Σύμφωνα με την θεωρία, του Καθηγητού της Φιλολογίας Eric Havelock η οποία στηρίζεται στον Πλάτωνα, το αρχαίο ελληνικό αλφάβητο προκάλεσε πακτωλό αφηρημένων εννοιών στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, λόγω ενεργοποίησης του εγκεφάλου των χρηστών του. Στον συνεδριακό τόμο των τετρακοσίων σελίδων «Alphabet and the Brain, έκδοση Springer του 1988» παρουσιάζονται τα συμπεράσματα πλήθους κορυφαίων επιστημόνων φιλολόγων, γλωσσολόγων και άλλων ειδικοτήτων, πλην Ελλήνων αντιστοίχων ειδικοτήτων. Επιμελητές της έκδοσης ήταν ο Καθηγητής της Ιατρικής Charles Lumsden του Πανεπιστημίου του Τορόντο και ο Διευθυντής του Κέντρου Θεωρίας της Επικοινωνίας "Marchal McLuhan" Derrick De Kerckhove. Tα επιστημονικά αποτελέσματα τα οποία υποστηρίζουν την θεωρία του Havelock είναι τα εξής:

1. Η περιοχή Broca, που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, ενεργοποιήθηκε λίγο περισσότερο, λόγω του ελληνικού αλφαβήτου διότι χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς φωνήεντα σε γραφή για πρώτη φορά.

2. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος επαναπρογραμματίστηκε ριζικώς.

3. Η πιο πάνω αναφερθείσα συγκλονιστική μεταβολή στην λειτουργία του εγκεφάλου προκάλεσε μία ουσιώδη αλλαγή στην ψυχολογία των χρηστών του αλφαβήτου από την οποία προέκυψε η ανάγκη επικοινωνίας των πολιτών δια της λειτουργίας του θεάτρου.



Οι δημοσιευμένες έρευνες της επιστημονικής ομάδας του Ιωάννη Τσέγκου παρουσιάζονται στο βιβλίο «Η εκδίκηση των τόνων». Σε αυτές, αλλά και σε νεώτερες έρευνες 1999-2010, απέδειξαν ότι οι μετρήσιμοι δείκτες της Λεκτικής Νοημοσύνης και της Αφαιρετικής Σκέψης με αποδεκτές τεχνικές επιταχύνθηκαν σε ομάδα 25 μη-δυσλεξικών παιδιών.



Η διδασκαλία στα παιδιά αυτά καθώς και οι μετρήσεις των δεικτών άρχισαν από την ηλικία των 8 ετών και συνεχίστηκαν μέχρι και τα 12 χρόνια τους. Οι ίδιοι δείκτες επιβραδύνθηκαν στην ισάριθμη ομάδα μη-δυσλεξικών παιδιών τα οποία δεν διδάχθηκαν εβδομαδιαίως και εξωσχολικώς επί δίωρο την Αρχαία Γλώσσα. Ας σημειωθεί ότι οι δύο ομάδες διδάχθηκαν τα ίδια προγραμματισμένα μαθήματα στο κανονικό ωράριο η δε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με γενικώς αποδεκτό πρότυπο. Ωστόσο, η Αυστραλή Πανεπιστημιακή ερευνήτρια Kate Chanock έκανε ένα βήμα παράλληλο ως προς τον Ιωάννη Τσέγκο διότι στο έργο της «Help for a dyslexic learner from an unlikely source: the study of Ancient Greek, Literacy 2006» περιγράφει πως κατέστησε ένα αγγλομαθή δυσλεξικό σε μη-δυσλεξικό με τα Αρχαία Ελληνικά! Εν τούτοις, από φέτος, τα μεν παιδιά της Αγγλίας του Δημοτικού στην περιοχή της Οξφόρδης, με επιστημονική πρόταση, επιπροσθέτως των μαθημάτων τους θα μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά, τα δε αντίστοιχης ηλικίας Ελληνόπουλα, μόνον με πολιτική απόφαση, δεν θα διδάσκονται την Αρχαία Γλώσσα ενώ θα έπρεπε, αλλά Αγγλικά!!

Η Δύναμη των κρυστάλλων

Αρκεί και μόνο να φοράς ένα κρύσταλλο και αυτό προκαλεί τις ιδιότητες που έχει κάθε κρύσταλλος.

Θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε μερικούς από τους πιο σημαντικούς καθώς και τις ιδιότητες τους.

Οι κρύσταλλοι διαθέτουν πολύ υψηλή δόνηση και πάλλονται σε διαφορετικές συχνότητες ανάλογα με τις ενεργειακές ποιότητες που αντιπροσωπεύουν. Δρουν καταλυτικά και διαποτίζουν με φως και ενέργεια τα ενεργειακά μας κέντρα. Καθαρίζουν την αύρα από αρνητικές σκεπτομορφές και βοηθούν τον δέκτη να επανασυνδεθεί με την πηγή της αγάπης, της αλήθειας και της δύναμης μέσα του ώστε να κάνει τις επιθυμητές αλλαγές, να συγχωρήσει, να αγαπήσει και να αποδεχθεί τον εαυτό του.

Πηγαίνετε σε ένα εξιδεικευμένο κατάστημα και επιλέξτε ανάλογα με τις ανάγκες σας.



* Ο μαύρος όνυχας σας προστατεύει από κακόβουλες ενέργειες.

*Ο μαλαχίτης δρα ως εξαγνιστής, έχει τεράστια προστατευτική δύναμη και είναι καλό φυλακτό για τις μετακινήσεις με το αυτοκίνητο και τα αεροπορικά ταξίδια.

*Η ακουαμαρίνα φέρνει έμπνευση και νέες ιδέες, μειώνει την τάση για κριτική, αυξάνει την αυτογνωσία και ενεργοποιεί τη διαδικασία της μάθησης.

*Το μάτι της τίγρης ελκύει την επιτυχία και τα πλούτη και εξασφαλίζει οικονομική σταθερότητα και αφθονία.

* Ο αμέθυστος σας ηρεμεί και σας φέρνει σιγουριά.

* Ο αιματίτης βοηθά να δημιουργείτε ευνοϊκή ατμόσφαιρα σε αντίξοες συνθήκες.

* Το κεχριμπάρι ελκύει πάνω σας θετική ενέργεια.

* Ο καπνίας βοηθά να επικεντρωθείτε στην παρούσα κατάσταση και να αντιμετωπίσετε καλύτερο ό τι προκύπτει.

* Ο κιτρίνης ενισχύει την αυτοπεποίθηση αλλά και την καλοτυχία.

* Ο μαύρος τουρμαλίτης αποκρούει την αρνητική ενέργεια.

* Ο ροζ χαλαζίας καταπραύνει την επιθετικότητα των άλλων.

Τι συνέβαινε στα Νεκρομαντεία τής Αρχαιότητας;




 Οι ιερείς προσέφεραν γεύματα και ποτά με παραισθησιογόνα στούς προσκυνητές, τούς έβαζαν μέσα σε τάφους για μέρες και κατόπιν διοργάνωναν με διάφορα τεχνάσματα «παραστάσεις», ώστε να νομίζουν οι επισκέπτες, ότι μιλούσαν με τους νεκρούς.
Το δωδεκαθεϊστικό ιερατείο είχε στήσει στα νεκρομαντεία προσοδοφόρες επιχειρήσεις εξαπάτησης των αφελών πιστών τού δωδεκάθεου, που πίστευαν, ότι από εκεί κι ειδικότερα από το Νεκρομαντείο τού Αχέροντα, από τον πιο κοντινό στις πύλες τού Αδη χώρο, θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τούς χαμένους για πάντα αγαπημένους τους. Κατέβαιναν στην ανηχοϊκή κρύπτη, την κατάλληλα διακοσμημένη και εξοπλισμένη με μηχανισμούς ανεβάσματος και κατεβάσματος ειδώλων, ενώ οι ιερείς κυκλοφορούσαν ανάμεσα σε διπλούς τοίχους κάνοντας διάφορα κόλπα, σαν να ήταν πρόγονοι τού «μάγου» Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.



Στον αντίποδα τού ορθολογισμού των άθεων φιλοσόφων κι επιστημόνων τής αρχαιότητας ζούσε ένας κόσμος, που πίστευε στις μετά θάνατον ζωές, στις κατάρες, στις επικλήσεις των ψυχών των νεκρών, κ.λπ., ανάλογες δοξασίες με αυτές, που δέχτηκε -κι όχι εφηύρε- ο χριστιανισμός αργότερα.
Για όλα αυτά και για διάφορα άλλα σχετικά θέματα, όπως το φόβο των ζωντανών προς τους νεκρούς, τούς καταδέσμους με τις κατάρες, που έβαζαν στούς τάφους κ.ά. μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο αρχαιολόγος και προϊστάμενος τής ΛΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Πρέβεζας - Άρτας, κ. Γιώργος Ρήγινος...

Τα πρωτοκολα των Σοφων της Σιων

Αν αμφιβάλλει κανείς για τη δύναμη του γραπτού λόγου, αρκεί να αναλογιστεί την ιστορία αυτού του παράξενου βιβλίου, της πιο περίεργης εκδοτικής επιτυχίας όλων των εποχών. Από τότε που πρωτοεκδόθηκε, πριν από έναν αιώνα, δεν έπαψε να κινεί το ενδιαφέρον των πιο ετερόκλητων ανθρώπων και να ενεργοποιεί την πολιτική δραστηριότητα των πιο ασύμβατων ιδεολογιών. Και όμως, τα "Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών" δεν είναι παρά ένα πλαστογράφημα, ένα κακοφτιαγμένο δημιούργημα της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας την εποχή του Τσάρου, της περιβόητης "Οχράνα". Περιλαμβάνει 24 κεφάλαια, τα οποία υποτίθεται ότι αποδίδουν τα πρακτικά κάποιων μυστικών συνεδριάσεων των "κεφαλών" της διεθνούς εβραϊκής συνωμοσίας. Εμφανίζονται οι ίδιοι οι Εβραίοι να οργανώνουν με τον πιο κυνικό και και σκοτεινό τρόπο την "παγκόσμια αυτοκρατορία τους". Περιγράφεται κάθε είδους μέσο για την επίτευξη του τελικού σκοπού: της παγκόσμιας κυριαρχίας.


Το περίεργο δεν είναι που οι πράκτορες του Τσάρου συνέλαβαν αυτό το σχέδιο, να κατασκευάσουν δηλαδή ένα ντοκουμέντο το οποίο υποτίθεται ότι αποκαλύπτει τις μυστικές αποφάσεις του "διεθνούς εβραϊσμού" για την παγκόσμια επιβολή τους μέσω μιας συνωμοσίας. Το περίεργο είναι ότι ακόμα και σήμερα, το ίδιο αυτό κείμενο κυκλοφορεί σ' όλο τον κόσμο σε δεκάδες γλώσσες και εκατοντάδες εκδόσεις για να στηρίξει παλιές και νέες θεωρίες για τον σιωνιστικό κίνδυνο.

Και όμως. Η πλαστότητα των "Πρωτοκόλλων" έχει αποδειχθεί με τον πιο απόλυτο τρόπο ήδη από το 1921. Ο ανταποκριτής των Times του Λονδίνου στην Κωνσταντινούπολη Φίλιπ Γκρέιβς ανακάλυψε τότε το αντίτυπο ενός γαλλικού βιβλίου που είχε κυκλοφορήσει περί το 1860 και το οποίο περιλαμβάνει αυτούσια κομμάτια από αυτά που ονομάστηκαν στη συνέχεια "Πρωτόκολλα". Μόνο που το γαλλικό πρωτότυπο δεν είχε καμιά σχέση με εβραίους ή με σιωνισμό. Γράφτηκε από τον Μορίς Ζολί και είχε στόχο τον γάλλο αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ'. Ο τίτλος του ήταν "Διάλογοι στην κόλαση ανάμεσα στον Μακιαβέλι και τον Μοντεσκιέ". Οταν οι πράκτορες της "Οχράνα" διασκεύασαν για δική τους χρήση το κείμενο του Joly έβαλαν απλώς στη θέση του αυτοκράτορα τους "Σοφούς της Σιών". Δεν φαντάζονταν ότι θα αποκαλυφθεί η λαθροχειρία τους, εφόσον το πρωτότυπο του Joly είχε εκδοθεί τριανταπέντε χρόνια νωρίτερα και τα περισσότερα αντίτυπά του είχαν καταστραφεί από τις γαλλικές αρχές εξαιτίας του αντικαθεστωτικού του περιεχομένου. Αλλωστε η Οχράνα δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί τη μετέπειτα σταδιοδρομία του δημιουργήματός της. Σκοπός της ήταν να στηρίξει την τρέχουσα αντιεβραϊκή πολιτική του Τσάρου, να δικαιολογήσει τα "πογκρόμ" και να στρέψει τη λαϊκή δυσαρέσκεια εναντίον του εύκολου στόχου.

Η αρχική απήχηση των "Πρωτοκόλλων" υπήρξε ελάχιστη στη Ρωσία και μηδενική στο εξωτερικό. Μόνο μετά τη ρωσική επανάσταση του 1917 άρχισε η παγκόσμια αξιοποίησή τους. Κατά τον εμφύλιο του 1918-1921 οι Λευκοί έκαναν εκτεταμένη χρήση του βιβλίου στην προπαγάνδα τους, υποστηρίζοντας ότι η επανάσταση δεν ήταν παρά μια εβραϊκή συνωμοσία που στόχο είχε να αλώσει δια μέσου του μπολσεβικισμού τη χριστιανική Αγία Ρωσία. "Αυτή η προπαγάνδα προκάλεσε τρομερές σφαγές" παρατηρεί ο αμερικανός ιστορικός Bernard Lewis. Για να εξασφαλίσουν βοήθεια από το εξωτερικό οι Λευκοί διέδωσαν τα "Πρωτόκολλα" στην Ευρώπη και την Αμερική. Στη Μεγάλη Βρετανία, οι Times και η Morning Post δημοσίευσαν εκτεταμένα αποσπάσματα σε συνέχειες, ενώ ο Spectator ζήτησε τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής για να εξετασθεί αν οι βρετανοί εβραίοι "είναι πράκτορες μιας μυστικής κυβέρνησης". Στις Ηνωμένες Πολιτείες τα "Πρωτόκολλα" δημοσιεύθηκαν με τον τίτλο "Ο εβραϊκός κίνδυνος" και ενέπνευσαν τον μεγιστάνα της αυτοκινητοβιομηχανίας Χένρι Φορντ να γράψει σειρά σχετικών άρθρων και να τα κυκλοφορήσει σε μπροσούρα ("Ο διεθνής Εβραίος"), η οποία έγινε διεθνές μπεστ σέλερ. Η αποκάλυψη της λαθροχειρίας το 1921 υποχρέωσε τον διεθνή τύπο να αναγνωρίσει το σφάλμα. Ακόμα και ο Φορντ το παραδέχθηκε με κάποια καθυστέρηση (το 1927). Η παγκόσμια όμως διάδοση του βιβλίου ήταν ήδη γεγονός.

Τη μεγαλύτερη εκδοτική τους επιτυχία τα "Πρωτόκολλα" τη γνώρισαν στη μεσοπολεμική Γερμανία. Μέσα στον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας (1920) πουλήθηκαν πάνω από 120.000 αντίτυπα και οργανώθηκαν πολυάριθμες εκδηλώσεις που "εκλαϊκευαν" τις πλαστογραφημένες αποκαλύψεις. Από το 1923 ανέλαβε το έργο της διάδοσης ο επίσημος "φιλόσοφος" του ναζιστικού κόμματος, ο Αλφρεντ Ρόζενμπεργκ, με το βιβλίο "Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών και η διεθνής εβραϊκή πολιτική". Οταν κατέλαβε την εξουσία ο Χίτλερ το 1933, η γερμανική μετάφραση των "Πρωτοκόλλων" είχε ήδη φτάσει στην 33η επανέκδοση. Το καθεστώς των εθνικοσοσιαλιστών τα ανέδειξε φυσικά σε κύριο μοχλό της αντισημιτικής τους προπαγάνδας. Η επίσημη ναζιστική έκδοση προτρέπει τους πολίτες "να μελετήσουν τις τρομερές ομολογίες των Σοφών της Σιών και να φροντίσουν ώστε το βιβλίο να φτάσει στα χέρια όλων των Γερμανών". Το 1935 το γερμανικό υπουργείο Παιδείας συμπεριέλαβε τα "Πρωτόκολλα" στα επίσημα σχολικά εγχειρίδια.

Η ήττα του ναζισμού και η παγκόσμια φρίκη για το Ολοκαύτωμα περιόρισε κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια τα "Πρωτόκολλα" στη θέση που τους ταιριάζει: ανάγνωσμα φαντασιόπληκτων ακροδεξιών ή θρησκόληπτων φανατικών. Τα ξανασυναντάμε σε μαζική κλίμακα τη δεκαετία του 50 στις αραβικές χώρες που έρχονται σε σύγκρουση με το νεοσύστατο Ισραήλ. Στα αραβικά τα "Πρωτόκολλα" είχαν μεταφραστεί ήδη το 1926. Ομως η πρώτη αυτή έκδοση υπήρξε έργο ρωμαιοκαθολικών της Ιερουσαλήμ. Η πρώτη μετάφραση από μουσουλμάνο έγινε μόλις το 1951. Σήμερα οι αραβικές μεταφράσεις έχουν φθάσει τις 9 και οι εκδόσεις είναι αμέτρητες. Μια απ' τις μεταφράσεις υπογράφεται από τον διάσημο συγγραφέα Αμπάς Μαχμούντ Αλ Ακάντ (1961) και μια άλλη από τον αδελφό τού Νάσερ (1968). Ο ίδιος ο Νάσερ αλλά και ο Σαντάτ, και ο Καντάφι έχουν δημόσια συστήσει την ανάγνωση των "Πρωτοκόλλων". Ο σαουδάραβας βασιλιάς Φεϊζάλ συνήθιζε να προσφέρει στους καλεσμένους του από ένα αντίτυπο. Από τα τέλη της δεκαετίας του 60 η επίσημη προπαγάνδα υπέρ των "Πρωτοκόλλων" περιορίστηκε στη Σαουδική Αραβία, εφόσον δεν ταίριαζε στις αντιιμπεριαλιστικές κατευθύνσεις που ακολουθούσαν τα περισσότερα αραβικά κράτη. Η σκυτάλη πέρασε στο Ιράν, το Πακιστάν, τη Μαλαισία και την Ινδονησία.

Ακόμα και κάποιος αναγνώστης που δεν έχει πληροφορηθεί την ιστορία της πλαστογράφησης των "Πρωτοκόλλων" μπορεί εύκολα να διαπιστώσει ότι πρόκειται περί κατασκευάσματος. Είναι πράγματι οξύμωρο το σχήμα, σύμφωνα με το οποίο οι Εβραίοι εμφανίζουν τους εαυτούς τους ως όργανο του κακού, χρησιμοποιώντας μάλιστα την τυπική αντισημιτική φρασεολογία των χριστιανών της εποχής. Αλλά αυτό δεν εμποδίζει τους προπαγανδιστές της γνησιότητας. Εχουν τη δική τους λογική. Την περιγράφει ο πιο θερμός και πιο διάσημος υποστηρικτής των "Πρωτοκόλλων":

«Τα "Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών" που οι Εβραίοι τ' απαρνούνται με τόση κακία, δείχνουν μ' έναν αναμφισβήτητο τρόπο πόσο ολόκληρη η ύπαρξη αυτού του λαού στηρίζεται στα ψέματα που εξυφαίνει. 'Είναι πλαστά' επαναλαμβάνει η 'Γκαζέτα της Φραγκφούρτης' και προσπαθεί να πείσει το σύμπαν. Αυτό όμως και μόνο αποτελεί την καλύτερη απόδειξη ότι είναι αληθινά κι αυθεντικά. Εκφράζουν ξεκάθαρα και εν γνώσει του σκοπού, αυτά που οι Εβραίοι ασυνείδητα προσπαθούν να πετύχουν. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν μας ενδιαφέρει εδώ να εξετάσουμε ποιοι απ' τους Εβραίους παραδέχονται αυτές τις αποκαλύψεις. Εκείνο που είναι αποφασιστικό και συντριπτικό γι' αυτούς είναι ότι φέρνουν στο φως της μέρας, με μίαν ανατριχιαστική ακρίβεια, το χαρακτήρα και τη δραστηριότητα του ιουδαϊκού λαού και, μ' όλες του τις διακλαδώσεις, τον τελικό σκοπό στον οποίον τείνουν. Ο καλύτερος τρόπος για να κάνουμε σωστές τις αποκαλύψεις είναι να τις θέσουμε αντιμέτωπες στα γεγονότα. Αν κάνουμε να περάσουν απ' το μυαλό μας τα ιστορικά γεγονότα των τελευταίων ετών, φωτισμένα απ' αυτό το βιβλίο, καταλαβαίνουμε αμέσως γιατί ο εβραϊκός Τύπος το κατεδίκασε έτσι κραυγαλέα: Οταν θα 'ρθει η μέρα που το βιβλίο αυτό θα γίνει το ευαγγέλιο του Εβραίου, τότε θ' αποκαλυφθεί κι η τρομερή συνωμοσία που τόσον καιρό εξυφαινόταν». (Αδόλφου Χίτλερ, «Ο αγών μου», μετάφραση Ανδρ. Πάγκαλος, τ. Α', εκδ. Ζάρβανος, Αθήνα 1961).





(Ελευθεροτυπία, 17/9/1995)

Η Ισιδα η μεγαλοπρεπης

Ζουμε σε ένα διπολο



Όπως όλα τα πράγματα στην πραγματικότητα μας!!1 έχουν    μια θετική και μια  αρνητική πόλωση .

Όλες οι ψυχές   περιέχουν μια πλευρά που είναι μεσα στο φως και και   ένα  αλλο   που είναι σκοτεινό. Αυτό αντικατοπτρίζει τις πτυχές της τρίτης διάστασης, την αγάπη τον φόβο και το μίσος.

Η ισιδα είναι μια αλληγορία για τη θηλυκή πλευρά που εχουν ολοι οι θεοι . Ως εκ τούτου ισιδα απεικονίζεται να  έχει διπλή φυση του Φωτός,  , και του σκοτους που την συνδέει με τη μαγεία, την ψευδαίσθηση, τον χρονο και την αλχημεία της συνείδησης

Προερχόμενη από την Αίγυπτο  παρουσιάζεται ως μια σκοτεινή εκδοχη της θειας γυναίκας , αν και στη σύγχρονη εποχή αυτο δεν  γινεται ευκολα κατανοητο

Όλα τα γυναικεία αρχέτυπα σε όλες τις μυθολογίες, που συνδέονται με την θεια  ψυχή, είτε πρόκειται για θεότητες, ιέρειες, οπως  η ευα η μαγδαλινη η παναγια   κλπ. Είναι όλες ίδια ουσία ψυχής σε ενα διπολο .


 Η ισιδα ήταν θεα ειταν όμως και μαγισα , ίσως το αρχέτυπο για ολες τις μεγαλες ιεριες των ερμινευτριων του ταρώ. Έμαθε μαγεία της από Θωθ, αν και σύμφωνα με κάποιο θρύλο   πηρε μαγικες εξουσίες απο τον Ρα που η ίδια   εξαπάτησε και της εποκαλυψε το όνομά του , αποκτισε έτσι ολες τις μαγικές του γνώσεις.

αιγυπτιακή πρακτική μαγεία
Το ankh [ο σταυρος της Αιγύπτου], με τον οποιο ασκεί Ισιδα ως ανώτατη θεουργια σύμφωνα με την αλχημιστές,για να βρεθεί στο «φύλο της Ίσιδας  ειναι  ο ιδιος ο χριστιανικος  σταυρος  Η λατρεία της Μαύρης Παναγίας

Ψυχοκίνηση




Η ψυχοκίνηση (ΨΚ) είναι η κίνηση ή επιρροή φυσικών αντικειμένων με τη χρήση μόνο του νου, χωρίς καμία φυσική επαφή.



Για παράδειγμα ο Γιούρι Γκέλερ (Uri Geller) ισχυρίζεται οτι μπορεί να λυγίζει κουτάλια και να σταματάει ρολόγια μόνο με τις σκέψεις του. Άλλοι ισχυρίζονται ότι μπορούν να κάνουν μολύβια να κυλούν πάνω σε ένα τραπέζι μόνο με τη δύναμη του νου τους.



Η ποικιλία μαγικών τρυκ που χρησιμοποιούνται για την επίδειξη ψυχοκινητικών δυνάμεων είναι εντυπωσιακή.



Οι επιστήμονες είχαν αρχίσει να ερευνούν την ΨΚ από τα μέσα του 19ου αιώνα αλλά είχαν κατά τα άλλα μικρή επιτυχία στο να δείξουν ότι κάποιος μπορεί να μετακινήσει ακόμη και ένα φτερό χωρίς την χρήση εξαπάτησης, όπως π.χ. με το να φυσά για να το κουνήσει.



Αν και υπάρχουν αμέτρητες ελάχιστα αληθοφανείς ανεκδοτολογικές μαρτυρίες σχετικά με άτομα που ισχυρίζονται ότι έχουν ΕΑΑ, αυτοί που ισχυρίζονται ότι έχουν ΨΚ είναι ελάχιστοι. Ο Γιούρι Γκέλερ είναι ένας από αυτούς. Άλλος ένας είναι και ο Ted Owens (1920-1987), που τον ανέδειξε ο παραψυχολόγος Jeffrey Mishlove. Το βιβλίο The PK Man είναι η μαρτυρία του Mishlove που χαρακτηρίζει τον Owens σαν ένα άτομο με εκπληκτικές παραφυσικές δυνάμεις, ενώ αρκετοί θα τον χαρακτήριζαν σαν ένα άτομο με ψευδαισθήσεις που χρήζει ιατρικής βοήθειας. Ο Mishlove αναγνωρίζει τη "δύσκολη προσωπικότητα" του Owens αλλά δεν τον απορρίπτει γιατί "έχουμε να μάθουμε πολλά για τη σχέση μεταξύ ψυχικών ασθενειών και του παραφυσικού" (Mishlove 2000: 87). Τι συμπέρασμα πρέπει να βγάλουμε για ένα άτομο το οποίο εμφανίζεται σε ένα επιστημονικό συνέδριο σέρνοντας ένα κόκκινο παιδικό καροτσάκι γεμάτο με αποκόμματα εφημερίδων σχετικά με τα ψυχικά του κατορθώματα, που ανακηρύσσει τον εαυτό του "υπέρτατο πρεσβευτή εξωγήινων οντοτήτων στη Γη", και που ισχυρίζεται ψευδώς ότι έχει κάνει "εκατοντάδες επιδείξεις" των ΨΚ ικανοτήτων του σε επιστήμονες; Ο Mishlove ισχυρίζεται ότι ήταν παρών το 1976 όταν ο Owens έκανε ακριβώς αυτό όντας προσκεκλημένος ομιλητής σε ένα συνέδριο που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Παραεπιστήμης του Λονδίνου (Institute for Parascience in London) (Mishlove 2000: 18).



Σύμφωνα με τον Mishlove και την δική του "πραγματική ιστορία ενός νου που εξουσιάζει την ύλη", ο Owens ισχυρίζεται ότι έχει βιώσει αυθόρμητη αιώρηση αρκετές φορές και ότι έχει απαχθεί από εξωγήινους οι οποίοι τον εγχείρησαν στο κεφάλι ώστε να μπορούν να επικοινωνούν μαζί του τηλεπαθητικά. Υποτίθεται ότι αυτό θα βοηθήσει τους εξωγήινους στο σχέδιο τους να παρακολουθούν τη Γη (Mishlove 2000: 14, 15). Στο βιβλίο του Owens How to Contact Space People (Πως να έρθετε σε επαφή με εξωγήινους), που εκδόθηκε το 1969 από το εκδοτικό οίκο Saucerian Books, οι εξωγήινοι περιγράφονται σαν να παίρνουν τη μορφή εντόμων που μοιάζουν με ακρίδες (δυο απ' τους οποίους ονομάζονται Twitter και Tweeter). Είχε πολλές επαφές με αυτούς του εξωγήινους, τους οποίους και ονόμαζε "ευφυΐες του διαστήματος" (ΕΔ). Ισχυριζόταν ότι οι ΕΔ τον είχαν διαλέξει για μια σπουδαία αποστολή όπως επίσης και για να αποδείξει ότι έλεγε αλήθεια όταν ισχυριζόταν ότι είναι υπεύθυνος για πράγματα όπως εμφανίσεις UFO, καταιγίδες, αεροπορικά δυστυχήματα, μπλακ αουτ και άλλες καταστροφές. (Σύμφωνα με τον Owens, το τελευταίο άτομο που επιλέχθηκε γι' αυτή τη δουλειά ήταν ο Μωυσής)



Ο Mishlove άρχισε να πιστεύει στις δυνάμεις του Owens το 1976. Ο Mishlove ήταν απόφοιτος του πανεπιστημίου UC Berkely όταν επισκέφθηκε τον Hal Puthoff και τον Russell Targ στο Stanford Research Institute, όπου έκαναν πειράματα πάνω στην απομακρυσμένη όραση. Σύμφωνα με τον Mishlove ο Owens είχε



στείλει στους Puthoff και Targ ένα γράμμα. Το γράμμα του έγραφε, Κοιτάχτε μάγκες, για να αποδείξω ότι είμαι ο μεγαλύτερος ψυχικός του κόσμου, θα σταματήσω την ξηρασία που σας μαστίζει τώρα στην Καλιφόρνια. Και όντως υπήρχε μια μεγάλη ξηρασία εκείνη την εποχή. Έλεγε, θα κάνω να βρέξει, να χιονίσει, να ρίξει χιονόνερο και χαλάζι. Θα έχετε ένα πολύ περίεργο καιρό και θα υπάρξουν διακοπές τάσης, και θα υπάρξουν εμφανίσεις UFO. Και η τοπική σας εφημερίδα θα βγάλει ένα πρωτοσέλιδο όπου θα λέει ότι η ξηρασία τελείωσε.



Όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε τρεις μέρες . ( VIRTUAL U WITH DR. JEFFREY MISHLOVE ) Δείτε επίσης το κεφ. 2 του The PK Man .



Έχω ζήσει στην Καλιφόρνια από το 1954 και μπορώ να πω ότι είχαμε μια ξηρασία το '70, αλλά οι ξηρασίες δεν τελειώνουν σε τρεις μέρες. Αν αυτό ήταν δουλειά του Owens, τότε δεν θα ξεχώριζε από όλους τους άλλους ψυχικούς που κάνουν όλων των ειδών τις προβλέψεις για τον καιρό της Καλιφόρνια, για σεισμούς, πλημμύρες, φωτιές και για διάσημα άτομα. Ο Owens όμως δεν ισχυρίστηκε απλά ότι προέβλεψε τον καιρό, αλλά ότι τον άλλαξε. Ο Mishlove μάζεψε αρκετές ανεκδοτολογικές μαρτυρίες και κάποιες έγγραφες μαρτυρικές καταθέσεις (πολλές απ' τις οποίες τις είχε κάνει ο ίδιος ο Owens) οι οποίες μαρτυρούσαν την ικανότητα του Owens να παράγει αστραπές και βροντές κατά βούληση. Ο Owens μερικές φορές ισχυριζόταν ότι μπορούσε να επηρεάσει τον καιρό μέσω των ψυχοκινητικών του ικανοτήτων και κάποιες φορές ισχυρίστηκε ότι οι ΕΔ εκτελούσαν το θέλημα του αφού τους έλεγε τηλεπαθητικά τι ήθελε να κάνουν.



Αξίζει μάλλον ν' αναφερθεί ότι ο Owens είχε δουλέψει με τον διάσημο παραψυχολόγο J. B. Rhine (1895-1980) το 1947 (Mishlove 2000: 50). Αν και ο Rhine μπορούσε ν' ανακαλύψει παραφυσικές δυνάμεις σε ένα άλογο, προφανώς δεν βρήκε να γράψει τίποτε για τον Owens.



Η μαρτυρία του Mishlove σχετικά με το τι συμβαίνει με τον Owens, τις ΕΔ και την ΨΚ, είναι πιο περίεργη ακόμη και από αυτή του ίδιου του Owens:



Κάποιοι πιστεύουν ότι τα UFO δημιουργούνται απ' ευθείας από το νου μας, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι δημιουργούνται από έναν υπέρ-νου που αντανακλά πάνω μας τις επιθυμίες μας και τα υποσυνείδητα αρχετυπικά σύμβολα. Άλλοι ακόμα, πιστεύουν ότι το φαινόμενο είναι υπερδιαστασιακό και εισέρχεται στον κόσμο μας μέσω μιας ψυχικής διεργασίας που δημιουργείται από το νου. Αν τώρα αυτή η γενική θεωρία είναι σωστή -και πιστεύω ότι τουλάχιστον ένα μέρος της είναι- δεν υπάρχει λόγος ν' απορρίψουμε την πιθανότητα να μπορεί ένα UFO να δημιουργηθεί από τη δημιουργική διεργασία

ενός και μόνο νου.



Προφανώς ο Owens είχε αξιοσημείωτες ΨΚ ικανότητες πολύ πριν τις εμπειρίες του με τα UFO. Μπορεί λοιπόν να ευθύνεται ο ίδιος για τα UFO --και όχι το ανάποδο! (Mishlove 2000: 80).



Ναι, και ο Mishlove θα μπορούσε να είναι μια εξωγήινη ακρίδα που παίρνει τη μορφή ενός ερευνητή της παραψυχολογίας! Πολλά περίεργα πράγματα είναι δυνατά αν δεχθούμε την αρχή της αφθονίας και απορρίψουμε τη λεπίδα του Όκκαμ.



Dean Radin



Ο Dean Radin ισχυρίζεται ότι είχε πάρει κάποια εντυπωσιακά αποτελέσματα σχετικά με την ΨΚ με ανθρώπους που προσπαθούσαν να επηρεάσουν την έκβαση ρίψεων ζαριών με το νου τους, αλλά παραδέχεται ότι δεν είναι σίγουρος για το αν τ' αποτελέσματά αυτά οφείλονται σε προεπίγνωση (Radin: 1995). Ίσως θα έπρεπε να λάβει υπ' όψιν του και την περίπτωση τα ζάρια να έχουν συνείδηση και να στέλνουν τηλεπαθητικά μηνύματα στους ανθρώπους αυτούς. Αυτό τουλάχιστον θα ήταν συνεπές με την αρχή της αφθονίας.



Ο Radin είναι επίσης πολύ εντυπωσιασμένος με τη δουλειά του Robert Jahn και των συνεργατών του στο Princeton. Δεν έχουν βρει ακόμα κάποιον που να έχει κουνήσει ένα φτερό έστω και ένα εκατοστό με το μυαλό του, έχουν όμως βρει μια "ανώμαλη στατιστική" στα δεκάδες εκατομμύρια πειράματα να επηρεαστεί η έξοδος γεννητριών τυχαίων αριθμών. Με λίγα λόγια, μιας και δεν έχουν βρει κανένα που να επιδεικνύει ψυχοκινητικές ικανότητες, οι παραψυχολόγοι μας λένε τώρα ότι υπάρχουν δυο ειδών ΨΚ, η μίκρο και η μάκρο. Αυτό που όλος ο άλλος κόσμος ονομάζει ΨΚ, το ονομάζουν τώρα μάκρο-ψυχοκίνηση. Θα μελετήσουν τη μίκρο-ψυχοκίνηση και θα ψάξουν για μικρές στατιστικές ανωμαλίες μεταξύ των (πάρα πολλών) δεδομένων τους και αυτού που αναμένεται από την τύχη.



Ο Radin πιστεύει ότι υπάρχουν "φανταστικές θεωρητικές επιπτώσεις" από τη δουλειά του Jahn (Radin 1995: 129). Κατά την άποψη μου, μια απ' αυτές τις επιπτώσεις είναι ότι η εμπειρία, όπως την γνωρίζουμε, θα ήταν αδύνατη. Αν ο νους των ανθρώπων μπορούσε να έχει μια σημαντική απ' ευθείας επίπτωση στα γεγονότα, τότε δεν θα μπορούσε να υπάρξει μια συνεπής ροή γεγονότων αλλά ούτε και η έννοια της αιτιότητας ως η ομοιόμορφη αλληλουχία γεγονότων. Όμως, ο Radin αλλά και άλλοι που κάνουν τέτοια πειράματα, όπως ο Helmut Schmidt , υποθέτουν ότι μιας και εξετάζουν νοητικές δυνάμεις, μετρούν νοητικές δυνάμεις. Αυτό που κάνουν είναι (α) ζητούν από ανθρώπους να προσπαθήσουν να προκαλέσουν κάποιο γεγονός με τις σκέψεις τους και (β) μετά μετρούν τις διαφορές μεταξύ της τυχαίας έκβασης και της πραγματικής. Υποθέτουν ότι η διαφορά οφείλεται σε κάποιο είδος αλληλεπίδρασης νου-ύλης.



Αν αυτά τα πειράματα είναι τόσο υπέροχα, γιατί τότε η επιστημονική κοινότητα συνεχίζει να τα αγνοεί και γιατί δεν τα ξέρουν περισσότεροι άνθρωποι; Η απάντηση του Radin είναι ότι "υπάρχει μια γενική δυσφορία για την παραψυχολογία". Λέει επίσης ότι "η εσωστρεφής φύση των επιστημών" αποτρέπει την αποδοχή της δουλειάς των παραψυχολόγων από άλλους επιστήμονες. Μπορεί να υπάρχει και άλλος ένας λόγος για να αγνοούνται αυτές οι μελέτες από την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα. Δεν είναι εντυπωσιακές. Ας δούμε τη δουλειά του Radin σ' αυτόν τον τομέα.



Σύμφωνα με τον Radin, μεταξύ του 1935 και του 1987 έχουν γίνει 148 πειράματα με ζάρια από 52 ερευνητές. Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα 73 δημοσιεύσεις που συμπεριλάμβαναν 2,569 άτομα που πήραν μέρος στα πειράματα και 2.6 εκατομμύρια ρίψεις ζαριών. Από τις 124 μελέτες που αναλύθηκαν, οι 31 ήταν ελεγχόμενες και περιελάμβαναν 150,000 ρίψεις ζαριών όπου δεν δοκιμάστηκε κάποια ψυχική επίδραση στα ζάρια (ο Radin χρησιμοποιεί τον όρο "εφαρμόστηκε" από το "δοκιμάστηκε", κάτι που υποδεικνύει την υπόθεση του ότι όντως υπήρχε νοητική επιρροή).



Ο Radin και η Diane Ferrari έκαναν μια μέτα-ανάλυση των αποτελεσμάτων των ρίψεων και βρήκαν ότι οι ελεγχόμενες μελέτες είχαν πιθανοτική έκβαση 50.02% (πιθανότητα 2 προς 1 ενάντια στην τύχη), αλλά οι πειραματικές μελέτες (όπου επιχειρήθηκε νοητική επιρροή) έβγαλαν 51.2% (πιθανότητα 1 στο εκατομμύρια ενάντια στην τύχη, σύμφωνα με τον Radin). Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν το 1991 στην επιθεώρηση Journal of Scientific Exploration, στο άρθρο “Effects of consciousness on the fall of dice,” (Radin 1997: 134).



Ο Radin ισχυρίζεται ότι έχουν δείξει και άλλες αναλύσεις ότι τ' αποτελέσματα δεν οφείλονται σε μερικούς μόνο ερευνητές. Ούτε οφείλονται στο να έχουν διαλεχτεί για την μέτα-ανάλυση μελέτες με θετικά μόνο αποτελέσματα. Δεν οφείλονται επίσης στο φαινόμενο του "συρταριού αρχειοθέτησης" (πόλωση δημοσίευσης), αν και δεν αναφέρει το πως υπολόγισε ότι θα χρειάζονταν 17.974 αρχειοθετημένες μελέτες ανά μελέτη ώστε να μηδενιστούν τα δεδομένα. Οπότε, λέει ότι αν τα δεδομένα δεν μπορούν να ερμηνευθούν ικανοποιητικά από την τύχη, την πόλωση δημοσίευσης, την κακή σχεδίαση της μεθοδολογίας των μελετών, ή από τον μικρό αριθμό των ερευνητών, τότε πιθανότατα οφείλονται σε μια μικρή επίδραση που έχει ο νους πάνω στην ύλη.



Από την άλλη όμως, τα πειράματα με τις ρίψεις αξιολογηθήκαν κριτικά από τον Edward Girden του Brooklyn College. Ο Radin κάνει μια αμυδρή αναφορά στη δουλειά του Girden σε μια υποσημείωση, μαζί με μια αναφορά του G. Murphy's πάνω σε μια δημοσίευση του Girden με θέμα την ΨΚ (δείτε Radin 1997, σελίδα 133, υποσημείωση 23, η οποία λέει: “Στα χρόνια μέχρι το 1989 τα πειράματα με τις ρίψεις ζαριών έχουν αναλυθεί και επικριθεί αρκετές φορές, αλλά παρ' όλα τα πειράματα και τις αναλύσεις, δεν έχει υπάρξει γενική συναίνεση”). Αυτός φαίνεται να είναι ο τρόπος να λέει ο Radin ότι δεν συμφωνούν όλοι με την ωραία του ανάλυση, αλλά δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες σχετικά με τις επικρίσεις του Girden. Ευτυχώς όμως, μπαίνει ο C.E.M. Hansel (1989). "Μόνο ένα από τα πρώτα πειράματα [1934-1946] ήταν ελεγχόμενο" και αυτό το πείραμα "δεν απέφερε ενδείξεις για ψυχοκίνηση αλλά σαφείς αποδείξεις για πόλωση των ζαριών, μιας και τα ζάρια έπεφταν συχνότερα με το 6 προς τα πάνω, άσχετα αν το ήθελε, ή όχι, το άτομο που τα επηρέαζε" (Hansel 1989: 172). Σε μετέπειτα έρευνες, μέσα από 30 μελέτες οι 13 ήταν θετικές και οι υπόλοιπες έβγαλαν αποτελέσματα αναμενόμενα από την τύχη (Hansel 1989: 174). Και ο Girden επίσης εφάρμοσε κριτήρια που οι Rhine και Pratt ( Parapsychology 1954) είχαν πει ότι ήταν απαραίτητα για ένα πειστικό πείραμα ψυχοκίνησης -- να υπάρχουν δυο άτομα που εκτελούν το πείραμα, αληθινή τυχαιοποίηση των στόχων και ανεξάρτητη καταγραφή των στόχων, των επιτυχιών και των αποτυχιών-- και μ' αυτά τα κριτήρια "καμία από τα 13 πειράματα που έδιναν θετικά αποτελέσματα για την ΨΚ δεν μπορούν να θεωρηθούν ως πειστικά, ενώ αντίθετα πολλές από τις 17 μελέτες που δεν παρήγαγαν θετικά αποτελέσματα πληρούν αυτά τα κριτήρια" (Hansel 1989: 174).

φίλοι,

έχουμε περάσει πλέον το κατώφλι της εισόδου των μυστηρίων και αναζητούμε να προσεγγίσουμε και να γνωρίσουμε τα μέχρι τώρα απόκρυφα και μυστικά. Η φύση φιλεί κρύπτεσθαι, είχε πει ο Εφέσιος σοφός Ηράκλειτος, δηλαδή, η φύση αγαπά να κρύβεται. Αποφεύγει λοιπόν η φύση να μας αποκαλυφθεί; Είναι μήπως αληθές ότι η γνώση είναι απαγορευμένος καρπός και η επιδίωξη απόκτησής της είναι αμάρτημα; Όχι βέβαια. Ο άνθρωπος γεννιέται με έμφυτη περιέργεια και δίψα για γνώση και είναι ιδιότητες που χαρακτηρίζουν την φύση του και η φύση σίγουρα δεν είναι αμαρτωλή. Από την άλλη, επειδή ο άνθρωπος παρότι είναι αφάνταστα περίεργος, δεν δελεάζεται από τα φανερά και τα προφανή, αλλά προτιμά περισσότερο αυτά που του κεντρίζουν την φαντασία, δηλαδή τα κρυφά και τα συγκαλυμμένα, η φύση ως άριστη παιδαγωγός, επέλεξε να συγκαλύπτει μερικώς, ώστε να χαίρεται ο υιός της, ο άνθρωπος, το ευχάριστο παιχνίδι του κυνηγού του κρυμμένου θησαυρού, του θησαυρού της γνώσης.

 Aναγνωρίζοντας τις διαδικασίες της φύσης, την σοφία που διαφαίνεται σε όλα τα φαινόμενα και την αναγκαιότητα του νόμου, διερευνά τις πορείες που χάραξαν οι πρωτοπόροι της αναζήτησης της γνώσης, προσπαθώντας να χαρτογραφήσει τα μονοπάτια που οδηγούν στους θησαυρούς, επισημαίνοντας τα σημεία που υποκρύπτουν κινδύνους και τις διαδρομές που επιφυλάσσουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Οι πρωτοπόροι των οποίων επιλέχθηκε να μελετηθεί η πορεία προς την γνώση, είναι οι σοφοί διδάσκαλοι της δυτικής εσωτερικής παράδοσης, οι αληθινοί Ροδόσταυροι. Φυσικά δεν μειώνουμε με την επιλογή μας αυτή ούτε υποτιμούμε τους δασκάλους άλλων παραδόσεων, οι οποίοι ομολογουμένως έχουν φθάσει σε ζηλευτά επίπεδα εξέλιξης. Απλά, παραμένουμε προσηλωμένοι στο πνεύμα της Ιαπετιτικής κληρονομιάς μας, μέσα στην οποία αναγνωρίζουμε τις αρχετυπικές μορφές και τις ριζικές καταβολές μας, από τις οποίες αναζωογονούμαστε.



Οι ανήκοντες στην λευκή φυλετική ομάδα, χαρακτηρίζονται, κατά κανόνα, από υπέρμετρο ορθολογισμό, με αποτέλεσμα να υστερούν σημαντικά, συγκριτικά με την ανατολή στην μυστικιστική δεκτικότητα. Ο έντονος ρυθμός της ζωής του δυτικού ανθρώπου, δύσκολα επιτρέπει ασκητικές πρακτικές που απαιτούν μεγάλες χρονικές περιόδους άσκησης και όπως έχει δείξει η εσωτεριστική εμπειρία, μέθοδοι που είναι ικανοποιητικές και αποτελεσματικές για ασκητές, προκαλούν νευρωτικές καταστάσεις, ακόμα και νευρικούς κλονισμούς στον μέσο δυτικό άνθρωπο που είναι αναγκασμένος να βιώνει την ένταση της καθημερινότητας του δυτικού τρόπου ζωής.



Ένα σύστημα διδασκαλίας, οφείλει εκ των πραγμάτων να ανταποκρίνεται πλήρως στον τύπο ανθρώπου που απευθύνεται. Λαμβάνοντας υπόψη την ιδιομορφία και το μέτρο της ευαισθησίας του δυτικού ανθρώπου, οι διδασκαλίες και οι τεχνικές της    δίνονται με τέτοιον τρόπο, ώστε να είναι εύληπτες από διάνοιες που δεν περικλείουν σχεδόν τίποτα μυστικιστικό μέσα τους. Παράλληλα προσανατολίζονται να αναπτύξουν περιστασιακά ισχυρές δυνάμεις, ώστε να καταφέρουν να διεγείρουν την ανάπτυξη των ανώτερων στρωμάτων της συνείδησης και να τις εστιάσουν κατάλληλα, για να καταφέρουν να γίνουν αντιληπτές από άτομα που είναι ελάχιστα ευαίσθητα σε λεπτούς κραδασμούς. Οι ισχυρές αυτές δυνάμεις, με τις τεχνικές της  , δύνανται να εστιάζονται και να διαχέονται εύκολα μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα, καθότι γνωρίζουμε ότι οι ψυχικές εντάσεις που αναπτύσσονται, είναι φρόνιμο να μην παραμένουν επί μακρόν σε ανθρώπους που αναγκάζονται να ζουν την έντονη και πιεστική ζωή του μέσου δυτικού ανθρώπου.

ΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ

Ακασικά Αρχεία


Το Ακασσικό Αρχείο είναι ένας φανταστικός πνευματικός κόσμος που υποτίθεται οτι έχει ένα αρχείο όλων των γεγονότων,πράξεων,σκέψεων και συναισθημάτων που έχουν ποτέ υπάρξει, ή θα υπάρξουν.Οι θεοσοφιστές πιστεύουν οτι η Ακάσσα είναι ένα "αστρικό φώς" που περιέχει απόκρυφα αρχεία τα οποία μπορούν να αντιληφθούν τα πνευματικά όντα μέσω των "αστρικών αισθήσεων" και των "αστρικών σωμάτων".Η διαίσθηση,η πνευματική διορατικότητα,η προφητεία και πολλές άλλες μη-ελέγξιμες μεταφυσικές και θρησκευτικές ιδέες, γίνονται δυνατές με τον να δει κανείς μέσα στ'αρχεία αυτά. Εκείνοι που υπερασπίζονται την αλήθεια των Ακασικων Αρχείων ισχυρίζονται ότι έχουν πρόσβαση από τους αρχαίους διδασκάλων διαφόρων πολιτισμών, συμπεριλαμβανομένων των Ινδούς, των Θιβετιανων , Bonpo και άλλοι λαων των Ιμαλάϊων, Αιγύπτιων , Περσών, οι Χαλδαίων, οι Χριστιανών Ελλήνων, Κινέζων, Εβραίων, , και Μάγια. Είναι η διαπίστωση ότι η αρχαία ινδική σοφία των Ιμαλαΐων γνώριζαν ότι κάθε ψυχή, jiva, atma, ή οντότητα που γεννιέται καταγράφεται κάθε στιγμή της ύπαρξής της σε ένα "βιβλίο", και ότι αν κάποιος συντονίσει σωστά τον εαυτό του, στη συνέχεια, θα μπορούσε να έχει πρόσβαση στο αρχείο αυτό
Ο Νοστραδαμος ισχυριζόταν ότι είχε αποκτήσει πρόσβαση στην Ακάσα, χρησιμοποιώντας μεθόδους που προέρχεται από τα ελληνικά μυστήρια , χριστιανισμό τους Sufi και την Καμπάλα. Άλλα άτομα που ισχυρίζονται ότι συνειδητά χρησιμοποιούν τα Ακασικά Αρχεία περιλαμβάνονται : Charles Webster Leadbeater, Annie Besant, Alice Bailey, Σαμαέλ Αούν Βεόρ, ο William Lilly, Manly P. Hall, Λίλιαν Treemont, Dion Fortune, Γιώργος Hunt Williamson, Rudolf Steiner, Max Heindel και Edgar Cayce, και άλλοι Ακάσα λέγεται ότι είναι η βιβλιοθήκη όλων των γεγονότων και των αντιδράσεων που αφορούν τη συνείδηση σε όλες τις πραγματικότητες. Κάθε μορφή ζωής συμβάλλει αλλά και έχει πρόσβαση στα Ακασικά Αρχεία.

Αδ θα ήθελα να σας πω δυο λόγια για τον εσωτερικό συμβολισμό της πλατωνικής Φιλοσοφίας Όλο το πλατωνικό έργο είναι ένας διάλογος ένας διάλογος που έχει όμως πολλά Επίπεδα κατανόησης


Ένα επίπεδο είναι αυτό που αντιλαμβάνεται ο επιπόλαιος παρατηρητής

Ένας διάλογος ανάμεσα στον Σωκράτη και τους συνομιλητές του

Και εκεί που ο Σωκράτης απουσιάζει όπως στους νομούς του Πλάτωνα ο διάλογος συνεχίζεται γιατί είναι ο τρόπος με τον όποιο ο φιλόσοφος εκφράζεται

Στο δεύτερο επίπεδο ο νους (που συμβολικά είναι ο Σωκράτης )προσπαθεί και ζητά να

Φώτιση τα καίρια προβλήματα της ζωής και του κόσμου

Στο 3 όμως επίπεδο στο πλατωνικό διάλογο γίνετε ένας διάλογος της ψυχής με τον εαυτόν της

Είναι μια ασίγαστη και συνεχής προσπάθεια που γίνετε στο βάθος της συνείδησης μας

Που ζητά να φωτίσει το σπήλαιο που έχουν όλοι οι άνθρωποι μέσα τους

Αυτός αδ είναι ο λόγος που καθίστα την πλατωνική φιλοσοφία αιωνία ζωντανή, μια πρόκληση που μας καλεί να μετέχουμε κάθε στιγμή

Σε αύτο το διάλογο με την δική μας ψυχή

Με αφορμή μια συζήτηση για την έννοια του χρόνου




Θα μάθουμε ποτέ αδ ποτέ ξεκίνησε τη ζωη του ο άνθρωπος πάνω στη Γη

Και θα τρυπήσει ποτέ η ιστορία το άβατο της μυθολογίας

Αφού αυτή η πληροφορία εξαρτάτε από το επίπεδο της δυνατότητας μας να τη φέρουμε στη επιφάνεια

Ποιος είπε ότι θα μπορέσουμε να μάθουμε ποτέ όλη την αλήθεια , για το ποιος δηλαδή είναι ο "σκοπός" ο λόγος της ανθρώπινης παρουσίας στον συγκεκριμένο τούτο πλανήτη

Και ποτέ ξεκίνησε αυτή η ανθρωπομετρική μέτρηση του χρόνου .Γιατί όλα όσα ο άνθρωπος γνωρίζει για τον χρόνο τα διατρίβετε στο κλειστό πεπερασμένο και μοναχικό δωμάτιο του εγκέφαλου του

Ποιος είπε ότι το συμπάν λειτουργεί με "ανθρώπινο χρόνο" Ποιος είπε ότι το συμπάν υπάγεται καν στην λογική κάποιου "χρόνου"

Μια ανοησία της ανθρώπινης αγωνιάς για να τα "φέρουμε βόλτα" με τα κύτταρα μας που αλλάζουν και τελικά μας μεταλλάσουν και εμάς από ενόργανη σε ανόργανη υλη

Αλλά έτσι είναι , για να φέρουν "βόλτα" τον ανειδοποίητο οι ιερατικοί άρχοντες του δίνουν φρίκη αριθμητική οριοθέτηση του φόβου του για τον θάνατο και την άγνωστη περιπέτεια της ζωής

Γιατί το συμπάν δεν έχει ηθική , δεν έχει "χρόνο" δεν έχει καν ύπαρξη

Έχει μοναχά παντοδύναμους νομούς , ελαχίστους απ' τους οποίους γνωρίζουμε . Τους άλλους ούτε καν τους υποπτευόμαστε