Πνευματιστική δέλτος (Ouija board)

Η πνευματιστική δέλτος χρησιμοποιείται στη μαντική και στον πνευματισμό. Η πνευματιστική δέλτος αποτελείται από ένα επιτραπέζιο πίνακα με αποτυπωμένα τα γράμματα της αλφαβήτου, καθώς και λέξεις όπως "ναι", "όχι", "αντίο" και "ίσως". Μια δέλτος (ένα αντικείμενο με 3 πλευρές που μοιάζει με τρίγωνο ή δέλτα) ή ένας δείκτης κάποιου είδους χειρίζεται απ' αυτούς που χρησιμοποιούν τον πίνακα. Ο χρήστης ρωτάει τον πίνακα μια ερώτηση και όλοι μαζί, ή και κάποιος μόνος του, μετακινεί τη δέλτο μέχρι να "διαλεχτεί" ένα γράμμα από αυτή. Τα γράμματα που επιλέγονται "σχηματίζουν" την απάντηση στην ερώτηση του χρήστη.(σ.τ.μτφ.: στα ελληνικά το Ouija Board είναι γνωστό και ως "ποτηράκι" ή "τραπεζάκι").
Κάποιοι χρήστες πιστεύουν ότι πίσω από τις απαντήσεις της δέλτου βρίσκονται παραφυσικές ή υπερφυσικές δυνάμεις. Οι σκεπτικιστές πιστεύουν ότι αυτοί που χρησιμοποιούν τη δέλτο, είτε συνειδητά ή ασυνείδητα, επιλέγουν τι θα διαβαστεί. Για να το αποδείξετε αυτό απλά δοκιμάστε τη δέλτο με δεμένα τα μάτια, έχοντας κάποιον παρατηρητή να σημειώνει αυτά που διαλέγετε κάθε φορά. Συνήθως τα αποτελέσματα θα είναι ασυνάρτητες ανοησίες.
Η κίνηση της δέλτου δεν οφείλεται σε παραφυσικές δυνάμεις αλλά σε ανεπαίσθητες κινήσης αυτών που την χειρίζονται, κάτι που είναι γνωστό και ως ιδεοκινητικό φαινόμενο. Του ίδιου είδους η κίνηση συναντάται και στη ραβδοσκοπία.
Η πνευματιστική δέλτος παρουσιάστηκε στο αμερικανικό κοινό το 1890 σαν ένα παιχνίδι που πουλιόταν σε καταστήματα δώρων.
Αν και οι πνευματιστικές δέλτοι πωλούνται σε καταστήματα δώρων ή στο τμήμα παιχνιδιών των μαγαζιών, πολλοί άνθρωποι ορκίζονται ότι υπάρχει κάτι απόκρυφο με αυτές. Για παράδειγμα, η Susy Smith στο Confessions of a Psychic (1971) ( Εξομολογήσεις ενός Μέντιουμ) ισχυρίζεται ότι η χρήση της δέλτου "είχε ως αποτέλεσμα μια δυνατή παράνοια όπου ήταν πλεόν αναγκαίος ο εγκλεισμός σε κάποιο ίδρυμα". Αυτό συμβαίνει όταν ερασιτέχνες παίζουν με τον αποκρυφισμό; Ίσως, αν είναι υποβόλιμοι, όχι πολύ σκεπτικιστές και λίγο διαταραγμένοι εξ αρχής. Όμως ακόμα και αρκετά έξυπνοι άνθρωποι που δεν είναι τρελοί, έχουν εντυπωσιαστεί από την πνευματιστική δέλτο. Το βρίσκουν δύσκολο να αποδώσουν την "επικοινωνία" στο ιδεοκινητικό φαινόμενο που αντανακλά τις ασυνείδητες σκέψεις τους. Ένας λόγος που δυσκολεύονται να αποδεχτούν αυτή την εξήγηση είναι ότι οι "επικοινωνίες" είναι πολλές φορές αηδιαστικές και δυσάρεστες. Είναι πιο ευχάριστο ψυχολογικά να αποδίδουν αισχρά λόγια και δηλώσεις σε κακά πνεύματα παρά να αποδεχθούν ότι κάποιος μεταξύ τους κάνει τέτοιες αισχρές σκέψεις. Επίσης, κάποιες "επικοινωνίες" εκφράζουν φόβους παρά ευχές , όπως ο φόβος του θανάτου, και τέτοιες ιδέες μπορεί να έχουν αρκετά εμφανείς και σημαντικές επιδράσεις σε κάποιους ανθρώπους.
Η παρατήρηση των ισχυρών μηνυμάτων και των ισχυρών επιδράσεων που έχουν σε ευεπηρέαστους ανθρώπους, μπορεί να είναι αρκετά εντυπωσιακή. Όμως, όπως έχουν δείξει και οι εμπειρίες με την υποβοηθούμενη επικοινωνία, σεμνοί άνθρωποι μπορεί να τρέφουν άσεμνες σκέψεις τις οποίες και δεν γνωρίζουν. Και το γεγονός ότι κάποιος παίρνει τόσο σοβαρά την "επικοινωνία" ώστε να παρεμβαίνει με τη ζωή και την ψυχική του διάθεση, είναι αρκετός λόγος για να αποφεύγει την πνευματιστική δέλτο σαν κάτι περισσότερο από μια "άκακη ψυχαγωγία". Δεν είναι όμως αρκετός για να συμπεράνουμε ότι τα μηνύματα προέρχονται από κάτι πέρα από το ίδιο το μυαλό μας.