυτήν, αντιθέτως, είναι χαρακτηριστικό τού ακτίστου να μην έχει αιτία ύπαρξης έξω απ' αυτό, μια και ως άτρεπτο, δεν επιδέχεται εξωτερική επιρροή.

Η κατάσταση τής ανυπαρξίας, ουδέποτε υπήρξε, μια και ακόμα και χωρίς την ύπαρξη τού σύμπαντος, υπήρξε αυτή η πρώτη αιτία που ονομάζουμε Θεό. Έτσι, στην πραγματικότητα που ζούμε, υπάρχουν δύο ειδών "οντότητες": Οι κτιστές, και το άκτιστο.

Μα αν το άκτιστο έχει ως "χαρακτηριστικό" του την ατρεψία, ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό, δεν σημαίνει αυτό ότι δεσμεύεται απ' το χαρακτηριστικό του; Το να χαρακτηρίζει δηλαδή κάτι τη φύση τού ακτίστου, δεν σημαίνει ότι και το άκτιστο διέπεται από νόμους;

Εδώ, ερχόμαστε για πρώτη φορά, στο ζήτημα τής θέλησης.

Ως εδώ, μιλήσαμε κυρίως για την πρώτη αιτία, ή για το άκτιστο, ως για κάποιο άψυχο αντικείμενο, ώστε να προσεγγίσουμε την έκφραση: "ανωτέρα δύναμη", που χρησιμοποιούν πολλοί για να αποφύγουν την παραδοχή ενός "προσωπικού Θεού". Τώρα όμως, γίνεται αναγκαίο να μιλήσουμε για το άκτιστο, ως για έναν προσωπικό Θεό.

Αν ο Θεός ήταν κάτι άψυχο, θα ήταν φυσικά δεσμευμένος από το οποιοδήποτε χαρακτηριστικό τής φύσης του. Και πράγματι, οτιδήποτε δεν διαθέτει νόηση, υπόκειται σε νόμους, και υπάρχει βάσει κάποιων νόμων και χαρακτηριστικών τής φύσης του. Δεν σημαίνει όμως το ίδιο και με τα νοήμονα όντα. Ένα νοήμον ον, έχει την ελευθερία βούλησης, που τα άψυχα δεν έχουν. Για παράδειγμα, ένας κόκκος σκόνη, θα πάει όπου τον σπρώξει ο αέρας, και ένας πλανήτης, θα κινείται συνεχώς στην προκαθορισμένη τροχιά του, από τους φυσικούς νόμους. Ακόμα και ένας φυσικός νόμος, θα ενεργεί άβουλα, βάσει τών χαρακτηριστικών που τον περιορίζουν. Όσο όμως πιο νοήμον είναι κάτι, τόσο μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας έχει. Για παράδειγμα, μία μέδουσα, έχει μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας επιλογής από ένα φυτό. Και ένας σκύλος, ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία, ώσπου φτάνουμε στον άνθρωπο, που διαθέτει τη μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, από όλη την επίγεια κτίση.

Ακόμα και ένας άνθρωπος όμως, υπόκειται σε περιορισμούς τής κτιστής φύσης του. Πρέπει για παράδειγμα να φάει, να κοιμηθεί, να ακολουθήσει συγκεκριμένες κινήσεις για να αλλάξει τη θέση του στο χώρο, και άλλα. Έτσι, ό,τι γίνεται από ανάγκη, είναι περιοριστικό χαρακτηριστικό τής φύσης τού ανθρώπου, και ό,τι γίνεται από τη θέλησή του, είναι προϊόν τής ελεύθερης βούλησής του.


Ο Θεός λοιπόν ως άκτιστος, και ως το μόνο απόλυτα ελεύθερο νοήμον ον, δεν περιορίζεται ούτε από τα χαρακτηριστικά του, επειδή τα χαρακτηριστικά του αυτά, είναι σύμφωνα με τή δική Του ελευθερία.


Είδαμε στα παραπάνω, ότι για να υπάρξει η κτίση, προϋποθέτει μια άκτιστη πρώτη αιτία. Είδαμε επίσης, ότι η πρώτη αυτή αιτία για να μην χρειάζεται μια άλλη πρώτη αιτία, πρέπει να μην δεσμεύεται από τίποτα έξω απ' αυτήν, ούτε ακόμα από τα χαρακτηριστικά τού ακτίστου. Επειδή όμως και το άκτιστο έχει κάποια "χαρακτηριστικά", είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε, ότι τα "χαρακτηριστικά" αυτά, δεν είναι δεσμευτικά τού ακτίστου, αλλά είναι χαρακτηριστικά συμβατά με την ελεύθερη βούληση τού Θεού.

Ο μόνος τρόπος για να μην αναζητήσουμε μια άλλη πρώτη αιτία για την ύπαρξη τού Θεού, είναι να έχει νόηση, να είναι ελεύθερο πρόσωπο.


Εάν λοιπόν υπάρχει κτίση, υπάρχει κατ' ανάγκην και η πρώτη άκτιστη αιτία. Εφ' όσον όμως υπάρχει άκτιστο, πρέπει κατ' ανάγκην να είναι νοήμον, ώστε να μην εξαρτάται από άλλη πρώτη αιτία!


Η νόηση στο σύμπαν, είναι η πραγματική πρώτη αιτία τής ύπαρξης. Ο Θεός υπάρχει, και είναι αυτό που είναι επειδή το θέλει, και όχι επειδή τού το υπαγορεύει η φύση Του! Έχουμε δηλαδή την εξής αντίθεση από εμάς: Η δική μας ύπαρξη και νοημοσύνη, εξαρτάται από τή φύση μας. Στον άκτιστο Θεό όμως, η φύση Του είναι έτσι σε συμφωνία με τη βούλησή Του.

Είδαμε επίσης, ότι όσο πιο νοήμον είναι ένα ον, τόσο πιο ελεύθερο είναι. Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός, ως απόλυτα ελεύθερος, έχει την απόλυτη νόηση και σοφία, πράγμα άλλωστε που φαίνεται και στο μεγαλείο τής δημιουργίας Του. Ο Θεός, είναι ένα ον εντελώς ελεύθερο, το μόνο που έχει την αιτία τής ύπαρξής του στον εαυτό Του. Δεν περιορίζεται και δεν εξαρτάται από τίποτα, ενώ ο ίδιος μπορεί να κάνει (και κάνει) ό,τι βούλεται, με απόλυτη ελευθερία. Συνεπώς, όλοι εμείς, και όλη η υπόλοιπη κτίση, είναι αυτή που είναι, και έτσι που είναι, επειδή Εκείνος έτσι το θέλησε χωρίς ο ίδιος να έχει oποιαδήποτε ωφέλεια από την κτίση.

Εάν λοιπόν ο Θεός μας έφτιαξε ως προϊόντα ανιδιοτελούς θέλησης, αυτό σημαίνει ότι είμαστε προϊόντα τής αγάπης Του, μια και δεν είχε άλλο λόγο να μας φτιάξει, εκτός από το να μας προσφέρει το κάθε τι που απολαμβάνουμε, ακόμα και την ίδια μας την ύπαρξη.

Επίσης η ύπαρξή μας σ' αυτό το σύμπαν, φανερώνει και ένα σκοπό. Απομένει λοιπόν να τον ανακαλύψουμε, ώστε να έχουμε μια προσωπική σχέση με Αυτόν, που έφτιαξε το σύμπαν, και που τόσα τού χρωστάμε.

Σας καλούμε να ερευνήσετε μαζί μας τα όσα Εκείνος μας αποκάλυψε γι' Αυτόν, την κτίση Του και το σκοπό Του για τον άνθρωπο.

αυτη ειναι αγαπη

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ

Τα παράλληλα σύμπαντα θεωρούνται ότι είναι σύμπαντα τα οποία συνυπάρχουν παράλληλα με το δικό μας. Θα μπορούσαν να είναι εξαιρετικά όμοια με τη φύση του δίκου μας σύμπαντος ή εντελώς διαφορετικά. Στο βιβλίο του The Universe Next Door: Twelve Mind Blowing Ideas From The Cutting Edge of Science,ο Marcus Chown δείχνει ότι η φαντασία του παράλληλου σύμπαντος μπορεί να είναι πλησιάζει περισσότερο την πραγματικότητα από ότι θέλουμε να πιστεύουμε.


Υπάρχουν ορισμένες εικασίες ότι το σύμπαν μας μπορεί να είναι δημιούργημα ανώτερων όντων κάποιου άλλου σύμπαντος. Ο λόγος αυτής της θεωρίας προκύπτει από την γενική αντίληψη των κοσμολόγων ότι το σύμπαν αρχικά ξεκίνησε από μια μικρή ποσότητα ύλης - η οποία ζύγιζε χιλοστα΄του γραμαρίου-. Το σωματίδιο αυτό υποβλήθηκε σε μια περίεργη διαδικασία γνωστή ως 'φούσκωμα'(inflation). Καθώς η μηχανική της όλης διαδικασίας μα είναι ήδη γνωστή αυτό οδήγησε σε στην αντίληψη ότι η όλη διαδικασία θα μπορούσε να αναπαραχθεί εργαστηριακά. Με άλλα λόγια αναπτύχθηκε η ιδέα κατασκευής ενός νέου σύμπαντος από επιστήμονες στα εργαστήρια τους. Προς το παρών αυτό υπερβαίνει τα όρια της τεχνογνωσίας που κατέχουμε σήμερα, λόγω του ότι οι πιέσεις που απαιτούνται για να εξαναγκάσουν την ύλη σε μια ασυνήθιστα υψηλή πυκνότητα είναι τεράστιες.

Παρόλα αυτά , αυτό δεν αποκλείει την πιθανότητα ότι ένας εξωγήινος πολιτισμός ο οποίος βρίσκεται ορισμένες εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια μπροστά από μας ( από άποψη τεχνογνωσίας) δε θα μπορούσε να απασχολείται με την κατασκευή ενός σύμπαντος, ακόμη και αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Αυτή η αντίληψη οδήγησε τον βρεττανό φυσικό Edward Harrison στο να υποθέσει ότι πιθανών το δικό μας σύμπαν να δημιουργήθηκε από νοήμων όντα που ζουν σε κάποιο άλλο σύμπαν.

Προχωρώντας περαιτέρω την ιδέα, επιχειρήστε να φαντασθείτε ότι η πραγματικότητα την οποία αυτή τη στιγμή βιώνετε από τον καθένα μας δεν είναι παρά μια από πολλές πραγματικότητες. Για παράδειγμα κάπου εκεί έξω σε διαφορετικό χρόνο, ή τόπο , η Γερμανία κέρδισε τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ο Βόρειος Πόλος είναι ζεστός! Παρά του ότι μπορεί να μας ακούγεται σαν μια περίεργη ιδέα, υπάρχουν ορισμένα επιστημονικά δεδομένα τα οποία ισχυρίζονται ότι η πιο πάνω ιδέα πλησιάζει περισσότερο την πραγματικότητα από ότι θα περίμενε κανείς.

H κβαντική θεωρεία η οποία περιγράφει επιτυχώς τον μικρόκοσμο του ατόμου μας δείχνει ότι όλα μπορεί να μην είναι όπως ακριβώς φαίνονται. Ένα πολύ καλό παράδειγμα της παραπάνω δήλωσης είναι το φαινόμενο κατά το οποίο ένα άτομο φαίνεται να υπάρχει σε πληθώρα τοποθεσιών ταυτόχρονα! Αυτό το φαινόμενο έχει αποδειχθεί πειραματικά αλλά δεν εξηγεί το γιατί ενώ η ύλη από την οποία είμαστε φτιαγμένοι μπορεί να βρίσκεται σε περισσότερα του ενός μέρη ταυτόχρονα εμείς όπως είναι πασιφανές αδυνατούμε να κάνουμε το ίδιο.

Όλο και περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι ο κόσμος των ατόμων είναι μικρογραφία του δικού μας κόσμου. Εάν αυτό αποδειχθεί αληθές, τοτε θα πρεπει να υπάρχουν όντως πολλαπλές και εναλλακτικές πραγματικότητες σε εναλλακτικά σύμπαντα τα οποία συνυπάρχουν παράλληλα με το δικό μαςΟι συνέπειες και επιπλοκές που προκύπτουν για μας είναι φανταστικές, απλά επειδή έχεις πεθάνει σε αυτό το σύμπαν δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι έχεις πεθάνει και στο άλλο. Μπορεί αυτό να είναι ότι πιο κοντινό στην αθανασία.Πηγή The Daily Express - Could we really be living in a parallel universe

το καλύτερο Adagio όλων των εποχών

Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Ιρλανδός:

-Δεν παντρεύτηκε ποτέ
-Δεν είχε ποτέ σταθερή δουλειά
-Η τελευταία του επιθυμία ήταν ένα ποτό.



Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Πορτορικανός:
-Το μικρό του όνομα ήταν Jesus
-Είχε πάντα μπλεξίματα με τον νόμο
-Η μάνα του δεν ήξερε ποιος ήταν ο πατέρας του.



Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Ιταλός
-Μιλούσε κάνοντας χειρονομίες
-Κάθε γεύμα του συνοδευόταν από κρασί
-Δούλευε ως ξυλουργός (?)



Τρία επιχειρήματα για το ότι ο Χριστός ήταν Μαύρος
-Αποκαλούσε όλον τον κόσμο "αδέλφια" του
-Δεν είχε σταθερή διεύθυνση
-Κανένας δεν τον προσλάμβανε



Τρία επιχειρήματα για το ότι ο
Χριστός ήταν από την Καλιφόρνια
-Δεν κουρευόταν
-Τριγυρνούσε ξυπόλυτος
-Εφεύρε μια νέα θρησκεία



Και τέλος
η απόδειξη ότι ο Χριστός ήταν Έλληνας
-Δούλευε στο μαγαζί του πατέρα του
-Έμενε σπίτι του μέχρι τα 33 του
-Ήταν πεπεισμένος ότι η μητέρα του ήταν παρθένα
-Η μητέρα του ήταν σίγουρη ότι ο γιος της ήταν θεός!!!

ασχετο

Μου΄ λεγαν να σταθω όρθιος


Με τα μάτια να κοιτούν ολόισια μπροστά

Τα χέρια σε στάση αναμονής

Το στόμα σε χαμόγελο να ανοίγεται εγκάρδιο

Περηφάνεια, μου λέγαν ,πρέπει να εκπέμπει το βλέμμα σου

Περηφάνεια

Αυτό το τόνιζαν

Με τόση επιμονή

Που καταντούσε πια γελοίο



Αυτοί ήταν ανθρωπάκια μόνιμα με τη μούρη τους στο χώμα



Κι εγω να σέρνομαι

Μια χρόνια κύφωση την πλάτη μου ταλαιπωρούσε

Από τα τόσα χρόνια υποτέλειας

Από τα τόσα χρόνια τύφλας



Κι αυτοί μου πιάναν τους ώμους μ' εμπάθεια

Περηφάνεια

μου λέγαν

περηφάνεια

πώς το βλέμμα σου θα ρίξεις τ’ αψήλου

αν η πλάτη σου γέρνει στο χώμα

ορθώσου

κραυγάζαν

ορθώσου



μα τα δικά τους τα μάτια σαπίλα μύριζαν

στις κόχες τους ολόκληρα χωμένα

λες και τα χώνεψε το τίποτα

μια ολόκληρη ζωή μες στο μηδέν



και μου ζητούσαν περηφάνεια

λες και το νιώθαν τι σημαίνει αυτή η λέξη

γι’ αυτούς ήταν ένας ακόμη ρόλος



δεν είναι λοιπόν διόλου περίεργο

που αγανακτούσαν απ’ τη δική μου αβελτηρία

που νιώθαν πως

ο στόχος αλίμονο δεν επετεύχθη

και ψάχναν εναγώνια για κάποιον άλλον

από τη δύσκολη τη θέση να τους βγάλει



κάποιον που να μπορεί το βλέμμα τους

πιο εύκολα να διαχειριστεί



είπαμε ανάγκη ήταν επιτακτική

για περηφάνεια

απο pareisakti